Ντέβαν Ράκιατ
Βουλή των Αντιπροσώπων Dewan Rakyat | |
|---|---|
| 15η Συνέλευση | |
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Κάτω βουλή |
| Διάρκεια θητείας | 5 έτη |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | |
| Γραμματέας | Νιζάμ Μιντίν Μπάτσα Μιντίν, Ανεξάρτητος Από 13 Μαΐου 2020 |
| Δομή | |
| Έδρες | 222 |
 | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (153)
Αντιπολίτευση (69) |
| Εκλογές | |
| Απλό πλειοψηφικό σύστημα | |
Τελευταία εκλογή | 19 Νοεμβρίου 2022 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
 | |
| Κτίρια του Κοινοβουλίου, Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία | |
| Ιστοσελίδα | |
| Επίσημος ιστότοπος | |
Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Μαλαισίας (μαλαϊκά: Dewan Rakyat, προφέρεται Ντέβαν Ράκιατ) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Τα μέλη της εκλέγονται με εκλογές από ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες που ορίζονται από την Εκλογική Επιτροπή.
Η Βουλή είναι νομοθετικό σώμα που προτείνει νομοσχέδια. Όλοι οι νόμοι πρέπει να περάσουν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία (Ντέβαν Νεγκάρα), προτού αποσταλούν στον Βασιλιά για συγκατάθεση. Ωστόσο, αν η Γερουσία απορρίψει ένα νομοσχέδιο, τότε απλά θα καθυστερήσει η μετάβαση του λογαριασμού στον βασιλιά κατά ένα χρόνο το μέγιστο. Η Βουλή και η Γερουσία συνεδριάζουν στο συγκρότημα Κτιρίων του Κοινοβουλίου στην Κουάλα Λουμπούρ.
Μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα μέλη αναφέρονται ως βουλευτές (Μαλαϊκά: Ahli, προφέρεται:άχλι). Οι βουλευτές πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και δεν μπορούν να είναι παράλληλα μέλη της Γερουσίας. Πρόεδρος της Βουλής είναι ο Ομιλητής, ο οποίος εκλέγεται στην αρχή κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου, ή αν μείνει κενή η θέση. Εκλέγονται, επίσης, δύο αντιπρόεδροι.[1]
Στις γενικές εκλογές του 2018, εκλέχτηκαν 222 μέλη, από ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες όπως ορίστηκαν από την εκλογική επιτροπή που ανέλαβε την οριοθέτηση. Η αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών γίνεται κάθε δέκα χρόνια και βασίζεται στα δεδομένα της πιο πρόσφατης απογραφής πληθυσμού.[2]
Οι πιο πρόσφατες εκλογές, που διεξήχθησσαν στις 19 Νοεμβρίου 2022, δεν είχαν κάποιον ξεκάθαρο νικητή, καθώς κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την αυτοδυναμία. Παρόλα αυτά, ο αντιπολιτευόμενος κεντροαριστερός συνασπισμός Πακατάν Χαραπάν ήρθε πρώτος, με 37% των ψήφων και 82 έδρες, ενώ δεύτερο ήρθε ο δεξιός ισλαμικός συνασπισμός Περικατάν Νασιονάλ (=Εθνική Συμμαχία) με 30% και 73 έδρες. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Μαλαισίας το Μπαρισάν Νασιονάλ (=Εθνικό Μέτωπο), που κυβερνούσε τη Μαλαισία αδιαλείπτως από το 1957 έως το 2018, ήρθε τρίτο, συγκεντρώνοντας το 22% και μόλις 30 έδρες.[1][3] Η θητεία στη Βουλή είναι πενταετής. Κανονικά, οι γενικές εκλογές διεξάγονται ανά πενταετία και οι ψηφοφόροι επιλέγουν έναν υποψήφιο για να εκπροσωπήσει την εκλογική τους περιφέρεια στη Βουλή. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερους ψήφους κερδίζει την έδρα.
Προτού συγκληθούν νέες γενικές εκλογές, πρέπει πρώτα ο Βασιλιάς να διαλύσει το Κοινοβούλιο με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού.[1] Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Γιάνγκ ντι-Περτουάν Αγκόνγκ διατηρεί το δικαίωμα να μην χορηγήσει τη συγκατάθεσή του για τη διάλυση αν το κρίνει ορθό.
Εξουσίες και οργάνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βουλή είναι το απόλυτο νομοθετικό σώμα στη Μαλαισία, και είναι αρμόδια για τη θέσπιση, την τροποποίηση και την κατάργηση νόμων. Τα μέλη του Κοινοβουλίου επιτρέπεται να μιλήσουν για οποιοδήποτε θέμα χωρίς φόβο μομφής εκτός του Κοινοβουλίου, και το μόνο όργανο που μπορεί να λογοκρίνει έναν βουλευτή είναι η Επιτροπή Προνομίων της Βουλής. Η εν λόγω "βουλευτική ασυλία" τίθεται σε ισχύ από τη στιγμή που ο βουλευτής ορκίζεται, ισχύει μόνο για όσο βρίσκεται στο βήμα και όχι για δηλώσεις που έγιναν εξωβουλευτικά. Εξαίρεση αποτελεί ο νόμος που ψηφίστηκε μετά την εξέγερση της 13ης Μαΐου 1969. Σύμφωνα με τον νόμο, όλες οι δημόσιες συζητήσεις για την κατάργηση ορισμένων άρθρων του Συντάγματος που αφορούν τα προνόμια των Μπουμιπούτρα (ιθαγενείς της Μαλαισίας), όπως το άρθρο 153, απαγορεύονται σε όλα τα μέλη του Κοινοβουλίου.[4] Επίσης, στους βουλευτές απαγορεύεται να ασκήσουν κριτική στον Βασιλιά και τους δικαστές.[5]
Φορέας της εκτελεστικής εξουσίας είναι η κυβέρνηση, που αποτελείται από τον Πρωθυπουργό και το υπουργικό του Συμβούλιο. Οποιοσδήποτε βουλευτής μπορεί να γίνει μέλος της κυβέρνησης. Ο Βασιλιάς διορίζει τον Πρωθυπουργό, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης αλλά συνταγματικά υποτελής στον Βασιλιά. Συνήθως, η θέση του Πρωθυπουργού δίνεται στον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος στο Κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός επιλέγει τους βουλευτές που θα γίνουν μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου του και σχηματίζει την κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός πρέπει να έχει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής, και αν την χάσει ή δεν εγκριθεί ο προϋπολογισμός, τότε πρέπει ή να διαλύσει τη Βουλή ή να υποβάλλει την παραίτησή του. Ο βασιλιάς διατηρεί το δικαίωμα να συμφωνήσει ή να απορρίψει την αίτηση διάλυσης, και αν παραιτηθεί ο πρωθυπουργός τότε ο Βασιλιάς μπορεί να διορίσει έναν νέο Πρωθυπουργό.[6]
Η κυβέρνηση ετοιμάζει τα νομοσχέδια και μετά υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο. Το νομοσχέδιο μοιράζεται σε όλα τα μέλη και πρέπει να διαβαστεί τρεις φορές στη Βουλή. Η πρώτη ανάγνωση είναι όταν ο υπουργός, ή ο αναπληρωτής του, υποβάλλει τον νόμο στο κοινοβούλιο. Στη δεύτερη ανάγνωση, ο νόμος συζητείται και σχολιάζεται από τους βουλευτές. Στην τρίτη ανάγνωση, ο υπουργός ζητά να ψηφιστεί ο νόμος και για να εγκριθεί χρειάζεται μία απλή πλειοψηφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για να εγκριθούν συνταγματικές τροποποιήσεις, χρειάζεται η πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής. Αφού περάσει από τη Βουλή, ο νόμος αποστέλλεται στη Γερουσία για έγκριση. Αν η Γερουσία δεν εγκρίνει τον νόμο, τότε απλά θα καθυστερήσει η εφαρμογή του για διάστημα ενός μήνα έως ενός χρόνου, και μετά θα θεωρείται ότι περάστηκε.[7]
Ένας νόμος που έχει εγκριθεί, παρουσιάζεται στον Γιάνγκ ντι-Περτουάν Αγκόνγκ ο οποίος έχει 30 ημέρες για να τον εξετάσει. Αν δεν τον αποδεχτεί, θα τον επιστρέφει στο Κοινοβούλιο μαζί με τις προτάσεις του για δυνατές τροποποιήσεις. Το Κοινοβούλιο πρέπει, στη συνέχεια, να επανεξετάσει το νομοσχέδιο και τις προτεινόμενες τροποποιήσεις και να το επιστρέψει στον βασιλιά μέσα σε 30 ημέρες. Ο Βασιλιάς πρέπει να χορηγήσει τη συγκατάθεσή του εντός 30 ημερών για να περάσει ο νόμος, και τίθεται σε ισχύ μόνο αφού δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.[8]
Η κυβέρνηση προσπαθεί να διατηρήσει την απόλυτη μυστικότητα όσον αφορά τα νομοσχέδια που συζητούνται.[9] Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κυβέρνηση μπορεί να διαθέσει μία Λευκή Βίβλο προκειμένου να διευκολύνει την επίτευξη συναίνεσης (ως τώρα έχει γίνει για τη νομοθεσία των Πανεπιστημίων) [10][11]
Υπάρχει μια διαδικασία που επιτρέπει σε έναν βουλευτή να προτείνει ένα νόμο, αλλά στα νομοθετικά σώματα που ακολουθούν το σύστημα Γουεσμίνστερ αυτό σπάνια γίνεται.[12][13] Και στους γερουσιαστές επιτρέπεται να προτείνουν νόμους, αλλά όχι για οικονομικά θέματα.[14][15]
Μέλη ανά περιφέρεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Πολιτεία /ομοσπονδιακή περιφέρεια | Έδρες | Πληθυσμός (2010) |
Πληθυσμός
ανά βουλευτή |
|---|---|---|---|
 ΟΠ Κουάλα Λουμπούρ |
11 | 1.627.172 | 147,925 |
 ΟΠ Λαμπουάν |
1 | 85,272 | 85,272 |
 ΟΠ Πουτρατζάγια |
1 | 67,964 | 67,964 |
 Τζοχόρ |
26 | 3,233,434 | 124,363 |
 Κεντάχ |
15 | 1,890,098 | 126,007 |
 Κελάνταν |
14 | 1.459.994 | 104,285 |
 Μαλάκκα |
6 | 788,706 | 131,451 |
 Νέγκερι Σεμπιλάν |
8 | 997,071 | 124,634 |
 Παχάνγκ |
14 | 1.443.365 | 103,098 |
 Πενάνγκ |
13 | 1.520.143 | 116,934 |
 Πέρακ |
24 | 2,258,428 | 94.101 |
 Περλίς |
3 | 227,025 | 75,675 |
 Σαμπάχ |
25 | 3,120,040 | 124,802 |
 Σαράουακ |
31 | 2,420,009 | 78,065 |
 Σελάνγκορ |
22 | 5,411,324 | 245,969 |
 Τερενγκάνου |
8 | 1.015.776 | 126,972 |
Πρόεδροι της Ντέβαν Ράκιατ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| No. | Πορτρέτο | Όνομα (Γέννηση-Θάνατος) (Περιφέρεια) |
Θητεία | Κόμμα | Κοινοβούλιο | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Από | Έως | Χρόνος θητείας | ||||||
| 1 | Ταν Σρι Ντατό Χατζί Μοχάμετ Νοά Ομάρ (1897–1991) βουλευτής για την Τζοχόρ Μπαχρού Τιμόρ |
11 Σεπτεμβρίου 1959 |
17 Μαΐου 1964 |
4 έτη, 249 ημέρες | Συμμαχία (UMNO) | 1ο | ||
| 2 | Ντατό Σιεντ Εσά Αλουί βουλευτής για Μπαχού |
18 Μαΐου 1964 |
24 Νοεμβρίου 1964 |
190 ημέρες | Συμμαχία (UMNO) | 2ο | ||
| 3 | Ταν Σρι Ντατό Τσικ Μοχαμάντ Γιουσούφ (1907–1975) Δεν ήταν βουλευτής |
25 Νοεμβρίου 1964 |
3 Νοεμβρίου 1974 |
9 έτη, 343 ημέρες | Συμμαχία (UMNO) | – | ||
| 3ο | ||||||||
| 4 |  |
Ταν Σρι Ντατό Χατζί Νικ Αχμάντ Καμίλ (1909–1977) Δεν ήταν βουλευτής |
4 Νοεμβρίου 1974 |
19 Δεκεμβρίου 1977 (απεβίωσε την επομένη) |
3 έτη, 45 ημέρες | BN (UMNO) | 4ο | |
| 5 | Tun Dr. Σιεντ Νασίρ Ισμαήλ (1921–1982) Μέλος του Κοινοβουλίου για την Πάγκο (έως το 1978) Δεν ήταν βουλευτής |
21 Δεκεμβρίου 1977 |
16 Μαρτίου 1982 |
4 έτη, 85 ημέρες | BN (UMNO) | – | ||
| 5ο | ||||||||
| 6 | Tun Dr. Μοχάμετ Ζαχίρ Ισμαήλ (1924–2004) Δεν ήταν βουλευτής |
14 Ιουνίου 1982 |
14 Οκτωβρίου 2004 |
22 έτη, 122 ημέρες | BN (UMNO) | 6ο | ||
| 7ο | ||||||||
| 8ο | ||||||||
| 9ο | ||||||||
| 10ο | ||||||||
| 11ο | ||||||||
| 7 | .jpg) |
Ταν Σρι Ντατό Σερί Ντιράτζα Ραμλί Νγκαχ Ταλίμπ (1941-) Μέλος του Κοινοβουλίου για την περιφέρεια Πασίρ Σαλάκ |
22 Νοεμβρίου 2004 |
27 Απριλίου 2008 |
3 έτη, 157 ημέρες | BN (UMNO) | – | |
| 8 |  |
Tan Sri Datuk Seri Panglima Παντικάρ Αμίν Μουλία (1955-) Δεν ήταν βουλευτής |
28 Απριλίου 2008 |
15 Ιουλίου 2018 |
10 έτη, 78 ημέρες | BN (UMNO) | 12ο | |
| 13ο | ||||||||
| 9 |  |
Ταν Σρι Ντατό Μοχάμαντ Αρίφ Μντ Γιουσόφ (1949-) Δεν ήταν βουλευτής |
16 Ιουλίου 2018 |
13 Ιουλίου 2020 |
1 έτος, 363 ημέρες | PH (AMANAH) | 14ο | |
| 10 |  |
Ταν Σρι Αζάρ Αζιζάν Χαρούν (1962-) Δεν ήταν βουλευτής |
13 Ιουλίου 2020 |
18 Δεκεμβρίου 2022 |
2 έτη, 158 ημέρες | Ανεξάρτητος | – | |
| 11 | _v2.jpg) |
Ταν Σρι Ντατό (Dr.) Τζοχάρι Αμπντούλ (1955-) Δεν είναι βουλευτής |
19 Δεκεμβρίου 2022 |
Σημερινός | 3 έτη, 121 ημέρες | PH (PKR) | 15ο | |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 «Government: Parliment: Dewan Rakyat». web.archive.org. 14 Ιουνίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2020.
- ↑ «【 GE14 】Malaysiakini Live Reports and Results». Live Malaysiakini. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2018.
- ↑ «Malaysia election results: What you need to know – DW – 11/19/2022». dw.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Means, Gordon P. (1991). Malaysian Politics: The Second Generation, pp. 14, 15. Oxford University Press. (ISBN 0-19-588988-6).
- ↑ «The Immunities of Members of Parliament» (PDF). web.archive.org. 25 Ιουλίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2020.
- ↑ «Branches of Government In Malaysia - Virtual Malaysia Tourism Portal». web.archive.org. 7 Φεβρουαρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2020.
- ↑ Shuid, Mahdi & Yunus, Mohd. Fauzi (2001). Malaysian Studies, pp. 33, 34. Longman. (ISBN 983-74-2024-3).
- ↑ Shuid & Yunus, p. 34.
- ↑ Tan, Chee Koon & Vasil, Raj (ed., 1984). Without Fear or Favour, p. 7. Eastern Universities Press. (ISBN 967-908-051-X).
- ↑ Tan & Vasil, p. 11.
- ↑ «ΙΑΤΕ: Λευκή βίβλος».
- ↑ «Pro-people, passionate politician». web.archive.org. 27 Απριλίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2020.
- ↑ Lim, Kit Siang (1997). "Consensus Against Corruption". Retrieved 11 February 2006.
- ↑ Henderson, John William, Vreeland, Nena, Dana, Glenn B., Hurwitz, Geoffrey B., Just, Peter, Moeller, Philip W. & Shinn, R.S. (1977). Area Handbook for Malaysia, p. 219. American University, Washington D.C., Foreign Area Studies. LCCN 771294.
- ↑ Department Of State. The Office of Electronic Information, Bureau of Public Affairs. «Malaysia». 2001-2009.state.gov (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2020.
