close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λαδίσλαος ο Φαλακρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λαδίσλαος ο Φαλακρός
Image
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10ος αιώνας
Θάνατος1030
Χώρα πολιτογράφησηςΟυγγαρία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημαpolitician before the emergence of political parties
Οικογένεια
ΣύζυγοςΠραμισλάβα Σβιατοσλάβα
ΤέκναΝτομοσλάβ
ΓονείςΜιχαήλ της Ουγγαρίας
ΑδέλφιαΒαζούλ
ΟικογένειαΟίκος των Άρπαντ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδούκας (από Δεκαετία του 1000)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λαδίσλαος ο Φαλακρός (Ουγγρική γλώσσα: "szár László", πριν το 997 - πριν το 1030) μέλος του Οίκου του Άρπαντ ήταν εγγονός του Μέγα Πρίγκιπα Τάκσονυ της Ουγγαρίας. Ο μόνος γνωστός αδελφός του ήταν ο Βαζούλ τον οποίο τύφλωσε ο ξάδελφος του Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας όντως άκληρος για να μην τον διαδεχτεί στον θρόνο (1031-1032). Μερικοί Μεσαιωνικοί χρονογράφοι οι οποίοι στην προσπάθεια τους να διαγράψουν την ντροπή ότι προπάτορας τους ήταν κάποιος πρίγκιπας που τυφλώθηκε καταγράφουν σαν προπάτορα τον αδελφό του Λαδίσλαο. O Γιαν Στάινχουμπελ και άλλοι σύγχρονοι Σλοβάκοι ιστορικοί έγραψαν ότι ήταν "Δούκας της Νίτρα" υπό την επικυριαρχία του Μεσαιωνικού βασιλείου της Πολωνίας, η άποψη αυτή δεν έχει γίνει αποδεκτή καθολικά από τους ιστορικούς.

Ο Λαδίσλαος ο Φαλακρός ήταν γιος του Μιχαήλ της Ουγγαρίας, του μικρότερου γιου του Μέγα Πρίγκιπα Τάκσονυ.[1] Μερικοί Ούγγροι ιστορικοί όπως ο Γκιούλα Κρίστο έγραψαν ότι ήταν ο μικρότερος γιος του Μιχαήλ.[1] Ο Αντρέας Στάινχουμπελ αντίθετα και άλλοι Σλοβάκοι ιστορικοί έγραψαν ότι ο Βαζούλ ήταν μικρότερος από αυτόν.[2][3] Ο Γκιόργκι Γκιόρφι έγραψε ότι ήταν πιθανότατα συγγενής του Σαμουήλ της Βουλγαρίας επειδή τα ονόματα των γιων του ήταν αρκετά δημοφιλή στην Δυναστεία Κομητόπουλων.[4] Ο Γκιόργκι Γκιόρφι έγραψε επίσης ότι την εποχή που πέθανε ο Μιχαήλ λίγο πριν πριν το 997 τόσο ο Λαδίσλαος όσο και ο αδελφός του Βαζούλ ήταν ακόμα ανήλικοι.[5] Σε αντίθεση με αυτή την άποψη ο Βλάντιμιρ Σέγκες έγραψε ότι ο θείος τους Γκέζα της Ουγγαρίας υπό τις διαταγές του οποίου δολοφονήθηκε ο πατέρας τους διόρισε τον Λαδίσλαο "δούκα της Νίτρα" (γύρω στο 997).[3]

Ο Βλάντιμιρ Σέγκες έγραψε επίσης ότι ο Γκέζα απέκλεισε από τον θρόνο τον Λαδίσλαο για χάρη του γιου του μελλοντικού Αγίου Στεφάνου αλλά ο τελευταίος παραχώρησε το δουκάτο στον Λαδίσλαο όταν πέθανε ο πατέρας του.[3] Μια τρίτη άποψη του Αντρέα Στάινχουμπελ αναφέρει ότι ο Λαδίσλαος έγινε "δούκας της Νίτρας" μόνο όταν ο Δούκας της Πολωνίας Βολέσλαος Α΄ ο Γενναίος κατέλαβε κάποια εδάφη βόρεια του Δούναβη και τα παραχώρησε σε αυτόν. Ο Βλάντιμιρ Σέγκες επιβεβαίωσε το γεγονός ότι στις αρχές του 11ου αιώνα ο Λαδίσλαος κυβερνούσε για δεύτερη φορά το "Δουκάτο της Νίτρας" αυτή την φορά υπό Πολωνική επικυριαρχία.[6] Ο Γκιούλα Κρίστο σε αντίθεση που βασίστηκε σε ένα σύγχρονο με την εποχή Πολωνο-Ουγγρικό Χρονικό επικρίνει έντονα το γεγονός ότι οι περιοχές βόρεια του Δούναβη βρίσκονταν υπό Πολωνική επικυριαρχία, γράφει ότι το "Δουκάτο της Νίτρας" κυβερνούσε ένας υποτελής του Αγίου Στεφάνου.[7] Υπάρχει διαφωνία μεταξύ των Σλοβάκων ιστορικών σχετικά με το αν πέθανε ο Λαδίσλαος ως υποτελής του Μπολέσλαφ Α΄ του Γενναίου. Ο Βλάντιμιρ Σέγκες γράφει ότι πέθανε αφού οι Πολωνοί είχαν υποχωρήσει από το "Δουκάτο της Νίτρα", τον διαδέχθηκε ο Βαζούλ ως υποτελής του Αγίου Στεφάνου.[8] Ο Αντρέα Στάινχουμπελ γράφει αντίθετα ότι την εποχή που πέθανε ο Λαδίσλαος πριν το 1030 ήταν υποτελής του Πολωνού δούκα, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του επίσης ως υποτελής.[9]

Το Εικονογραφημένο Χρονικό γράφει, πως η σύζυγός του ήταν από τη Ρουθηνία. Έτσι η ιστορικός Γκυούλα Κριστό θεωρεί, ότι ήταν από τους Ρουρικίδες των Ρως τού Κιέβου και πως πρέπει να λεγόταν Πρεμισλάβα. Σύμφωνα με μερικά Χρονικά της Ουγγαρίας είχε τέκνα τους Λεβέντε, Ανδρέα Α΄ και Μπέλα Α΄. Όμως το Χρονικό του Ζάγκρεμπ και ο Θρύλος τού Αγ. Γεράρδου διατήρησαν την παράδοση, ότι ο πατέρας αυτών, ήταν πράγματι ο Βαζούλ. Οι Γκυέρφυ και Στάινχυμπελ γράφουν, πως ο Λαδίσλαος είχε γιο τον:

  • Μπονούζλο (κατά τον πρώτο ιστορικό) ή Ντομοσλάβ (κατά τον δεύτερο).


  1. 1 2 Kristó & Makk 1996, σ. 1
  2. Steinhübel 2011, σ. 21
  3. 1 2 3 Bartl et al. 2002, σ. 278
  4. Györffy 2000, σ. 91
  5. Györffy 2000, σσ. 91,524
  6. Bartl et al. 2002, σ. 25
  7. Györffy 2000, σσ. 524, 282-283
  8. Bartl et al. 2002, σσ. 25, 278
  9. Steinhübel 2011, σ. 19
  • Bartl, Július; Čičaj, Viliam; Kohútova, Mária; Letz, Róbert; Segeš, Vladimír; Škvarna, Dušan (2002). Slovak History: Chronology & Lexicon. Bolchazy-Carducci Publishers, Slovenské Pedegogické Nakladatel'stvo.
  • Györffy, György (1994). King Saint Stephen of Hungary. Atlantic Research and Publications.
  • Györffy, György (2000). István király és műve [=King Stephen and his Work] (in Hungarian). Balassi Kiadó.
  • Kristó, Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói [=Rulers of the House of Árpád] (in Hungarian). I.P.C. Könyvek.
  • Steinhübel, Ján (2011). "The Duchy of Nitra". In Teich, Mikuláš; Kováč, Dušan; Brown, Martin D. Slovakia in History. Cambridge University Press. σσ. 15–29.
  • The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing.