Μπενχαμίν Βικούνια Μακένα
| Μπενχαμίν Βικούνια Μακένα | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 25 Αυγούστου 1831[1] Σαντιάγο |
| Θάνατος | 25 Ιανουαρίου 1886[1] Quintero |
| Χώρα πολιτογράφησης | Χιλή |
| Θρησκεία | Καθολικισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά[1] |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Χιλής Instituto Nacional General José Miguel Carrera |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | δημοσιογράφος ιστορικός πολιτικός δικηγόρος συγγραφέας[2] κλιματολόγος |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Liberal Democratic Party |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Victoria Subercaseaux (από 1867) |
| Τέκνα | Benjamín Vicuña Subercaseaux |
| Γονείς | Pedro Felix Vicuña |
| Αδέλφια | Nemesio Vicuña Mackenna |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Χιλής μέλος της Γερουσίας της Χιλής |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μπενχαμίν Βικούνια Μακένα (ισπ. Benjamín Vicuña Mackenna, 25 Αυγούστου 1831 – 25 Ιανουαρίου 1886) ήταν Χιλιανός ιστορικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτικός, ιρλανδικής και βασκικής[3] καταγωγής.
Ο Βικούνια Μακένα γεννήθηκε στο Σαντιάγο. Ο πατέρας του, Πέδρο Φέλιξ Βικούνια, ήταν καταξιωμένος δημοσιογράφος, συνιδρυτής της ιστορικής εφημερίδας El Mercurio, ενώ ο παππούς του, ο στρατηγός Χουάν Μακένα, ήταν ήρωας της χιλιανής ανεξαρτησίας. Ο Μπενχαμίν άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Σαντιάγο, αλλά δύο χρόνια αργότερα έλαβε μέρος στο επαναστατικό κίνημα του Πέδρο Ουριόλα του 1851 και αιχμαλωτίσθηκε σε μια επιδρομή των κυβερνητικών στρατευμάτων. Στις 4 Ιουλίου 1851 ο Βικούνια Μακένα και ο Ρομπέρτο Σόουπερ δραπέτευσαν από τη φυλακή μεταμφιεσμένοι σε γυναίκες. Το 1852 έζησε εξόριστος στις ΗΠΑ, όπου ταξίδεψε πολύ, από το Σαν Φρανσίσκο μέχρι το Μεξικό και τον Καναδά. Το 1853 πήρε μαθήματα γεωπονίας στην Αγγλία, ενώ επισκέφθηκε και άλλα μέρη της Ευρώπης. Επέστρεψε στη Χιλή και το 1856 απεφοίτησε ως δικηγόρος, αλλά δεν εξάσκησε το επάγγελμα. Ωστόσο τα πολιτικά και άλλα κείμενά του είχαν ως στέρεο θεμέλιο τις νομικές γνώσεις του. Μαζί με τον Ισιδόρο Εράσουρις (Isidoro Errázuriz) ίδρυσε το 1858 την εφημερίδα La Asamblea Constitucional. Εξορίσθηκε από την κυβέρνηση στην Αγγλία, αλλά τού επιτράπηκε να επιστρέψει το 1863. Τότε άρχισε να γράφει στην εφημερίδα του πατέρα του. Το 1865 πήγε στη Νέα Υόρκη ως επιτετραμμένος της Χιλής και ίδρυσε την εφημερίδα La Voz de América. Εκλέχθηκε γερουσιαστής με εξαετή θητεία και το 1872 διορίσθηκε δήμαρχος του Σαντιάγο. Επί της δημαρχίας του ξεκίνησαν σημαντικά έργα υποδομής στην πόλη. Το 1875 ο Βικούνια Μακένα έφθασε στο αποκορύφωμα της πολιτικής σταδιοδρομίας του, όταν έθεσε υποψηφιότητα για το αξίωμα του Προέδρου της Χιλής, αλλά ηττήθηκε από τον Φεδερίκο Εράσουρις Σανιάρτου. Από τότε εγκατέλειψε την πολιτική και αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία, ενώ είχε ήδη διαπρέψει στη συγγραφή ιστορικών βιβλίων. Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα εξής:
- El sitio de Chillán (1849)
- La agricultura aplicada a Chile (Λονδίνο 1853)
- Chili (Παρίσι 1855)
- Tres años de viajes (1856)
- Ostracismo de los Carrera (1857)
- Historia de la revolución del Perú (1860)
- Diego de Almagro (1862)
- Historia de la Administración Montt (1861-1862)
- Vida de Don Diego Portales (1861-1862)
- Historia de Santiago (1868)
- Historia de Chile (1868)
- Historia de Valparaíso (1868)
- 'La guerra a muerte (1868)
- Francisco Moyen (1868)
- Πολλά πολιτικά δοκίμια
Μαζί με τον σύγχρονό του Αργεντινό συγγραφέα Μπαρτολομέ Μίτρε, ο Βικούνια Μακένα αντιπροσώπευε τη διανοητική πλευρά των νοτιοαμερικανικών ελίτ. Οι δυο τους εγκαινίασαν τη συμβατική, κυρίαρχη ιστοριογραφία των χωρών τους.
Προς τιμή του Βικούνια Μακένα ονομάσθηκαν το «Πάρκο Βικούνια Μακένα» κοντά στο βόρειο άκρο της Χιλής (Περιφέρεια Αρίκα υ Παρινακότα) και η Λεωφόρος Vicuña Mackenna στο Σαντιάγο.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 120236007. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ «Library of the World's Best Literature». Library of the World's Best Literature. 1897.
- ↑ «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2009.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Βικούνια Μακκέννα Βενιαμίν» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 495