Μαργαρίτα Στιούαρτ, δούκισσα του Τουραίν

Μαργαρίτα Στιούαρτ, δούκισσα του Τουραίν
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος	Δεκαετία του 1450
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	κτηματίας
Οικογένεια
Σύζυγος	Archibald Douglas, 4th Earl of Douglas
Τέκνα	Archibald Douglas, 5th Earl of Douglas Lady Mary Douglas Lady Elizabeth Douglas Γουίλιαμ Ντάγκλας Τζέιμς Ντάγκλας
Γονείς	Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας και Αναμπέλα Ντράμοντ
Αδέλφια	Ιάκωβος Α΄ της Σκωτίας Δαυίδ Στιούαρτ

Η Μαργαρίτα Στιούαρτ, αγγλ.: Margaret Stewart (π. 1370 - π. 1450) ήταν πριγκίπισσα τής Σκωτίας. Η μεγαλύτερη κόρη τού Ροβέρτου Γ΄ τής Σκωτίας και τής συζύγου του, Αναμπέλας Ντράμοντ, παντρεύτηκε τον Άρτσιμπαλντ Ντάγκλας 4ο κόμη τού Ντάγκλας, και έγινε ιδίω διακιώματι δούκισσα τού Τουρέν, κόμισσα τού Ντάγκλας και κυρία τού Γκάλογουεϊ.

Ο βίος της

Η Μαργαρίτα γεννήθηκε σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ 1367 και 1373. Οι γονείς της παντρεύτηκαν τον Απρίλιο τού 1367, ενώ εκείνη είχε γεννηθεί μέχρι την εποχή τής ανάθεσης τής σκωτικής διαδοχής, που ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο το 1373 κατόπιν αιτήματος τού παππού της, Ροβέρτου Β'. Η Μαργαρίτα ονομάζεται μεγαλύτερη κόρη τού πατέρα της σε ένα διάταγμα του 1378. Πιθανώς το 1387, αλλά ίσως και μέχρι το 1390, η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Άρτσιμπαλντ Ντάγκλας, τον μεγαλύτερο γιο του Άρτσιμπαλντ τού Βλοσυρού. Ο πεθερός τής Μαργαρίτας έγινε κόμης τού Ντάγκλας το 1389.

Ο πατέρας τής Μαργαρίτας, Ιωάννης (Ροβέρτος Γ΄) Στιούαρτ κόμης τού Κάρικ, διαδέχθηκε τον παππού της, Ροβέρτο Β΄, ως βασιλιάς τής Σκωτίας το 1390, παίρνοντας το βασιλικό όνομα Ροβέρτος Γ΄ μετά την άνοδό του στον θρόνο. Μετά το τέλος τού πεθερού τής Μαργαρίτας το 1400, ο σύζυγός της Άρτσιμπαλντ έγινε κόμης τού Ντάγκλας και κύριος του Γκάλογουεϊ. Υπάρχουν λίγα αρχεία για τη Μαργαρίτα κατά τη διάρκεια τής δεκαετίας που μεσολάβησε. Μετά τη διαδοχή του ως κόμης τού Ντάγκλας, ο σύζυγος τής Μαργαρίτας ξεκίνησε μία μακρά πολεμική σταδιοδρομία. Ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τις αγγλικές δυνάμεις στη Μάχη τού Χόμιλντον Χιλ το 1402, και δεν επέστρεψε στη Σκωτία μέχρι το 1407. Μέχρι τότε, η Μαργαρίτα είχε υποστεί μία σειρά από οικογενειακές τραγωδίες. Ο μικρότερος αδελφός της, Δαυίδ, μετά από μία περίοδο ως αντιβασιλιά τού πατέρα τους, συνελήφθη και απεβίωσε από την πείνα, με εντολή τού θείου τους Ροβέρτου Στιούαρτ δούκα τού Όλμπανυ, το 1402. Το 1406 ο πατέρας της Ροβέρτος Γ΄ απεβίωσε, λίγο μετά την αιχμαλωσία τού άλλου επιζώντος αδελφού της, Ιακώβου (Α΄), από Άγγλους πειρατές. Εν μέσω αυτών των γεγονότων, η Μαργαρίτα διορίστηκε το 1405 για να λάβει πληρωμές από το σκωτικό δημόσιο ταμείο εκ μέρους τής μικρότερης αδελφής της, Εγίδιας, η οποία πιθανότατα ήταν ανίκανη να τα καταφέρει.

Στις 24 Απριλίου 1424 ο σύζυγος τής Μαργαρίτας προήχθη στον γαλλικό τίτλο τού δούκα τού Τουραίν από τον Κάρολο Ζ΄ τής Γαλλίας, για την υπηρεσία του ως αρχηγού σκωτικών αποσπασμάτων στον Εκατονταετή Πόλεμο. Ωστόσο, στις 17 Αυγούστου τού ίδιου έτους σκοτώθηκε πολεμώντας στη Μάχη τού Βερνέιγ εναντίον ενός αγγλικού στρατού. Πριν από την αναχώρησή του για τη Γαλλία, ο δούκας είχε αναθέσει την εξουσία στο Γκάλογουεϊ στη Μαργαρίτα. Εν τω μεταξύ, ο μεγαλύτερος γιος τους, Άρτσιμπαλντ, ο οποίος ήταν αρκετά μεγάλος για να ασκεί εξουσία δίπλα στον πατέρα του από το 1419, κληρονόμησε τούς σκωτικούς τίτλους τού πατέρα του, και έγινε επίσης de jure δούκας τού Τουραίν. Η επίσημη εξουσία τής Μαργαρίτας στο Γκάλογουεϊ επιβεβαιώθηκε από τον αδελφό της Ιάκωβο Α΄ το 1426, όταν ο βασιλιάς τής παραχώρησε τον τίτλο τής «κυρίας τού Γκάλογουεϊ» για το υπόλοιπο τής ζωής της.

Το 1426 η Μαργαρίτα έκανε μία επιχορήγηση στους Γκρέιφραϊαρς τού Ντάμφρις, στη μνήμη τού συζύγου της και τού 3ου γιου της Ιακώβου, ο οποίος είχε επίσης πέσει στη μάχη τού Βερνέιγ. Ο τίτλος τής Μαργαρίτας στο Γκάλογουεϊ ήταν η πηγή κάποιων τριβών με τον μεγαλύτερο γιο της, ο οποίος υποστήριξε την αξίωση τού Γουλιέλμου Ντάγκλας τού Λέσβουολτ, ενός εξέχοντος γαιοκτήμονα τής Γαλλοβιδίας, για τη θέση τού φύλακα τού Κάστρου Λόχνο, έναντι τού προτιμώμενου διορισμένου από την Μαργαρίτα, τού ακολούθου της Ανδρέα Άγκνιου. Σε έναν πολιτικό συμβιβασμό, η Μαργαρίτα τον Οκτώβριο τού 1426 εξασφάλισε τον τίτλο τού Άγκνιου στο Λόχνο ως φεουδαρχικού υποτελή τού Ντάγκλας τού Λέσβουολτ. Η Μαργαρίτα παρευρέθηκε στην αυλή τού αδελφού της το 1429, πιθανώς μαζί με τη μικρότερη αδελφή της, Μαρία, για να δείξει την υποστήριξή της στις αξιώσεις τού ανιψιού της, Ιωάννη Κένεντυ, για γη στο Κάρικ. Το 1431 η Μαργαρίτα παρενέβη στον βασιλιά, για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση τού μεγαλύτερου γιου της από την κράτηση, μετά από μία σύντομη διαμάχη τού τελευταίου με τον θείο του, Ιάκωβο Α΄, σχετικά με τον τρόπο που ο βασιλιάς μεταχειρίστηκε την οικογένεια Κένεντυ.

Μετά τη δολοφονία τού αδελφού της το 1437, ο μεγαλύτερος γιος τής Μαργαρίτας επιλέχθηκε από το Κοινοβούλιο τής Σκωτίας για να γίνει αντιβασιλιάς τού βασιλείου εκ μέρους τού ανιψιού της, Ιακώβου Β΄. Αφού άσκησε εξουσία για δύο χρόνια, ο κόμης απεβίωσε από πυρετό στο Ρέσταλριγκ το 1439. Ο εγγονός τής Μαργαρίτας, Γουλιέλμος, έγινε κόμης τού Ντάγκλας, αλλά σκοτώθηκε μαζί με τον αδελφό του την επόμενη χρονιά στο Μαύρο Δείπνο από τον θείο του, κουνιάδο τής Μαργαρίτας, Ιάκωβο τον Παχύ, ο οποίος έτσι έλαβε τον διαδέχθηκε στην κομητεία. Η Μαργαρίτα αναγκάστηκε στη συνέχεια να συναινέσει στον γάμο τού μοναδικού επιζώντος εγγονού της, Μαργαρίτας Ντάγκλας, με τον γιο τού Ιακώβου τού Παχύ, Γουλιέλμο.