Λεύκιος Αντώνιος (εγγονός Μάρκου Αντώνιου)
| Λεύκιος Αντώνιος (εγγονός Μάρκου Αντώνιου) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Lucius Antonius (Λατινικά) |
| Γέννηση | 20 π.Χ. |
| Θάνατος | 34 Ρώμη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Ίουλλος Αντώνιος και Κλαυδία Μαρκέλλα η Πρεσβύτερη |
| Αδέλφια | Βιψανία (σύζυγος του Βάρου) (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα) Βιψανία (σύζυγος του Λέπιδου) (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα) Iullus Antonius Ιούλλα Αντωνία |
Ο Λεύκιος Αντώνιος, λατιν.: Lucius Antonius (20 π.Χ. – 25 μ.Χ.) ήταν γιος του Ίουλλου Αντώνιου (γιου του Μάρκου Αντώνιου) και της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νεανικά χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από τον προηγούμενο γάμο της μητέρας του με τον Mάρκο βιψάνιο Αγρίππα είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια, δύο ετεροθαλείς αδερφές που ονομάζονταν Βιψανία Μαρκέλλα και Βιψανία Μαρκελλίνα. Ορισμένα επιγραφικά στοιχεία υποδηλώνουν, ότι είχε μία αδελφή, που ονομαζόταν Ίουλλα Αντωνία [α] και έναν αδελφό που ονομαζόταν Ίουλλος. Γύρω στο 1 π.Χ. πιθανότατα είχε ήδη αρραβωνιαστεί με μία κοπέλα ευγενούς γένους.[1]
Το 2 π.Χ. ο πατέρας του κατηγορήθηκε για μοιχεία με την Ιουλία την Πρεσβύτερη (κόρη του Αυγούστου) και αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει. Ο Λεύκιος στάλθηκε στη Μασσαλία ως αποτέλεσμα της αδιακρισίας τού πατέρα του. Ο Λεύκιους περιγράφεται ως έφηβος (adulescentulus) εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν αρκετά νέος.[1] Τον έστειλαν εκεί με το πρόσχημα ότι «σπούδαζε», και δεν ήταν επίσημη εξορία, αλλά στην πράξη ήταν σαν εξορία.[2] Μια και ήταν εκεί, σπούδασε νομικά.
Ύστερα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γκ. Β. Σούμνερ πρότεινε ότι ο Λεύκιος μπορεί να ήταν απόγονος ενός Ιούνιου Βλέσσου, που καταγόταν από τον Mάρκο Αντώνιο.[1]
Ο Τάκιτος καταγράφει το τέλος του το 25 μ.Χ. στα Χρονικά 4.44.4-5.[3] Παρά τις ενέργειες τού πατέρα του, η Σύγκλητος αποφάσισε ότι έπρεπε να τιμηθεί με ταφή στον τάφο των Οκταβίων, που ήταν ο τάφος της εκ μητρός γιαγιάς του, Oκταβίας της Νεότερης. Αυτό πιθανότατα έγινε κατόπιν αιτήματος ενός συγγενή (ή συγγενών) στην αυτοκρατορική οικογένεια, πιθανώς από τη μητέρα του Μαρκέλλα, αν ήταν ακόμη ζωντανή εκείνη την εποχή.[2]
Πολιτιστικές απεικονίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένας νέος στον Βωμό της Ειρήνης (Ara Pacis) έχει εντοπιστεί από κάποιους, ότι πιθανότατα είναι ο Λεύκιος. [4] [5]
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Υπήρξαν κάποιες εικασίες ότι η Ιούλλα ήταν στην πραγματικότητα κόρη του Λεύκιου, αλλά αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς έφυγε από τη Ρώμη όταν ήταν νέος, και είναι απίθανο να είχε ήδη αποκτήσει παιδί. Είναι πιθανό ότι η αδελφή του είχε επιτραπεί να μείνει στην πόλη, επειδή είχε ήδη παντρευτεί έναν σημαντικό άνδρα από την εποχή της πτώσης των πατέρων τους (καθώς οι ευγενείς Ρωμαίες παντρεύονταν πριν από τους αδελφούς τους), ή είναι πιθανό ότι η γραφή δημιουργήθηκε πριν ατιμαστεί ο Ίουλλος, και αν έτσι, τότε το επίγραμμα δεν θα μπορούσε να αναφέρεται σε μία κόρη του Λεύκιου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Syme 1989, σελ. 144.
- 1 2 Phoenix. 18–19. University of Michigan: University of Toronto Press. 1964. σελ. 143.
- ↑ Tacitus, Cornelius (1904). «The Annals of Tacitus ...: Books I-VI - Cornelius Tacitus - Google Books». Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2015.
- ↑ Rehak, Paul (2009). Imperium and Cosmos: Augustus and the Northern Campus Martius. Univ of Wisconsin Press. σελίδες 131. ISBN 9780299220143.
- ↑ Pollini, John (1987). The Portraiture of Gaius and Lucius Caesar. Fordham University Press. σελ. 28. ISBN 9780823211272.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Tacitus - The Annals of Imperial Rome
- Σουητώνιος - Οι Δώδεκα Καίσαρες
- (Αγγλικά) Syme, Ronald (1989) [1986]. The Augustan Aristocracy. Clarendon Paperbacks. Οξφόρδη: Clarendon Press. ISBN 9780198147312. OCLC 1064817905.
