Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος Καρμίνιος
| Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος Καρμίνιος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας Οντέρτσο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Περίοδος ακμής | 1ος αιώνας |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Lucius Carminius Lusitanicus Λεύκιος Καλβέντιος Σέξτος Καρμίνιος Βήτος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός |
Ο Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος Καρμίνιος, λατιν.: Lucius Calventius Vetus Carminius ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος το 51 μ.Χ., αντικαθιστώντας τον Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Σαλβιδιηνός Ορφίτο. Ο Καρμίνιος είναι γνωστός εξ ολοκλήρου από επιγραφές.
Στη μονογραφία του σχετικά με τις ρωμαϊκές πρακτικές ονοματοδοσίας στην Πρώιμη Αυτοκρατορία, η Όλλι Σαλόμιες σημείωσε, ότι παρόλο που ήταν περισσότερο γνωστός ως Λεύκιος Καλβέντιος Βήτος, οι γιοι του χρησιμοποιούσαν το επώνυμο (nomen) Καρμίνιος ως όνομα γένους (gentilicum) τους, και υπάρχει τουλάχιστον ένας γνωστός «Καρμίνιος» στη Λουζιτανία, που μπορεί να οφείλει την υπηκοότητά του σε αυτόν τον άνδρα, κάτι που «φαίνεται να υπονοεί, ότι αρχικά ήταν Καρμίνιος (Βήτος;), και ότι υιοθετήθηκε από έναν Λ. Καλβέντιο».
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του Καρμίνιου σώζεται σε μία ακέφαλη επιγραφή στη Ρώμη. Το πρώτο του αξίωμα ήταν στους δέκα άνδρες δικαστικούς (decemviri stlitibus judicandis), ένα από τα τέσσερα συμβούλια που αποτελούσαν τους είκοσι άνδρες (vigintiviri)· η συμμετοχή σε ένα από αυτά τα τέσσερα συμβούλια ήταν ένα προκαταρκτικό, και απαιτούμενο πρώτο βήμα για την είσοδο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Στη συνέχεια, διορίστηκε ταμίας (quaestor) και με την ολοκλήρωση αυτού τού παραδοσιακά δημοκρατικού αξιώματος, ο Καρμίνιος θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο. Το επόμενο αξίωμα που κατείχε, ήταν αυτό του τριβούνου των πληβείων. Εδώ η επιγραφή απαριθμεί το αξίωμα του επιμελητή δημοσίων χώρων (curator locorum publicorum), το οποίο είναι περίεργο, επειδή αυτό συνήθως δινόταν μετά τo επόμενο αξίωμα που είναι γνωστό ότι είχε λάβει ο Καρμίνιος, αυτό τού πραίτορα.
Μόλις ο Καρμίνιος ολοκλήρωσε τα καθήκοντά του ως πραίτωρ, ήταν επιλέξιμος να αναλάβει μία σειρά από σημαντικές αρμοδιότητες. Ο πρώτος που καταγράφηκε ήταν ο έπαρχος της των σιτηρών διανομής (praefectus frumenti dandi), ή ο υπεύθυνος για το δωρεάν επίδομα σιτηρών της Ρώμης. Στη συνέχεια διετέλεσε κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Λουζιτανίας. Μία επιγραφή στο όνομά του, που βρέθηκε στη ρωμαϊκή βίλα της Αμμαίας στο Σάο Σαλβαδόρ δα Αραμένα, μας λέει ότι η θητεία του ήταν γύρω στο έτος 44. Κάποια στιγμή έγινε δεκτός στους είκοσι άνδρες των ιερών χρησμών (quindecimviri sacris faciundis), ενός από τους τέσσερεις πιο έγκριτους συλλόγους ιερέων της αρχαίας Ρώμης. Το τελευταίο αξίωμα που μαρτυρά αυτή η επιγραφή για τον Καρμίνιο, το οποίο κατείχε μετά την θητεία του ως υπάτου, είναι το ότι έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας κατά τη δεκαετία του '60.
Ο Καρμίνιος είναι γνωστό ότι είχε δύο γιους. Ένας από αυτούς είναι ο Λεύκιος Καρμίνιος Λουζιτανικός, αντικαταστάτης ύπατος το 81· αναμφίβολα γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας τού πατέρα του στη Λουζιτανία. Ο άλλος είναι ο Λεύκιος Καλβέντιος Σέξτος Καρμίνιος Βήτος, αντικαταστάτης ύπατος το 83.
