Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 48)

Λεύκιος Βιτέλλιος (ύπατος το 48)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	L. Vitellius (Λατινικά)
Θάνατος	11 Ιουλίου 69; Ταρρακινή
Αιτία θανάτου	απαγχονισμός
Συνθήκες θανάτου	θανατική ποινή
Χώρα πολιτογράφησης	Αρχαία Ρώμη
Θρησκεία	Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός; στρατιωτικός
Οικογένεια
Σύζυγος	Ιουνία Καλβίνα; Triaria
Γονείς	Λεύκιος Βιτέλλιος και Σεξτιλία
Αδέλφια	Βιτέλλιος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Ρωμαίος συγκλητικός; Ρωμαίος έπαρχος; Ύπατος στην αρχαία Ρώμη
	δεδομένα

Ο Λεύκιος Βιτέλλιος, λατιν.: Lucius Vitellius (απεβ. τον Δεκέμβριο του 69) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε τον 1ο αι. Ήταν ο δεύτερος γιος του Λεύκιου Βιτέλλιου και της Σεξτιλίας και νεότερος αδελφός του Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλλιου. Ο Λεύκιος ήταν ύπατος στο διάστημα υπατείας του (nundinium) Ιουλίου-Δεκεμβρίου 48, με συνάδελφό του τον Γάιο Βιψτάνο Μεσάλλα Γάλλο.

Η πρώτη του σύζυγος το 46 ή 47 ήταν η Ιουνία Καλβίνα, απόγονος του Αυτοκράτορα Αυγούστου, αλλά χώρισαν πριν από το 49. Η αυτοκράτειρα Ιουλία Αγριππίνα (σύζυγος του Κλαυδίου), ελπίζοντας να εξασφαλίσει την Κλαυδία Οκταβία ως νύφη για τον γιο της Νέρωνα, και επίσης να εξαλείψει μία πιθανή απειλή για την άνοδο του Νέρωνα, ^[1] κατηγόρησε ψευδώς τον αδελφό της Ιουνίας Καλβίνας, Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, για ανοιχτή στοργή προς την αδελφή του. Αυτό πραγματοποιήθηκε μέσω του Λεύκιου Βιτέλλιου, ο οποίος ήταν σύζυγος της Ιουνίας Καλβίνας. ^[1] Η δεύτερη σύζυγος του Βιτέλλιου ήταν η Τριαρία. Δεν είχε κάποιο παιδί από τους γάμους του.

Ο βίος του

Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Λεύκιος ήταν ο αγαπημένος τριών Αυτοκρατόρων, κερδίζοντας έτσι «δημόσια αξιώματα και σημαντικά ιερατεία». Αυτά τα δημόσια αξιώματα περιλάμβαναν και τον επιμελητή (curator) των δημοσίων έργων. Ήταν ανθύπατος της Αφρικής, όπου ο Σουητόνιος γράφει ότι συμπεριφέρθηκε με εξαιρετική ειλικρίνεια για δύο χρόνια, ενεργώντας εν μέρει στη θέση τού αδελφού του. Οι Αυτοκράτορες που τον ευνόησαν είναι πιθανότατα ο Κλαύδιος, ο Νέρωνας και τέλος ο αδελφός του Αύλος Βιτέλλιος.

Το καλύτερα τεκμηριωμένο μέρος της ζωής του ήταν οι τελευταίοι μήνες του, κατά τη διάρκεια του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Ο Σουητόνιος αναφέρει ότι εόρτασε την είσοδο του αδελφού του Αύλου Βιτέλλιου στη Ρώμη με ένα συμπόσιο, που περιελάμβανε 2.000 εκλεκτά ψάρια και 7.000 θηράματα. Ο Τάκιτος καταγράφει ότι ο Λεύκιος Βιτέλλιος κατήγγειλε τον Ιούνιο Βλαίσο στον αδελφό του, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει στη Ρώμη από τη διακυβέρνησή του στη Λουγδουνική Γαλατία: ο Καικίνα Τούσκος είχε παραθέσει ένα συμπόσιο προς τιμήν του Ι. Βλαίσου, και όταν ο αδελφός του, ο Αυτοκράτορας, παρατήρησε ότι η έπαυλη ήταν φωτισμένη, ανάγκασε τον αδελφό του να σκοτώσει τον Βλαίσο, ισχυριζόμενος ότι φλέρταρε τόσο με τον στρατό, όσο και με τον όχλο της πόλης. Ο Αυτοκράτορας Βιτέλλιος εξόντωσε τον Βλαίσο δηλητηριάζοντάς τον.

Όταν στρατεύματα που υποστήριζαν τον Βεσπασιανό εισήλθαν στη Ρώμη, ο Λεύκιος βρισκόταν στην Καμπανία με έξι κοόρτες και 500 ιππείς, συντρίβοντας μία εξέγερση των υποστηρικτών του Βεσπασιανού. Είχε καταλάβει τη Φερονία και είχε κατακτήσει την Ταρρακίνα μέσω προδοσίας, όταν ο αδελφός του παραδόθηκε. Ο ίδιος ο Λεύκιος παραδόθηκε στις Βοβίλες και εκτελέστηκε ύπουλα, αφού είχε διαπραγματευτεί με τους απαγωγείς του για την ασφάλειά του.