close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1ος αιώναςή10
Σόρα
Θάνατος65 (περίπου)ή66
Ρώμη
Συνθήκες θανάτουθανατική ποινή
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςServilia Considia
ΤέκναΜαρκία Σερουιλία
ΓονείςΚόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος
ΑδέλφιαΚόιντος Μάρκιος Βάρεας Σούρας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαconsul suffectus
Ρωμαίος έπαρχος
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη
Ρωμαίος συγκλητικός

Ο Κόιντος Μάρκιος Βαρέα Σοράνος, λατιν.: Quintus Marcius Barea Soranus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το 52, αλλά αργότερα προκάλεσε το μίσος του Νέρωνα, και όταν καταδικάστηκε σε θάνατο, αυτοκτόνησε. Συνδέθηκε με μία ομάδα Στωικών που αντιτίθεντο στην υποτιθέμενη τυραννία και τις αυταρχικές τάσεις ορισμένων αυτοκρατόρων, γνωστή σήμερα ως Στωική Αντιπολίτευση.

Βίος και σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σοράνος ήταν μέλος του γένους των Μαρκίων. Ο πατέρας του, Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος, ήταν αντικαταστάτης ύπατος καθώς και κυβερνήτης της Αφρικής. Αδελφός του ήταν ο Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σούρα, φίλος του μελλοντικού Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και εκ μητρός παππούς του Τραϊανού.

Η σταδιοδρομία του πριν γίνει ύπατος, δεν είναι πολύ γνωστή. Μετά τη λήψη των φασκών, ο Σοράνος ήταν κυβερνήτης της Ασίας γύρω στο 61/62. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας, ο Αυτοκράτορας Νέρων είχε διατάξει τον απελεύθερό του Άκρατο να αφαιρέσει τα έργα τέχνης από την πόλη της Περγάμου, αλλά ο λαός επαναστάτησε. Ο Σοράνος αρνήθηκε να ακολουθήσει τις εντολές του Αυτοκράτορα, δηλ. να τιμωρήσει τους πολίτες της. [1]

Η δίκη και το τέλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σοράνος κατηγορήθηκε από τον ιππέα Οστόριο Σαβίνο ότι ήταν φίλος με τον Ρουβέλιο Πλαύτο (ένα άλλο αντικείμενο του μίσους του Νέρωνα), και ότι υποκίνησε τους πολίτες της Ασίας σε επανάσταση. Ένας από τους κύριους μάρτυρες εναντίον του ήταν ο Εγνάτιος Κέλερ από τη Βηρυτό, πελάτης του και πρώην διδάσκαλός του. Η κόρη του Σορανού, η Μαρκία Σερουιλία, κατηγορήθηκε επίσης ότι είχε προσλάβει έναν μάγο (magi), και δικάστηκε μαζί με τον πατέρα της. [2] Η Μ. Σερουιλία ομολόγησε ότι είχε συμβουλευτεί έναν αστρολόγο, αλλά μόνο για να προσευχηθεί προς τιμήν του πατέρα της και του Αυτοκράτορα. Ο Σοράνος ζήτησε να γλιτώσει η κόρη του, επειδή δεν συμμετείχε στη συνωμοσία, ούτε γνώριζε τις κακουργίες τού συζύγου της, Γάιου Άννιου Πολίωνα. Τελικά, ο Σοράνος καταδικάστηκε σε θάνατο (το 65 ή 66), και αυτοκτόνησε. [3]

Ο Σοράνος είναι γνωστό ότι έχει μία κόρη, τη Μαρκία Σερουιλία Σοράνα, πιο απλά γνωστή ως «Σερβίλια». [4]

Γάιος Μάρκιος
ΓΕΝΟΣ ΜΑΡΚΙΩΝ
Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος
αντικ. ύπατος το 34
δις ανθύπατος Αφρικής
Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος
αντικ. ύπατος το 52
∞ Σερουιλία
Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σούρας
συγκλητικός
Μαρκία Σερουιλία
∞ Γάιος Άννιος Πολλίων
Μαρκία Φουρνίλλα
Τίτος
Αυτοκράτωρ
ΜαρκίαΜάρκος Ούλιπος Τραϊανός
αντικ. ύπατος το 72
ΓΕΝΟΣ ΟΥΛΠΙΩΝ
Ουλπία Μαρκιανή
Γάιος Σαλόνιος Ματίδιος Πατρουίνος
Μ. Ούλ. Τραϊανός
Αυτοκράτωρ
  1. Tacitus, Annals, xvi.23
  2. Tacitus, Annals, xvi.30
  3. Image 
    Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Soranus, Barea» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 25 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 430
  4. Julian Bennett, Trajan: Optimus Princeps (Routledge, 2003), p. 13 (ISBN 978-11-3470-914-4)

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]