Μαουρίτσι Τρέμπατς
| Μαουρίτσι Τρέμπατς | |
|---|---|
.jpg) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 3 Μαΐου 1861 Βαρσοβία |
| Θάνατος | 29 Ιανουαρίου 1941 Γκέτο του Λοτζ[1] |
| Τόπος ταφής | Εβραϊκό Νεκροταφείο του Λοτζ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Πολωνία Βασίλειο της Πολωνίας (1815-1915) Γενικό Κυβερνείο |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Πολωνικά |
| Σπουδές | Ακαδημία Κολαρόσι |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ζωγράφος genre painter |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μαουρίτσι Τρέμπατς (πολωνικά: Maurycy Trębacz, 3 Μαΐου 1861 – 29 Ιανουαρίου 1941) ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς Εβραίους ζωγράφους στην Πολωνία στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.[2][3] Πολλοί από τους πίνακές του χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα, αλλά μια αντιπροσωπευτική επιλογή των έργων του διασώθηκε.[4] Ο Τρέμπατς πέθανε από πείνα στο Γκέτο του Λίτσμανστατ, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής κατοχής της Πολωνίας.[5]
Ο Μαουρίτσι Τρέμπατς, μαζί με τους Σάμουελ Χίρσενμπεργκ, Γιάκουμπ Βάινλες[χρειάζεται καλύτερη πηγή] και Λεόπολντ Πιλιχόφσκι, ανήκε στην πρώτη γενιά Εβραίων καλλιτεχνών στην Πολωνία που εγκατέλειψαν τη θρησκευτική απαγόρευση της απεικόνισης ανθρώπινης μορφής (βλ. παρακάτω).[6] Οι μελέτες δείχνουν την μαεστρία του στη ζωγραφική, το δικό του μοναδικό στυλ και τη μεγάλη φαντασία του..[5][7] Ο Τρέμπατς ήταν γνωστός στον ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό κόσμο ως δεξιοτέχνης ζωγράφος πορτρέτων και τοπίων,[2] αλλά πάνω απ΄ όλα ήταν επίσης ένας σπάνιος χρονικογράφος της σύγχρονης εβραϊκής ζωής, απεικονίζοντας έναν κόσμο που έχει πλέον χαθεί. Τα δημοφιλή θέματά του περιλάμβαναν προσευχόμενους Ραβίνους, ηλικιωμένους, σκηνές δρόμου και εβραϊκές οικιακές σκηνές, καθώς και ηθογραφία που απεικόνιζε την καθημερινή πλευρά της ζωής. Τα ψυχολογικά πορτρέτα Εβραίων του χάρισαν τη μεγαλύτερη δημοτικότητα και την αναγνώριση των κριτικών και επηρέασαν το έργο άλλων Εβραίων ζωγράφων στην Πολωνία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελαιογραφία του Τρέμπατς «Ο Καλός Σαμαρείτης», η οποία φέρεται να κλάπηκε το 1904 στην Παγκόσμια Έκθεση, πουλήθηκε πρόσφατα σε δημοπρασία στο Sotheby's.[5]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος το 1861 στη Βαρσοβία, υιός του Νταβιντ Τρέμπατς, ενός ελαιοχρωματιστή, ο Μαουρίτσι στην ηλικία των 16 ετών έγινε δεκτός σε σχολή ζωγραφικής από τους καθηγητές Βόιτσεχ Γκέρσον και Αλεξάντερ Καμίνσκι. Τρία χρόνια αργότερα, με την υποστήριξη του Λεόπολντ Χορόβιτς, έλαβε μια υποτροφία που χορηγήθηκε από τον δικηγόρο Στανίσουαφ Ρόβαντ, και μετακόμισε στην Κρακοβία, όπου εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στα στούντιο των Γιαν Ματέικο, Λεόπολντ Λέφλερ και Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς.
Από το 1882, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου με τον Αλεξάντερ φον Βάγκνερ (μέχρι το 1884) και έλαβε το μεγάλο αργυρό μετάλλιο εκεί στην ολοκλήρωση των σπουδών του για το έργο «Μαρτύριο». Μεταξύ 1889 και 1890, σπούδασε στο Παρίσι, στην Ακαδημία Κολαρόσι. Έζησε και εργάστηκε στο Μόναχο για 4 χρόνια, πριν επιστρέψει στη Βαρσοβία. Με την πάροδο του χρόνου, ο Τρέμπατς εργάστηκε στο Λβιβ και στο Ντροχόμπιτς, και τελικά μετακόμισε μόνιμα στο Λοτζ, όπου ίδρυσε και λειτουργούσε μια ιδιωτική σχολή τέχνης μέχρι το Σεπτέμβριο του 1939.[2][3] Συχνά επικρίνεται επειδή υπέκυψε στη δημοφιλής ζήτηση αργότερα στη σταδιοδρομία του. Με πίεση από χρηματοπιστωτικούς χορηγούς, άρχισε να παράγει συναισθηματικά θεματικά πορτρέτα που αφορούν τη βουκολική ζωή της παράδοσης της επαρχίας.[2][3]
Ο Τρέμπατς έκανε το επιτυχημένο καλλιτεχνικό του ντεμπούτο δύο φορές, πρώτα στο Kunstverein του Μονάχου, και στη συνέχεια στο Krywult Salon της Βαρσοβίας ως 23χρονος ζωγράφος. Η άλλη μεγάλη επιτυχία του ήταν η συμμετοχή του πίνακα «Ο Καλός Σαμαρείτης» (1886, εικόνα) σε μια έκθεση Kunstverein στο Μόναχο, καθώς και στην 5η Εθνική Έκθεση Τέχνης στην Κρακόβια και στη Βαρσοβία στην Κοινωνία Ζαχέντα για την Προώθηση των Καλών Τεχνών. Ο πίνακας επίσης βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση στο Σικάγο. Στη συνέχεια, ο Τρέμπατς έλαβε επίσης ένα αργυρό μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση Παρισίου του 1889.[5]
.jpg)
Ο Μαουρίτσι Τρέμπατς πέθαε από πείνα στο Γκέτο του Λίτσμανστατ (Λοτζ) κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην κατεχόμενη Πολωνία και είναι ενταφιασμένος στο κοιμητήριο της οδού Μπράτσκα στο Λοτζ, στον τάφο #490.[5] Η σύζυγός του, Πόλα (Πέρλα), πέθανε επίσης στο γκέτο το 1941, σε ηλικία 54 ετών. Απέκτησαν τρία παιδιά, τον Έντβαρντ, τη Ζόφια και τον Μπρονίσουαφ.[8] Μέχρι την κατάληψη του Λοτζ από τη Βέρμαχτ και την ίδρυση του γκέτο, ζούσε με την οικογένειά του στην οδό Βολτσάνσκα (Wolczanska) 140. Στο γκέτο, ζούσε στην οδό Λιμανοφσκιέγκο (Limanowskiego) 19.
Λίγο μετά το τέλος του πολέμου, περίπου 70 πίνακες του Μαουρίτσι Τρέμπατς (μαζί με έργα των Ίζραελ Λεϊζορόβιτς, Άμος Σφαρτς, Μέντελ Γκρόσμαν και άλλων, έγραψε η Δρ Τσιεσλίνσκα-Λομπκοβιτς) εντοπίστηκαν στην Πολωνία από τον Νάχμαν Ζόναμπεντ για λογαριασμό της Εβραϊκής Πολιτιστικής Ανασυγκρότησης (ΕΠΑ) και της Εβραϊκής Οργάνωσης Αποκατάστασης Διαδόχων (ΕΟΑΔ) από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι περισσότεροι απομακρύνθηκαν από τη χώρα από τον Ζόναμπεντ το 1947, ενάντια στην επίσημη πολιτική για την προστασία της εθνικής κληρονομιάς και στη συνέχεια μοιράστηκαν μεταξύ του Ινστιτούτου YIVO της Νέας Υόρκης και του Γιαντ Βασσέμ. Η παράνομη απομάκρυνση της συλλογής επικρίθηκε από τον εβραϊκό Τύπο όχι μόνο στην κομμουνιστική Πολωνία, αλλά και στον Καναδά και τη Γαλλία.[9]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 00155482.
- 1 2 3 4 «Maurycy Trębacz - zapomniany malarz żydowski». Cenne. Bezcenne. Utracone (στα Polish). Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zabytkow, Warsaw. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012.
- 1 2 3 Małgorzata Krasucka-Margalit (3 Νοεμβρίου 2008). «Kronikarz świata żydowskiego». Żydzi polscy (στα Πολωνικά). Rzeczpospolita. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012.
- ↑ «Birthday of Maurycy Trębacz, Artist». Today in Yiddishkayt… May 3. Yiddishkayt, Los Angeles, CA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2012.
- 1 2 3 4 5 Michael Harelick (29 Ιουνίου 2009). «About Maurycy Trebacz (1861 - 1941)». World Family Tree. Genealogy Records Geni. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012.
- ↑ Renata Piątkowska (ed.) (1993). «Maurycy Trębacz 1861-1941. Wystawa monograficzna. Katalog dzieł istniejących i zaginionych». Muzeum Historii Miasta Łodzi. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012.
- ↑ «TRĘBACZ Maurycy (1861 - 1941). Selected paintings». Katalogi aukcyjne (Auction Catalogues). Portal Artinfo.pl. 2005–2011. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012.
- ↑ Michael Harelick (9 Δεκεμβρίου 2009). «Perla (Pola) Trebacz (1886 - 1941)». Genealogy Directory Geni, Inc. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012.
- ↑ Cieślińska-Lobkowicz, Nawojka (June 2009), «Dealing with Jewish Cultural Property in postwar Poland», Vol. XIV, Issue 2 (Art Antiquity and Law): 161–162, http://www.commartrecovery.org/sites/default/files/Lobkowicz.pdf, ανακτήθηκε στις August 3, 2012
