Λεύκιος Μινίκιος Ρούφος
| Λεύκιος Μινίκιος Ρούφος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Περίοδος ακμής | 1ος αιώνας |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός proconsul prouinciae Ponti et Bithyniae (81–82)[1] legatus Augusti pro praetore Lugdunensis (83–87)[1] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (88)[1] |
Ο Λεύκιος Μινούκιος Ρούφος, λατιν.: Lucius Minicius Rufus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Ήταν περισσότερο γνωστός ως οικείος τού φιλοσόφου και θαυματουργού Απολλώνιου από τα Τύανα.
Ο Ρούφος είναι γνωστό ότι ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Βιθυνίας και του Πόντου το 82/83 μ.Χ., και στη συνέχεια διορίστηκε λεγάτος αντί του πραίτορα (legatus propraetor, ή αυτοκρατορικός κυβερνήτης) της Λουγδουνικής Γαλατίας για τα έτη 83 έως 87 μ.Χ. Μετά από αυτά τα αξιώματα έγινε κανονικός ύπατος, ως συνάδελφος του Αυτοκράτορα Δομιτιανού το 88 μ.Χ.
Παρά τα πολλά υποσχόμενα αυτά επιτεύγματα, ο Ρούφος, μαζί με τον Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Σαλβιδιηνό Ορφίτο, αντιμετώπισαν την οργή του Αυτοκράτορα Δομιτιανού. Σύμφωνα με τον Φιλόστρατο, ο Απολλώνιος ο Τυανέας ταξίδευσε στη Ρώμη, για να τους υπερασπιστεί στο δικαστήριο. (Vita Apoll., vii.8-34) [2].
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Bernard Rémy: «Les carrières sénatoriales dans les provinces romaines d'Anatolie au Haut-Empire» (Γαλλικά) IFEA. Κωνσταντινούπολη, Παρίσι. 1989. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2025. σελ. 36-37. ISBN-10 2-906059-04-X.
- ↑ Philostratus (1809). Life of Apollonius of Tyana. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2014.
