Λεύκιος Τάριος Ρούφος

Λεύκιος Τάριος Ρούφος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	0ος αιώνας π.Χ.
Θάνατος	1ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησης	Αρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Λατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός στρατιωτικός
Περίοδος ακμής	1ος αιώνας π.Χ.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός	ναύαρχος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Ύπατος στην αρχαία Ρώμη

Ο Λεύκιος Τάριος Ρούφος, λατινικά: Lucius Tarius Rufus (άκμασε το 31 π.Χ. - 24 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, που εξελέγη ύπατος το 16 π.Χ. σε αντικατάσταση του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα.

Βιογραφία

Ένας νέος άνθρωπος (novus homo) άγνωστης γέννησης, και πιθανώς με καταγωγή από τη Δαλματία, Ο Τάριος Ρούφους ήταν στο επάγγελμα ναυτικός. Πρώτη φορά έγινε αξιοσημείωτος ως ένας από τους ναυάρχους, που πολέμησαν υπό τον Οκταβιανό στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. Συμμετείχε σε μία μοίρα πλοίων με επικεφαλής τον Γάιο Σώσιο πριν από την πραγματική μάχη, αλλά απομακρύνθηκε από τον Σώσιο, μέχρι που έφτασε ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας με ενισχύσεις.

Ο Τάριος Ρούφος διορίστηκε αργότερα πραίτωρ (κυβερνήτης) της Μακεδονίας περίπου από το 18 π.Χ. έως το 16 π.Χ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αντιμετώπισε μία επιδρομή από τους Σαρμάτες, και μπορεί επίσης να είχε κατακτήσει τους Σκορδίσκους κατά την περίοδο που ήταν κυβερνήτης. Ως ανταμοιβή για τη στρατιωτική του θητεία, ο Αύγουστος διόρισε ύπατο τον Τάριο Ρούφο, όταν ο Αύγουστος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρώμη για να ταξιδέψει στη Γαλατία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπάτου, άλλαξε τις εικόνες και το κείμενο των ρωμαϊκών νομισμάτων, για να ενισχύσει σημαντικά το κύρος και την ύψιστη σημσία του πρίγκιπα (princeps) με τη μορφή του Αυγούστου.

Ως ηλικιωμένος συγκλητικός, ο Tάριος Ρούφος διορίστηκε επιμελητής υδροδότησης (curator aquarum), υπεύθυνος για τα υδραγωγεία (aquaeductus) από το 23 έως το 24 μ.Χ.

Ως φίλος του Αυγούστου και του Τιβέριου, ο Αυτοκράτορας Αύγουστος του χάρισε μεγάλο πλούτο, τον οποίο χρησιμοποίησε για να αγοράσει μεγάλα αγροτεμάχια στο Πικηνόν.[1] Παρόλο που διακρίθηκε για την τσιγκουνιά του, ξόδεψε 100 εκατομμύρια σηστέρτιους για να αγοράσει τη γη, σε μία προσπάθεια να ενισχύσει την κοινωνική του θέση, ωστόσο ο κληρονόμος του αρνήθηκε να αποδεχθεί την περιουσία μετά το τέλος του Τάριου Ρούφου.[2] Ο Τάριος Ρούφος απήγγειλε επίσης κατηγορίες για απόπειρα πατροκτονίας εναντίον ενός από τους γιους του, που ζητούσε χρήματα από τον πατέρα του. Διεξήγαγε ένα συμβούλιο (consilium) και κάλεσε τον αυτοκράτορα Αύγουστο να παρευρεθεί. Βρήκε τον γιο του ένοχο, και τον εξόρισε στη Μασσίλια. Ο Αύγουστος δήλωσε ότι δεν θα δεχόταν κάποια κληρονομιά ή κληροδότημα από τον Τάριο Ρούφο.[3]

Δείτε επίσης

• Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

Πηγές

• Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1951)
• Syme, Ronald; Birley, Anthony, Provincial At Rome: and Rome and the Balkans 80BC-AD14 (1999)