Λιγνιτωρυχείο Μεγαλόπολης

Λιγνιτωρυχείο Μεγαλόπολης
	Λιγνιτωρυχείο Μεγαλόπολης 37°22′48″N 22°6′29″E
Διοικητική υπαγωγή	Δήμος Μεγαλόπολης
Γεωγραφική υπαγωγή	Πελοπόννησος
Έκταση	40 km²
	δεδομένα (π • σ • ε )

Το Ορυχείο Μεγαλόπολης είναι ένα μεγάλο ανοικτό ορυχείο λιγνίτη και άνθρακα που ανήκει στην Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) και ξεκίνησε τη λειτουργία του στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μετά την ολοκλήρωση του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης της ΔΕΗ.^[1] Εξορύχτηκαν περίπου 40 τ.χλμ. ή 40.000 στρέμματα, εκ των οποίων 25 έως 30 τ.χλμ. ή 25.000 έως 30.000 στρέμματα έχουν εξορυχτεί. Με χρονικό διάστημα 37 ετών, είναι το μεγαλύτερο ορυχείο στην Πελοπόννησο και τη νότια Ελλάδα και κατατάσσεται κοντά στο Αμυνταίο και μετά την Πτολεμαϊδα.

Ο άνθρακας μεταφέρεται στη δυτική πλευρά, ενώ οι δρόμοι που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από φορτηγά βρίσκονται στο κέντρο του ορυχείου.

Η εξόρυξη του λιγνίτη ωστόσο οδήγησε στην ερήμωση του οροπεδίου της Μεγαλόπολης εξαιτίας της καταστροφής πολλών οικισμών και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης που οδήγησε τη γεωργία και την κτηνοτροφία της περιοχής σε παρακμή.^[2]^[3]

Ιστορικό

Το ορυχείο άρχισε να λειτουργεί τη δεκαετία του 1970 και συνεχίζει να επεκτείνεται μέχρι και το κλείσιμο του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης της ΔΕΗ, η ημερομηνία του οποίου δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Το ορυχείο προκάλεσε τη μετακίνηση του οικισμού Ψαθίου Αρκαδίας 2 χλμ. ανατολικά, κοντά στη Μεγαλόπολη και το Ανθοχώρι. Επίσης, άλλαξε την πορεία του Αλφειού ποταμού προς τα νότια και δυτικά των ορυχείων, ο οποίος παλαιότερα διέσχιζε το Ψαθί, καθώς και ενός άλλου ποταμού στα βορειοανατολικά, ο οποίος τότε σχημάτιζε παραπόταμο στον Τριπόταμο, από όπου πήρε το όνομά του ο οικισμός. Η επέκταση του ορυχείου κατέστρεψε την Επαρχιακή Οδό Μεγαλόπολης-Βάστα, την Επαρχιακή Οδό Σπάρτης-Μεγαλόπολης και την Εθνική Οδό 7 προς τα νότια και ανατολικά, ενώ εκείνη την εποχή το ορυχείο έγινε το μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Αργότερα άρχισαν να λειτουργούν τα ορυχεία στην Θωκνία και την Κυπαρίσσια. Χρόνια αργότερα, το ορυχείο είχε φτάσει στα όρια του οικισμού, καταλαμβάνοντας αγροτικές εκτάσεις, και επεκτάθηκε προς τα νότια, όπου σήμερα βρίσκεται κοντά στο δάσος και αναμένεται να φτάσει στη γραμμή της Επαρχιακής Οδού Τριποτάμου-Ανθοχωριού. Δεν θα επηρεάσει τον οικισμό του Τριποτάμου. Μέχρι να φτάσει κοντά στο Τριποτάμο, το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ενδέχεται να έχει κλείσει. Το κλείσιμο σημαίνει ότι η αύξηση του πληθυσμού θα σταματήσει.^{[εκκρεμεί παραπομπή]}

Δείτε επίσης

Ενέργεια στην Ελλάδα

Πηγές

Το ορυχείο παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή «Φωτόσφαιρα» στο ΕΤ1 της ΕΡΤ στις 7 Απριλίου 2006. («ΦΩΤΟΣΦΑΙΡΑ, Επεισόδιο:004, ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ». archive.ert.gr. Σκηνοθεσία: Δήμητρα Ζήρου, Δημοσιογραφική έρευνα – παρουσίαση: Χαρά Φράγκου, Ρεπορτάζ: Ντίνα Ευαγγελίδου, Παραγωγός: Θανάσης Παπαντωνόπουλος, Εκτέλεση παραγωγής: ΑΚΤΙΣ Ε.Ε. ΕΡΤ. 2007. Κωδικός Τεκμηρίου 0000025043. )
Zahariadis, H.· Tsakiri, M. (22 Μαΐου 2006). «Low Cost Monitoring System in the Open Pit Lignite Mines of Megalopoli, Greece» [Φθηνό Σύστημα Παρακολούθησης στα Ανοικτά Ορυχεία Λιγνίτη της Μεγαλόπολης, Ελλάδα] (PDF) (στα Αγγλικά). Μπάντεν, Γερμανία: Διεθνής Ομοσπονδία Τοπογράφων. σελίδες 2–3. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.

Παραπομπές

↑ «"Βουτιά" μέσα στο μεγάλο φουγάρο της Μεγαλόπολης που υψώθηκε τη δεκαετία του ΄70. Πώς η παραγωγή λιγνίτη οδήγησε στο τέλος 400 μικρών εταιρειών ηλεκτρικού ρεύματος. Δείτε από ψηλά τη μονάδα της Αρκαδίας (βίντεο)». Μηχανή του Χρόνου. 14 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.
↑ Ανδρικοπούλου, Ελένη· Καυκαλάς, Γρηγόρης. «Μεγαλόπολη: ο βιομηχανικός εκσυγχρονισμός σε μια ελληνική κωμόπολη». greekscapes.gr. Contemporary Greek Cultural Landscapes: An Aerial Atlas. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.
↑ Λιάλιος, Γεώργιος (10 Μαρτίου 2002). «Ραδιενέργεια από τη Μεγαλόπολη». Η Καθημερινή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.

[1] «"Βουτιά" μέσα στο μεγάλο φουγάρο της Μεγαλόπολης που υψώθηκε τη δεκαετία του ΄70. Πώς η παραγωγή λιγνίτη οδήγησε στο τέλος 400 μικρών εταιρειών ηλεκτρικού ρεύματος. Δείτε από ψηλά τη μονάδα της Αρκαδίας (βίντεο)». Μηχανή του Χρόνου. 14 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.

[2] Ανδρικοπούλου, Ελένη· Καυκαλάς, Γρηγόρης. «Μεγαλόπολη: ο βιομηχανικός εκσυγχρονισμός σε μια ελληνική κωμόπολη». greekscapes.gr. Contemporary Greek Cultural Landscapes: An Aerial Atlas. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.

[3] Λιάλιος, Γεώργιος (10 Μαρτίου 2002). «Ραδιενέργεια από τη Μεγαλόπολη». Η Καθημερινή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.

[1]

[2]

[3]