Οτταβιάνο Ριάριο
| Οτταβιάνο Ριάριο | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1 Σεπτεμβρίου 1479 Φορλί |
| Θάνατος | 6 Οκτωβρίου 1523[1] Ιταλία |
| Χώρα πολιτογράφησης | Παπικά Κράτη |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία[2] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | κοντοτιέρος καθολικός ιερέας καθολικός επίσκοπος[1] |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Τζιρόλαμο Ριάριο και Αικατερίνη Σφόρτσα |
| Αδέλφια | Μπιάνκα Ριάριο |
| Οικογένεια | Οικογένεια ντελλα Ρόβερε |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | επιχώριος επίσκοπος (από 1506)[1][3] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Οτταβιάνο, ιταλ.: Ottaviano Riario (γεννημένος Σεπτέμβριος 1479 – 1523 ) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κύριος της Ίμολα και του Φορλί. Παρά την ονομαστική του ηγεσία, η πραγματική εξουσία βρισκόταν στη μητέρα του, Αικατερίνα Σφόρτσα.
Πρώιμη ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Τζιρόλαμο Ριάριο, ανιψιού του πάπα Σίξτου Δ΄ ντελα Ρόβερε -ο οποίος Τζιρόλαμο είχε αποκτήσει κτήσεις στην Ιταλία χάρη στην προστασία του ποντίφικα- και της Αικατερίνης Σφόρτσα. [4] Μετά τη δολοφονία τού πατέρα του, χρίστηκε κύριος της Ίμολα και του Φορλί τον Ιούλιο του 1488 από τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄, υπό την επιτροπεία τής μητέρας του.
Παρά την επίσημη ιδιότητά του, ο εννιάχρονος Οτταβιάνο, στην πραγματικότητα, ελεγχόταν από τη μητέρα του και τον εραστή της, Τζάκομο Φέο. Όταν ο Φέο ταπείνωσε τον Οτταβιάνο δημόσια χαστουκίζοντάς τον, και οι κατ' όνομα αυλικοί του δεν έκαναν τίποτε για να τον υποστηρίξουν. Μετά από αυτό το επεισόδιο, η κατάσταση στο Φορλί έγινε πολύ τεταμένη. Οι φίλοι του Οτταβιάνο σχεδίασαν να χρησιμοποιήσουν το επεισόδιο ως δικαιολογία, για να «απελευθερώσουν» την πόλη από την κυριαρχία του Τζάκομο Φέο δολοφονώντας τον. Η πρώτη απόπειρα το 1490 απέτυχε. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 27 Αυγούστου 1495, ο Φέο έπεσε σε ενέδρα και σκοτώθηκε. Ο δεκαπεντάχρονος Οτταβιάνο δεν είχε καμία ανάμειξη.
Μετέπειτα ηγεμονία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το τέλος του Φέο δεν μείωσε τη δύναμη τής μητέρας τού Οτταβιάνο, η οποία συνέχισε να παίρνει αποφάσεις για λογαριασμό του. Ο Οτταβιάνο προσλήφθηκε δύο φορές από τους Φλωρεντινούς ως κοντοτιέρος, για να υπερασπιστεί τα φλωρεντινικά συμφέροντα. Του προσφέρθηκαν 15.000 φιορίνια το 1497, και 10.000 το 1499. Ο Νικολό Μακιαβέλι ανέλαβε διαπραγματεύσεις τη δεύτερη φορά. Ο Οτταβιάνο ήταν ακόμη μόνο ο κατ' όνομα ηγέτης, καθώς οι πραγματικές διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν με την Αικατερίνη. [5]
Ωστόσο, ο Οτταβιάνο διοικούσε προσωπικά μικρές δυνάμεις σε αυτούς τους τοπικούς πολέμους. Το 1498 συμμετείχε στην πολιορκία της Πίζας με 100 ενόπλους και 100 ελαφρούς ιππείς. Το 1499 βοήθησε τον Λουδοβίκο Σφόρτσα, ο οποίος βρισκόταν σε πόλεμο με τους Γάλλους και τους Βενετούς. Σε αυτό το σημείο οι Βοργίες αποφάσισαν να παρέμβουν. Ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ έστειλε τον γιο του Καίσαρα Βοργία να καταλάβει την Ίμολα και το Φορλί, ισχυριζόμενος ότι δεν είχαν καταβληθεί οι εισφορές. Η Αικατερίνα και ο Οτταβιάνο καθαιρέθηκαν τον Ιανουάριο του 1500. [6]
Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, ο Οτταβιάνο έκανε αρκετές προσπάθειες να ανακαταλάβει τα εδάφη του, αλλά δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει επαρκείς δυνάμεις για να επιτύχει τον στόχο του. [7]
Εκκλησιαστική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Οτταβιάνο εισήλθε αργότερα στην Εκκλησία. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1506 εξελέγη επίσκοπος του Βιτέρμπο, και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το τέλος του το 1523. [8]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 riarioo.
- ↑ «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. riarioo. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ vite.
- ↑ de Vries 2016.
- ↑ Capponi, Niccolo (29 Ιουνίου 2010). An Unlikely Prince: The Life and Times of Machiavelli. Da Capo Press. σελ. 41. ISBN 9780306819087.
- ↑ Lowe, K. J. P. (5 Σεπτεμβρίου 2002). «Soderini as a Disafected Cardinal in Exile, 1517-21». Church and Politics in Renaissance Italy: The Life and Career of Cardinal Francesco Soderini, 1453-1524. Cambridge University Press. σελ. 117. ISBN 9780521529358.
- ↑ «OTTAVIANO RIARIO Di Roma». OTTAVIANO RIARIO Di Roma. 27 November 2012. http://condottieridiventura.it/ottaviano-riario-di-roma/."OTTAVIANO RIARIO Di Roma". Condottieri di Ventura (in Italian). 27 November 2012. Retrieved 17 November 2017.
- ↑ «Bishop Ottaviano Visconti Riario». Catholic-Hierarchy.org. σελ. 335. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2017.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]de Vries, Joyce (2016). Caterina Sforza and the Art of Appearances: Gender, Art and Culture in Early Modern Italy. Routledge. p. 322. ISBN 9781351953207.
