Μάρκος Ιούλιος Βεστίνος Αττικός
| Μάρκος Ιούλιος Βεστίνος Αττικός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας |
| Θάνατος | 65 |
| Συνθήκες θανάτου | θανατική ποινή |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Στατιλία Μεσσαλίνα (63–65) |
| Γονείς | Λεύκιος Ιούλιος Βεστίνος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Μάρκος Ιούλιος Βεστίνος Αττικός, λατιν.: Marcus Julius Vestinus Atticus (απεβ. στις 65 Απριλίου) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Νέρωνα. Ήταν ύπατος το έτος 65, ως συνάδελφος του Aύλου Λικίνιου Νέρβα Σιλιανού. Μετά την αυτοκτονία του, αντικαταστάθηκε από τον Πόπλιο Πασιδιηνό Φίρμο.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βέρνερ Εκ προσδιορίζει τον Αττικό ως γιο του επάρχου της Αιγύπτου (praefectus Aegypti) Λεύκιου Ιούλιου Βεστίνου. Ο Βεστίνος Αττικός νυμφεύτηκε τη Στατιλία Μεσσαλίνα, με την οποία ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο Νέρων είχε σχέση πριν από το γάμο τους. Ο Αντρέ Μπαλάντ υποστήριξε ότι η Στ. Μεσσαλίνα και ο Αττικός είχαν έναν γιο, στον οποίο ο Μαρτιάλης απηύθυνε ένα από τα επιγράμματά του (VII.32)
Το τέλος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Νέρων δολοφόνησε τον Αττικό, επειδή ήθελε να νυμφευτεί τη Στ. Μεσσαλίνα. Μετά το τέλος του, ο Νέρων έκανε τη Στ. Μεσσαλίνα τρίτη σύζυγό του. Ωστόσο, ο Τάκιτος παρέχει μία πιο λεπτομερή περιγραφή τού πώς ο Νέρων προκάλεσε την πτώση τού Αττικού: ήταν φίλος του Νέρωνα, αλλά ο Αυτοκράτορας άρχισε να τον μισεί, επειδή ο Αττικός τον έβλεπε και περιφρονούσε «τη δειλία του Αυτοκράτορα, ενώ ο Νέρωνας φοβόταν το υψηλό ηθικό τού φίλου του, ο οποίος συχνά τον αστειευόταν με εκείνο το τραχύ χιούμορ, που όταν βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε γεγονότα, αφήνει πίσω του μία πικρή ανάμνηση». Ο Νέρων ήλπιζε ότι ο Αττικός συμμετείχε στην καταστροφική συνωμοσία του Πίσωνα, αλλά ο Τάκιτος αναφέρει ότι «πολλοί πίστευαν» ότι ο Γάιος Καλπούρνιος Πίσων δεν είχε προσκαλέσει τον Αττικό να συμμετάσχει, λόγω του «επιχειρηματικού πνεύματός» του, που θα αντικαθιστούσε τον Πίσωνα με έναν άλλο υποψήφιο ως Αυτοκράτορα, ή ακόμη και θα αποκαθιστούσε τη Δημοκρατία. Όταν κανένας από τους συνωμότες δεν τον κατονόμασε ως εμπλεκόμενο, ο Νέρων καταχράστηκε τη νομοθεσία της προδοσίας, και έστειλε τον τριβούνο Γερελάνο με μία ομάδα στρατιωτών στο σπίτι του Αττικού, το οποίο υψωνόταν επάνω από την Αγορά.
Οι στρατιώτες βρήκαν τον Αττικό στο σπίτι του να φιλοξενεί επισκέπτες, και παρέδωσαν την κλήση του χιλίαρχου. Κατανοώντας τον σκοπό της κλήτευσης, ο Αττικός αποσύρθηκε αμέσως στο υπνοδωμάτιό του, όπου αυτοκτόνησε. Εν τω μεταξύ, οι στρατιώτες κράτησαν τους καλεσμένους του για ώρες, επιτρέποντάς τους να φύγουν μόνο «αργά τη νύχτα». Ο Τάκιτος σημειώνει ότι ο Νέρωνας «γέλασε με τον τρόμο τους στην προσδοκία ενός μοιραίου τέλους στο συμπόσιό τους», πριν πει «ότι είχαν υποστεί αρκετή τιμωρία για την ψυχαγωγία του υπάτου», και δώσει την εντολή να τους αφήσουν ελεύθερους.
