Μπερτράν ΣΤ΄ ντε Λα Τουρ
| Μπερτράν ΣΤ΄ ντε Λα Τουρ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Bertrand VI de La Tour d'Auvergne (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 1417[1] |
| Θάνατος | 26 Σεπτεμβρίου 1497[2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Louise de la Trémoille (από 1444)[3] |
| Τέκνα | Ιωάννης Γ΄ της Ωβέρνης Thibaud de La Tour d'Auvergne Anne de la Tour[4] Jeanne de La Tour d'Auvergne[5] Françoise de La Tour d'Auvergne, Dame de La Roche[5] Louise de La Tour d'Auvergne |
| Γονείς | Μπερτράν Ε΄ ντε Λα Τουρ και Jacquette du Peschin |
| Οικογένεια | Οίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν |
| Θυρεός | |
Ο Μπερτράν/Βερτράνδος ΣΤ΄, γαλλ.: Bertrand VI de La Tour (π. 1417 - 26 Σεπτεμβρίου 1497) ήταν κύριος του Λα Τουρ και κόμης της Ωβέρνης από το 1461 μέχρι το τέλος του. Διετέλεσε επίσης κόμης της Βουλώνης από το 1461 έως το 1477, όταν αντάλλαξε αυτόν τον τίτλο με την κομητεία του Λωραγκαί, την οποία διατήρησε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νέος ο Μπερτράν ήταν μέλος της ακολουθίας του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας από το 1441 έως το 1451, [6] κατά τα τελευταία στάδια του Εκατονταετούς Πολέμου. [7] Συμμετείχε στην πολιορκία του Ταρτάς, το 1442, όπου αναφέρεται ως κύριος του Μονγκασκόν. [7] Ανακηρύχθηκε ιππότης μετά τη μάχη του Φορμινύ το 1450. [7]
Το 1461 ο πατέρας του, Μπερτράν Ε΄ κύριος Λα Τουρ, απεβίωσε. Ο Μπερτράν ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε ως ο μοναδικός του κληρονόμος. [7]
Το 1468, κατά τη διάρκεια των Βουργουνδικών Πολέμων, κατέλαβε την περιοχή της Σαβοΐας Μπρες, ακολουθώντας τις διαταγές του Λουδοβίκου ΙΑ΄. [6]
Το 1473 ο Μπερτράν ΣΤ΄ έκτισε τη φραγκισκανική εκκλησία του Βικ-λε-Κοντ. [7]
Το 1477 ο Κάρολος ο Τολμηρός δούκας της Βουργουνδίας απεβίωσε. Αυτό επέτρεψε στον Λουδοβίκο ΙΑ΄ να ανακαταλάβει την κομητεία της Βουλώνης, η οποία είχε καταληφθεί από τις δυνάμεις της Βουργουνδίας. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ την παρέδωσε στη συνέχεια στον Μπερτράν ΣΤ΄. [7] Ωστόσο, κατά την ίδια χρονιά, ο Μπερτράν Β΄ συμφώνησε με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ και αντάλλαξε την κομητεία της Βουλώνης με την κομητεία του Λωραγκαί. Έτσι η Βουλώνη έγινε μέρος της βασιλικής επικράτειας. [7] [8] [9]
Ο Μπερτράν ΣΤ΄ απεβίωσε το 1497, και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Δ΄ ως κόμης της Ωβέρνης. [7]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1445 ο Μπερτράν ΣΤ΄ νυμφεύτηκε τη Λουίζα ντε Λα Τρεμουάλ, κόρη του Γεωργίου ντε Λα Τρεμουάλ και της Αικατερίνης ντε Λ'Ιλ-Μπουσάρ. [10] Απέκτησαν πέντε παιδιά:
- Ιωάννης Γ΄ (1461–1501), κόμης της Ωβέρνης και κόμης της Βουλώνης· [7]
- Φρανσουάζ (απεβ. π. το 1484), παντρεύτηκε το 1469 τον Γιλβέρτο του Σαμπάν, κύριο του Κυρτόν.
- Ιωάννα (απεβ. μετά το 1472), παντρεύτηκε το 1472 τον Αιμάρ ντε Πουατιέ, κύριο του Σαιν-Βαλιέ.
- Ιωάννης του Πουατιέ, νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Μπαταρναί.
- Νιτάν του Πουατιέ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Μπρεζέ κύριο του Ανέ.
- Ιωάννης του Πουατιέ, νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Μπαταρναί.
- Άννα (απεβ. το 1512), παντρεύτηκε το 1480 τον Αλέξανδρο Στιούαρτ δούκα του Όλμπανυ.
- Λουίζα (απεβ. μετά το 1486), παντρεύτηκε το 1486 τον Κλοντ ντε Μπλαιζύ, υποκόμη του Αρναί. [11]
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00003720. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00003720.
- ↑ p10829.htm#i108289. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- 1 2 «L'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques, pag. 152».
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «Histoire généalogique de la maison d'Auvergne, Livre troisième, page 91 et seq».
- ↑ «Joseph Vaesen e Étienne Charavay, Lettere di Luigi XI, vol. 6, Parigi, Biblioteca Renouard,1898, P. 159-160».
- ↑ Fortanier, Jean Ramière de (Ιανουαρίου 1932). Les droits seigneuriaux dans la sénéchaussée et comté de Lauragais (1553-1789) : étude juridique et historique. FeniXX. ISBN 978-2-307-61430-2.
- ↑ «Preuves de l'Histoire généalogique de la maison d'Auvergne, tome II, Livre 1, Extrait du trésor des chartes de France, pag. 659».
- ↑ «Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France, tomus I, pagina 561».