Λεύκιος Βολκάτιος Τούλλος (ύπατος το 66 π.Χ.)
| Λεύκιος Βολκάτιος Τούλλος (ύπατος το 66 π.Χ.) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Lucius Volcatius Tullus (Λατινικά) |
| Γέννηση | 108 π.Χ. (περίπου) Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 1ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Λεύκιος Βολκάτιος Τούλος (ύπατος το 33 π.Χ.) Gaius Volcacius Tullus |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[1] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (66 π.Χ.)[1] |
Ο Λεύκιος Βολκάτιος Τούλλος, λατιν.: Lucius Volcatius Tullus ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που έγινε ύπατος το 66 π.Χ. δίπλα στον Mάνιο Αιμίλιο Λέπιδο.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παρόλο που απέτυχε να εκλεγεί ως αγορανόμος (aedile), [2] o Toύλος εξελέγη στο αξίωμα του πραίτορα το 69 π.Χ., και πιθανώς επιμελητής των μακρών δρόμων (viarum) το 68 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, γνωστοποιήθηκε ότι ο Κατιλίνας σκόπευε να αναζητήσει την υπατεία για το 65 π.Χ. Καθώς όμως είχε δηλώσει ο Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ, ότι σκόπευε να διώξει τον Κατιλίνα με τις κατηγορίες της διαφθοράς, όταν ο Κατιλίνας ήταν κυβερνήτης της Αφρικής , ο Τούλλος, μετά από συνεννόηση με κορυφαίους συγκλητικούς και με την υποστήριξη του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου και του Ιούλιου Καίσαρα, αρνήθηκε να δεχθεί την υποψηφιότητα του Κατιλίνα με τόσες κατηγορίες εναντίον του. Με την αποκάλυψη της δεύτερης συνωμοσίας του Κατιλίνα, ενέκρινε τα μέτρα του Κικέρωνα κατά των συνεργών του Κατιλίνα, και μίλησε υπέρ του Κικέρωνα στη Σύγκλητο. [2]
Το 56 π.Χ. ο Τούλλος έδωσε την υποστήριξή του στην ομάδα που πίεζε να παραχωρήσει στον Πομπήιο Μάγνο μία ειδική εντολή, για την αποκατάσταση του Πτολεμαίου ΙΒ΄ Αυλητή στην Αίγυπτο. [2] Το 54 π.Χ. ήταν ένας από τους υπάτους που υποστήριξαν τον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο, ο οποίος δικαζόταν για εκβιασμό. [2] Εγκαταλείποντας σε μεγάλο βαθμό την πολιτική μετά την υπατεία του, [2] προσπάθησε να μείνει σε απόσταση, όταν η σύγκρουση μεταξύ του Πομπήιου και του Ιουλίου Καίσαρα έφτασε σε σημείο κρίσης στα τέλη του 50 π.Χ. Τον Ιανουάριο του 49 π.Χ. πρότεινε την αποστολή απεσταλμένων για ειρήνη στον Καίσαρα, για να γίνει προσπάθεια να εκτονωθεί η κατάσταση. Αυτός, όπως πολλοί άλλοι συγκλητικοί, υπάκουσε στις οδηγίες τού Πομπήιου και έφυγε από τη Ρώμη, αλλά επέστρεψε, όταν ο Καίσαρας κάλεσε όλα τα μέλη της Συγκλήτου να επιστρέψουν. Από εκει και πέρα, δεν πήρε μέρος στον αγώνα, αλλά έμεινε ήσυχος στην Ιταλία. Ο Κικέρων, ωστόσο, σημείωσε ότι ήταν εχθρός του Γάιου Κλαύδιου Μάρκελλου, τον οποίο ο Καίσαρας συγχώρησε το 45 π.Χ. [2]
Ο Tούλλος ήταν πατέρας του Λεύκιου Βολκάτιου Τούλλου, ο οποίος ήταν ύπατος το 33 π.Χ.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
- 1 2 3 4 5 6 Smith 1849, σελ. 1190.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1952).
- Holmes, T. Rice, The Roman Republic and the Founder of the Empire, Vol. Ι (1923)
- Holmes, T. Rice, The Roman Republic and the Founder of the Empire, Vol. III (1923)
