close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κόιντος Μινούκιος Θέρμος (ύπατος το 193 π.Χ.)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κόιντος Μινούκιος Θέρμος (ύπατος το 193 π.Χ.)
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση228 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1]
Αρχαία Ρώμη
Θάνατος187 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1]
Θράκη
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
πολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναQuintus Minucius
Lucius Minucius Thermus
ΟικογένειαMinucii Thermi
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[2]
τριβούνος των στρατιωτών (202 π.Χ.)[3]
τριβούνος των πληβείων (201 π.Χ.)[3]
curule aedile (198 π.Χ.)[3]
triumvir coloniis deducendis (197 π.Χ.)[3]
Πραίτορας (196 π.Χ.)[3]
αντιπραίτορας (195 π.Χ.)[3]
triumvir coloniis deducendis (194 π.Χ.)[3]
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (193 π.Χ.)[2][3]
αντιπραίτορας (192 π.Χ.–190 π.Χ.)[3]
Λεγάτος (189 π.Χ.–188 π.Χ.)[3]
Βραβεύσειςtriumphator (195 π.Χ.)[3]

Ο Κόιντος Μινούκιος Θέρμος, λατιν.: Quintus Minucius Thermus (απεβ. το 188 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής.

Το 202 ο Mινούκιος Θέρμος μπορεί να ήταν η στρατιωτικός τριβούνος με το όνομα Θέρμος που υπηρέτησε στην Αφρική υπό τον Π. Κ. Σκιπίωνα Αφρικανό. Ως τριβούνος των πληβείων το 201, ο Θέρμος και ο συνάδελφός του τριβούνος Mάνιος Ακίλιος Γλαβρίων αντιτάχθηκαν στην επιθυμία του Γναίου Κορνήλιου Λέντουλου να έχει την Αφρική ως υπατική επαρχία του. Ο Θέρμος ήταν επίσης υπεύθυνος για τη νομοθεσία, που επιβεβαίωνε την ειρήνη με την Καρχηδόνα μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο. Οι ενέργειές του μπορεί να αντανακλούν την προηγούμενη σχέση με τον Σκιπίωνα, του οποίου η απεριόριστη εξουσία (imperium) στην Αφρική επεκτάθηκε το 201, ώστε να μπορέσει να οριστικοποιήσει τη συνθήκη, ως αποτέλεσμα της οποίας έλαβε το επίθετo (cognomen) Aφρικανός.

Ο Minucius Thermus ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 198. Από το 197 ήταν ένας από τους τρεις άνδρες για τη δημιουργία αποικίας (triumviri coloniis deducendis) επιφορτισμένη με την ίδρυση αποικιών που βρίσκονταν στις εκβολές του Βολτούρνου και του Λιτέρνου (στην Καμπανία), στους Ποτίολους, στο Κάστρον Σαλέρνι και στο Bουξέντον.

Ως πραίτωρ το 196, διορίστηκε στο Εγγύς Ισπανία. Ενδεχομένως να ενεργούσε ως ανθύπατος, όταν η στρατιωτική του επιτυχία στην Tούρδα της Ισπανίας -όπου νίκησε τον λαό Tουρβολέται- του κέρδισε την τιμή του θριάμβου.

Ο Θέρμος εξελέγη ύπατος το 193 και όρισε τη Λιγουρία ως επαρχία του. Από τη βάση του στην Πίζα, διεξήγαγε πόλεμο εναντίον των Λιγούρων με μικρή επιτυχία. Μεταξύ των αξιωματικών του ήταν και ο έπαρχος M. Κίνκιος Αλιμέντος. Η διοίκησή του παρατάθηκε για το επόμενο έτος, κατά τη διάρκεια της οποίας νίκησε τις δυνάμεις των Λιγούρων κοντά στην Πίζα. Παρέμεινε ως ανθύπατος στη Λιγουρία για το 191-190, έως ότου έλαβε εντολή από τη Σύγκλητο να μεταβιβάσει τη διοίκηση στον Π. Κ. Σκιπίωνα Νασίκα. Του αρνήθηκαν έναν θρίαμβο κατά την επιστροφή.

Το 189–188 ο Θέρμος συμμετείχε στη δεκαμελή επιτροπή (decemviri) που βοήθησε τον ανθύπατο Mάνλιο Βούλσωνα να συνάψει τη συνθήκη με τον Αντίοχο Γ΄ και να συνάψει συνθήκη στην Ασία. Ο Θέρμος πήγε με τον Μάνλιο, για να δώσει τον όρκο που επικύρωσε τη συνθήκη. Σκοτώθηκε, ενώ επέστρεφε μέσω Θράκης με τον Μάνλιο.