Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο
| Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | L. Furius Sp.f.Sp.n. Purpurio (Λατινικά) |
| Γέννηση | 230 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1] Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 2ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Purpurio |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Πραίτορας (200 π.Χ.) Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[2] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (196 π.Χ.)[2] τριβούνος των στρατιωτών (210 π.Χ.) |
Ο Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο, λατινικά: Lucius Furius Purpureo ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που έγινε ύπατος το έτος 196 π.Χ. Ο Λεύκιος Φούριος ήταν από την οικογένεια των πατρικίων του γένους των Φουρίων στη Ρώμη.
Στρατιωτικός τριβούνος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Πουρπούρεo έγινε στρατιωτικός τριβούνος το 210 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. Μετά τη μάχη του Νουμίστρο εναντίον του Αννίβα, έμεινε πίσω επικεφαλής των τραυματιών με μικρό αριθμό φρουρών, ενώ ο ύπατος Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος καταδίωκε τον εχθρό.
Πραίτωρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν πραίτωρ το 200 π.Χ. και έλαβε την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία ως επαρχία του. Λίγο μετά έφτασε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία με 5.000 Λατίνους στρατιώτες, περίπου 40.000 Ινσούβροι, Κενομάνοι και Bόιοι με επικεφαλής τον Καρχηδόνιο στρατηγό Αμίλκαρ, λεηλάτησαν την Πλακεντία και πολιόρκησαν την Κρεμόνα. Όταν έμαθε για την εισβολή, ο Πουρπούρεο ζήτησε περισσότερα στρατεύματα από τη Ρώμη. Η Σύγκλητος απάντησε στέλνοντάς του έναν νέο στρατό από δύο ρωμαϊκές λεγεώνες, και έναν παρόμοιο αριθμό Λατινικών στρατευμάτων. Αφού έστειλε τους αρχικούς 5.000 στρατιώτες του στην Ετρουρία, ο Πουρπούρεοo προχώρησε στην πολιορκία της Κρεμόνας. Πήρε μία λαμπρή νίκη. Περισσότεροι από 35.000 Γαλάτες σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, και ο Αμίλκαρ και τρεις Γαλάτες αρχηγοί έπεσαν στη μάχη. Η Σύγκλητος ψήφισε τρεις ημέρες ευχαριστίας ως συνέπεια της νίκης, και του δόθηκε η τιμή του θριάμβου.
Το επόμενο έτος, ο Πουρπούρεo ήταν αναπληρωτής του ανθυπάτου Πόπλιου Σουλπίκιου Γάλβα, κατά τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μακεδονία και τους πρεσβευτές της. Δεν επιτεύχθηκαν πολλά σε αυτή τη συνάντηση, και οι Μακεδόνες προσπάθησαν να πείσουν τους Αιτωλούς, συμμάχους των Ρωμαίων, να σπάσουν τη συμμαχία τους, και να συνασπιστούν με τη Μακεδονία. Αυτό το γεγονός εξασφάλισε ότι δεν θα συναφθεί ειρήνη, και οι δύο πλευρές συνέχισαν να πολεμούν. [3]
Ύπατος το 196 π.Χ.
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 196 π.Χ. ο Πουρπούρεo ήταν ύπατος με τον Mάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο. Και οι δύο διορισμένοι στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, μαζί και χωριστά, ανάγκασαν τους Bόιους και άλλες ιθαγενείς φυλές σε υποταγή. Κατά την επιστροφή τους στη Ρώμη, ο Μάρκελλος πανηγύρισε έναν θρίαμβο.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Λεύκιος Φούριος Πουρπούρεο ήταν γιος του Σπούριου Φούριου Πουρπούρεο. Είναι γνωστό ότι ο Πουρπούρεο ήταν απόγονος του Mάρκου Φούριου Κάμιλλου, και είχε έναν γιο συνονόματό του, που υπηρέτησε ως λεγάτος στην Αιτωλία το 200 π.Χ. υπό τον Πόπλιο Σουλπίκιο Γάλβα.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 967. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2021.
- 1 2 Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
- ↑ Edmonds, Cyrus (1891). The History of Rome, Volume 3 (1 έκδοση). London: George Bell & Sons. σελίδες 1369–1370. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015.
