Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας (ύπατος το 29)
| Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 10 π.Χ. ή 5 π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας (ύπατος το 6) και Calpurnia |
| Αδέλφια | Ασπρένας Καλπούρνιος Σεράνος Nonius Asprenas Calpurnius Torquatus |
| Οικογένεια | Nonii Asprenates |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός |
Ο Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας, λατιν. Lucius Nonius Asprenas, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που άκμασε στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. Κατείχε το αξίωμα του υπάτου το 29 μ.Χ. ως συνάδελφος του Aύλου Πλαύτιου.[1] Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα (ο οποίος ήταν ύπατος το 6 μ.Χ.) και της Καλπουρνίας, κόρης του Λεύκιου Καλπούρνιου Πίσωνα Καισωνίνου, υπάτου το 15 π.Χ. Ο Ασπρένας ο νεότερος είχε δύο αδέλφια, τον Πόπλιο Νόνιο Ασπρένα Καλπούρνιο Σεράνο, κανονικό ύπατο το 38 μ.Χ., και τον Νόνιο Ασπρένα Καλπούρνιο Τορκουάτο.[2]
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος σημειώνει ότι δύο από τους γιους του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα του πρεσβύτερου υπέφεραν από κωλικούς, τους οποίους θεράπευσαν χρησιμοποιώντας κορυδαλλό με λοφίο: ο ένας τον πήρε ως τροφή και φόρεσε την καρδιά του σε ένα χρυσό βραχιόλι· ο άλλος θυσίασε το πτηνό σε ένα ιερό από άψητα τούβλα κτισμένο σε σχήμα φούρνου.[3] Πιστεύεται ότι ο Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας ο νεότερος ήταν ένας από αυτούς τους αδελφούς.[1]
Ο Λ. Ν. Ασπρένας ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες της απόφασης της Συγκλήτου για τον Γν. Πίσωνα πατέρα (Senatus consultum de Cn. Pisone patre), της τελεσίδικης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία τού Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα. Εκείνη την εποχή ο Ασπρένας ήταν ταμίας (quaestor).[4] Δεδομένου ότι ο νόμος δημοσιεύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 20 μ.Χ., και επειδή το ρωμαϊκό δίκαιο της εποχής όριζε ότι οι ταμίες έπρεπε να είναι τουλάχιστον 24 ετών, μπορεί να συναχθεί ότι ο Ασπρένας γεννήθηκε γύρω στο 4 π.Χ.[5] Το ταφικό του μνημείο στη Φλαμινία Οδό αναφέρει τα άλλα δύο αξιώματα που κατείχε ο Ασπρένας: αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) και οιωνοσκόπος (augur).[6]
Είναι γνωστό ότι ο Ασπρένας είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Λεύκιο Νόνιο Καλπούρνιο Ασπρένα, ο οποίος έγινε ύπατος γύρω στο έτος 72.[2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 "Nonius 17", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, volume 17, cols. 872-3
- 1 2 Ladislav Vidman, "Zum Stemma der Nonii Asprenates", Listy filologické / Folia philologica, 105 (1982), pp. 1-5
- ↑ Pliny, Naturalis Historia, XXX.63
- ↑ Miriam Griffin,"The Senate's Story", Journal of Roman Studies, 87 (1997), pp. 249-263
- ↑ John Morris, "Leges annales under the principate: I. Legal and constitutional", Listy filologické / Folia philologica, 87 (1964), p. 317
- ↑ CIL VI, 31689
