close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λευτέρης Κιουτσουκαντωνιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Λευτέρης Αντωνιάδης)
Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης
Lefter Küçükandonyadis
Image
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΕλευθέριος Αντωνιάδης
(τούρκικα): Elefterios Andonyadis
Ημερ. γέννησης22 Δεκεμβρίου 1924 (1924-12-22)
Τόπος γέννησηςΠρίγκηπος, Πριγκηπόννησα,
Επαρχία Κωνσταντινούπολης, Τουρκία
Ημερ. θανάτου13 Ιανουαρίου 2012 (87 ετών)
Τόπος θανάτουΣισλί, Επαρχία Κωνσταντινούπολης,
Τουρκία
Ύψος1,69 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Ομάδες νέων
1938-1941Τακσίμ ΣΚ
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1941–1943Τακσίμ ΣΚ[1]29(9)
1947–1951Φενερμπαχτσέ[1]55(38)
1951–1952Φιορεντίνα[1]29(4)
1952–1953Νις[2]12(2)
1953–1964Φενερμπαχτσέ[1]245(140)
1964ΑΕΚ[3]5(2)
1967–1968Μπόλουσπορ[1]13(2)
Σύνολο388(197)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1943Τουρκία Κ-21[4][5][6]3(1)
1947Τουρκία Β[4][6]1(0)
1948–1963Τουρκία[4][5][6]46(21)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1965Α.Ο. Αιγάλεω
1965–1966Σούπερσπορ Γιουνάιτεντ
1966–1967Σαμσουνσπόρ
1967–1968Ορντουσπόρ
1968–1969Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού
1969–1970Μπόλουσπορ
1970Σαμσουνσπόρ
1970–1971Σίβασπορ
1971–197?Γαλατά
1972Σαμσουνσπόρ
1972–1973Ορντουσπόρ
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης (τούρκικα Lefter Küçükandonyadis, Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνυάντης, γεννημένος ως Λευτέρης Αντωνιάδης) Πρίγκηπος Πριγκηποννήσων, 22 Δεκεμβρίου 1924 - Σισλί, 13 Ιανουαρίου 2012), ήταν Τούρκος ελληνικής καταγωγής ποδοσφαιριστής, ο οποίος υπήρξε θρύλος του τουρκικού ποδοσφαίρου.[6] Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες παγκοσμίως τη δεκαετία του ’50. Αγωνίστηκε 46 φορές με την Εθνική ομάδα της Τουρκίας από το 1948 ως το 1963, από τις οποίες τις εννιά ως αρχηγός, ενώ είχε και τέσσερις συμμετοχές με την Ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1948 στο Λονδίνο.

Γεννήθηκε το 1924 στην Πρίγκηπο από Έλληνες γονείς. Ο πατέρας του ήταν ψαράς και ονομαζόταν Χριστοφής Αντωνιάδης. Η μητέρα του λεγόταν Αργυρώ και είχε άλλα δέκα παιδιά. Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδελφός του Παναγής Αντωνιάδης στην ομάδα του Πέρα Κλουμπ. Στον Λευτέρη, επειδή ήταν μικρόσωμος, κόλλησαν το παρατσούκλι «Κιουτσούκ» (τουρκικά ο μικρός) και το τουρκικό επώνυμό του καταγράφηκε ως Κιουτσουκαντωνιάδης. Ο Αντωνιάδης δημιούργησε οικογένεια με τη σύζυγό του Σταυριανή Μπεκιάρη (του Ιωάννη και της Μαρίας), αποκτώντας τρία παιδιά.[4][7]

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άρχισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στην Τακσίμ Σπορ, μια συνοικιακή ομάδα της Πόλης. Το 1947 πήρε μεταγραφή στη Φενερμπαχτσέ κι αμέσως άρχισε να διακρίνεται το ταλέντο του. Το 1951 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα, ο πρώτος ποδοσφαιριστής από την Τουρκία που μεταγράφηκε στο εξωτερικό επ' αμοιβή. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στη γαλλική Νις.

Έπειτα επέστρεψε στη Φενέρμπαχτσε, με την οποία αγωνίστηκε σχεδόν ως το τέλος της σταδιοδρομίας του. Μέχρι σήμερα είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής της ομάδας. Με τη Φενέρμπαχτσε κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης κι από το 1959 που ιδρύθηκε η εθνική κατηγορία τρεις εθνικούς τίτλους (1959, 1961, 1964). Αν και αγωνίστηκε μόνο σε έξι πρωταθλήματα, παραμένει ως τώρα ο τρίτος σε συμμετοχές (151) και γκολ (74) παίκτης της ομάδας. Συνολικά με τη Φενέρμπαχτσε από το 1947 ως το 1964 αγωνίστηκε σε 615 ματς σκοράροντας 423 γκολ. Μάλιστα το 1953-54 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.

Το 1964 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ αν και ήταν ήδη 39 ετών. Όμως πρόλαβε να αγωνιστεί μόνο σε πέντε ματς σκοράροντας δύο γκολ. Τραυματίστηκε σε έναν αγώνα με τον Ηρακλή και αναγκάστηκε να τερματίσει τη σταδιοδρομία του.

Αγωνίστηκε 50 φορές στην τουρκική εθνική ομάδα, αν και επισήμως αναφέρονται 46 συμμετοχές, τις 9 ως αρχηγός. Οι άλλες τέσσερις ήταν με την ολυμπιακή ομάδα. Μετείχε στην Ολυμπιάδα του 1948, όπου έπαιξε και στους δύο αγώνες που έδωσε η Τουρκία[8]: φάση των 16 με Κίνα (4-0), προημιτελικά με Γιουγκοσλαβία (1-3), ενώ πέτυχε ένα γκολ, το τέταρτο της ομάδας του κατά της Κίνας στο 87'[9].

Το ντεμπούτο και το παρθενικό γκολ του Αντωνιάδη με την Εθνική Τουρκίας ήταν στην φιλική νίκη με 3-1 (Βικελίδης 70' - Κιρτσάν 9', Αντωνιάδης 20', Γκιουλεσίν 74') επί της Εθνικής Ελλάδας στο γήπεδο της Λεωφόρου στις 23 Απριλίου 1948.[10][11]

Έπαιξε στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, όπου έφερε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, ενώ πέτυχε δύο γκολ, ένα κατά της Δυτικής Γερμανίας και ένα κατά της Νότιας Κορέας. Την ίδια χρονιά επιλέχτηκε στη Μικτή Κόσμου. Υπήρξε επί τέσσερις δεκαετίες κορυφαίος σκόρερ του τουρκικού εθνικού συγκροτήματος με τα 21 τέρματα που σημείωσε, μέχρι το 1997 που τον ξεπέρασε ο Χακάν Σουκούρ, ενώ ακόμα και σήμερα παραμένει στην τέταρτη θέση των σκόρερ της Εθνικής Τουρκίας.

Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Τουρκίας που τιμήθηκε με το Χρυσό μετάλλιο της τουρκικής ομοσπονδίας.

Προπονητική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο εργάστηκε ως προπονητής. Αρχικά στην Αθήνα στο Αιγάλεω κι έπειτα στη Νότια Αφρική στη Supersport United του Γιοχάνεσμπουργκ.
Το 1967 επέστρεψε στην Τουρκία, όπου δούλεψε ως προπονητής κυρίως στις ομάδες Σαμσουνσπόρ, Ορντουσπόρ, Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού και Μπόλουσπορ.[6]

Ο Λεφτέρ, όπως τον αποκαλούσαν οι Τούρκοι, είχε το παρατσούκλι «Ordinaryüs», δηλαδή καθηγητής, διότι είχε άνεση στο σκοράρισμα και σχεδόν πάντα έβρισκε τα δίκτυα με σιγουριά. Αναφέρεται ότι δεν είχε χάσει ποτέ πέναλτι. Το όνομά του είναι θρύλος μεταξύ των οπαδών της Φενέρμπαχτσε, οι οποίοι ακόμα τραγουδούν το σύνθημα: «Ver Lefter'e, Yazsin Deftere», που σημαίνει «Δώσε στον Λευτέρη, θα γράψει στο τεφτέρι».

Ο Κιουτσουκαντωνιάδης μετείχε στην ομάδα της Εθνικής Τουρκίας, που είχε καταφέρει να νικήσει την αξιόλογη ουγγρική ομάδα του Φέρεντς Πούσκας το 1956 με 3-1 και μάλιστα είχε πετύχει δύο γκολ. Μετά το ματς οι Ούγγροι παραδέχτηκαν την ανωτερότητα των αντιπάλων τους, λέγοντας πως αν η Τουρκία είχε παίξει έτσι και το 1954 στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα είχε σίγουρα τερματίσει στην τετράδα.

Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο νησί Πρίγκηπος, το μεγαλύτερο των Πριγκιποννήσων, όπου ένας δρόμος φέρει το όνομά του. Δρόμος με το όνομά του υπάρχει και στην Κωνσταντινούπολη. Πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 2012 σε ηλικία 86 ετών σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης, όπου νοσηλευόταν με προβλήματα υγείας τις τελευταίες ημέρες.

Τίτλοι - διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Τουρκίας: 1950, 1957–58
  • Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Κωνσταντινούπολης: 1947–48, 1953–54
  • Μέλος της Μικτής Κόσμου: 1954[6]
  • Χρυσό μετάλλιο τιμής της τουρκικής ομοσπονδίας[6]
  • Ο δρόμος μπροστά από την πατρική οικία στην Πρίγκηπο φέρει το όνομά του[6]
  • Το προπονητικό κέντρο της Φενέρμπαχτσε φέρει το όνομά του[6]
  • Στις 3 Μαΐου του 2009 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του σε πλατεία της συνοικίας Καντίκιοϊ (Χαλκηδόνα) της Κωνσταντινούπολης[6]


  1. 1 2 3 4 5 «Lefter Küçükandonyadis - Mackolik» (στα Τουρκικά). Mackolik.com. 13 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  2. «Küçükandonyadis Lefter - FootballDatabase». FootballDatabase.eu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  3. «Λευτέρης Αντωνιάδης - Βάση Δεδομένων Α.Ε.Κ.». Football.AEK.com. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  4. 1 2 3 4 «Lefter'in aramızdan ayrılışının 4. yılı - Lefter Küçükandonyadis kimdir?». hurriyet.com.tr (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  5. 1 2 «Lefter Küçükandonyadis - TransferMarkt». TransferMarkt (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «Λευτέρης Αντωνιάδης - Σαν Σήμερα». sanSimera.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  7. Ferentinou, Ariana (16 Ιανουαρίου 2012). «Farewell to Lefter». Hürriyet (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
  8. «Lefter Küçükandonyadis Biography and Statistics - Olympics at Sports-Reference.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2009.
  9. Πληροφορίες για τον αγώνα Τουρκίας-Κίνας στο Ολυμπιακό Τουρνούα 1948, από τον ιστότοπο της FIFA.
  10. Αναφορά στον διεθνή φιλικό αγώνα του 1948, στον ιστότοπο του sport-retro.gr
  11. Στατιστικά του αγώνα Ελλάδας - Τουρκίας του 1948, από τον ιστότοπο της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (αγγλικά).