Ναστούλης Δαγκλής
| Ναστούλης Δαγκλής | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 14ιουλ. / 25 Φεβρουαρίου 1800γρηγ. Σούλι |
| Θάνατος | 28 Μαΐουιουλ. / 9 Ιουνίου 1886γρηγ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | επαναστάτης |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Γκόγκας Δαγκλής |
| Αδέλφια | Γιώτης Δαγκλής |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Πόλεμοι/μάχες | Ελληνική Επανάσταση του 1821 |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | πληρεξούσιος |
| Βραβεύσεις | Αργυρός Σταυρός του Σωτήρος Αριστείο του Αγώνα |
Ο υποστράτηγος Αναστάσιος (Ναστούλης) Δαγκλής υπήρξε Έλληνας αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1800 στο Σούλι[1][2]. Πατέρας του ήταν ο Γκόγκας Δαγκλής[2], ένας από τους πρώτους οπλαρχηγούς του Σουλίου[1].
Υπηρέτησε νεώτατος ως αξιωματικός στην ξενική Λεγεώνα της Ιονίου Πολιτείας στην Κέρκυρα. Λίγο μετά κατέφυγε στο Σούλι για να υποστηρίξει την ανταρσία του Αλή Πασά κατά του Σουλτάνου. Διαβλήθηκε και ο Αλή Πασάς τον συνέλαβε και τον έστειλε στα Γιάννενα όμηρο μαζί με τον Κ. Μπότσαρη, τον Κ. Τζαβέλα, τον Γ. Ζέρβα, τον Κ. Δράκο και άλλους[2]. Μετά την πτώση του Αλή Πασά συνελήφθη αιχμάλωτος το 1822 από τον Χουρσίτ Πασά και μετά από πολύμηνη αιχμαλωσία αφέθηκε ελεύθερος και γλύτωσε παρά λίγο καταφεύγοντας στην Κεφαλλονιά[1][2].
Διετέλεσε πρώτος υπασπιστής του Γεωργίου Καραϊσκάκη και υπό τις διαταγές του οποίου πολέμησε στη περίοδο 1823-1824 καθώς και στο Μεσολόγγι υπό τις διαταγές του Λόρδου Βύρωνα[2], μέχρι του θανάτου αυτού, οπότε έλαβε το στέμμα του υποχιλίαρχου υπό του διοικητή Τριπόλεως Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη[1].
Μετά τον θάνατο του Γεωργίου Καραϊσκάκη προσλήφθηκε πρώτος υπασπιστής του τότε αρχιστρατήγου των κατά ξηρά ελληνικών δυνάμεων Τσώρτς[2].
Έγινε χιλίαρχος το 1824 και ένα χρόνο αργότερα έλαβε τον βαθμό του αντιστράτηγου, όταν πήρε μέρος στην μάχη του Προφήτη Ηλία των Σαλώνων[1].
Εξελέγη πληρεξούσιος στην Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου[1].
Συνέχισε να πολεμάει σε πολλές μάχες. Αργότερα, μετά την ίδρυση της πρώτης βασιλείας έλαβε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη στην ενεργή φάλαγγα, και προάχθηκε ως τον βαθμό του υποστράτηγου[2].
Τιμήθηκε με το αργυρό αριστείο του Αγώνα και με τον αργυρό Σταυρό του Σωτήρος[1][2].
Απεβίωσε στις 28 Μαΐου 1886[1].
Επιπλέον βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ιωάννης Αρσένης (1887). Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
- Γ. Κασδόνης, επιμ. (1 Ιουνίου 1886). Δελτίον της Εστίας - αριθ. 492. Αθήνησι: Τύποις Πέτρου Περρή.
