Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα (ύπατος το 144 π.Χ.)
| Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα Ι (ύπατος το 144 π.Χ.) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | L. Aurelius Cotta (Λατινικά) |
| Γέννηση | 187 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1] Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 2ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα ΙΙ (ύπατος το 119 π.Χ.)[2][3] |
| Οικογένεια | Aurelii Cottae |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | τριβούνος των πληβείων[4] Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[5] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (144 π.Χ.)[5][4] |
Ο Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα Ι, λατιν.: Lucius Aurelius Cotta ήταν Ρωμαίος αξιοματούχος, τριβούνος των πληβείων το 154 π.Χ. και ύπατος το 144 π.Χ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέλος του πληβείου γένους των Αυρηλίων, ο Κόττα εξελέγη τριβούνος των πληβείων (tribunus plebis) το 154 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πληβείου, ο Κόττα αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη του κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αξιοματούχου, επικαλούμενος την «ιερότητα» της θέσης του. Οι συνάδελφοί του δήλωσαν ότι δεν θα τον στηρίξουν, αν δεν συμφωνούσε να πληρώσει τους πιστωτές του. Γύρω στο 147 π.Χ., ο Κόττα εξελέγη πραίτωρ.
Το 144 π.Χ. ο Κόττα έγινε ύπατος της Ρώμης μαζί με τον Σέρβιο Σουλπίκιο Γάλβα, όπου οι δυο τους ήρθαν σε διαμάχη ενώπιον της ρωμαϊκής Συγκλήτου, σχετικά με το ποιος θα ήταν ο αρχηγός του σύγχρονου πολέμου εναντίον του Βιριάθου στην Ιβηρική Χερσόνησο. Τέλος, ο Σκιπίων Αιμιλιανός πρότεινε ένα διάταγμα, που έλεγε ότι κανένας από τους δύο δεν θα ηγείτο της εκστρατείας, η διοίκηση της οποίας θα περνούσε σε έναν από τους ανθυπάτους της Hispania, τον Κόιντο Φάβιο Μάξιμο Αιμιλιανό (ο ίδιος ένας από τους υπάτους του 145 π.Χ.).
Στη συνέχεια, ο Κόττα κατηγορήθηκε από τον Σκιπίωνα Αιμιλιανό για πράξεις αδικίας. Αν και φαίνεται ότι ο Κόττα μπορεί να ήταν πράγματι ένοχος, απαλλάχθηκε από κάθε αδίκημα, καθώς οι δικαστές ήθελαν να αποφύγουν την φαινομενική καταδίκη του, λόγω της μεγάλης επιρροής του Σκιπίωνα. Τον υπερασπίστηκε ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Μακεδονικός (ύπατος το 143 π.Χ.).
Ο Μ. Τ. Κικέρων δήλωσε ότι ο Κόττα θεωρούνταν βετεράνος (veterator), λέγοντας ότι ήταν ικανός άνθρωπος τόσο στην επαγγελματική, όσο και στην προσωπική του ζωή.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Είχε τουλάχιστον ένα γιο, τον Λεύκιο Αυρήλιο Κόττα ΙΙ, ο οποίος ήταν επίσης ύπατος το 119 π.Χ. Μέσω της κόρης τού γιου του, Aυρηλίας Κόττα, ήταν προπάππους του διάσημου δικτάτορα Γ. Ιουλίου Καίσαρα, και προπάππος του πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου.
Γενεαλογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα Ι ύπατος το 144 π.Χ., τριβούνος των πληβείων ΓΕΝΟΣ ΑΥΡΗΛΙΩΝ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα ΙΙ ύπατος το 119 π.Χ., πραίτωρ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γάιος Αυρήλιος Κόττα αντιπραίτωρ, ρήτωρ | Λεύκιος Αυρήλιος Κόττα ΙΙΙ ύπατος το 65 π.Χ. | Μάρκος Αυρήλιος Κόττα ύπατος το 74 π.Χ. | Αυρηλία Κόττα | Γάιος Ιούλιος Καίσαρ III ανθύπατος της Ασίας ΓΕΝΟΣ ΙΟΥΛΙΩΝ | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Μάρκος Άτιος Βάλβος ΓΕΝΟΣ ΑΤΙΩΝ | Ιουλία Καισαρίς η Νεότερη | Γάιος Ιούλιος Καίσαρ δικτάτορας | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γάιος Οκτάβιος Θουρίνος ανθύπατος ΓΕΝΟΣ ΟΚΤΑΒΙΩΝ | Ατία Βάλβα | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Οκταβιανός Αύγουστος Αυτ. των Ρωμαίων | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 1485. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 1485. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 1648. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- 1 2 «Aurelii» (Ρωσικά)
- 1 2 Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol I (1951)