close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κόιντος Αιμίλιος Πάπος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κόιντος Αιμίλιος Πάπος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση4ος αιώνας π.Χ.
Αρχαία Ρώμη
Θάνατος3ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΛεύκιος Αιμίλιος Πάπος
ΟικογένειαAemilii Papi
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[1]
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (282 π.Χ.)[1][2]
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη[2]

Ο Κόιντος Αιμίλιος Πάπος, λατιν.: Quintus Aemilius Papus (άκμασε το 282 π.Χ  275 π.Χ.), μέλος του κλάδου των Πάπων, του γένους των Αιμιλίων, πατρικίας φυλής, ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός.

Ο Κόιντος Αιμίλιος Πάπος εξελέγη ύπατος για το 282 π.Χ. και το 278, και τις δύο φορές με συνάδελφό του τον Γάιο Φαβρίκιο Λουσκίνο. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του υπατείας, ο Πάπος πολέμησε με επιτυχία εναντίον των Βοίων στη Βόρεια Ιταλία. Το 280 αυτός και ο Φαβρίκιος ήταν μεταξύ των τριών πρεσβευτών, που στάλθηκαν στον Πύρρο της Ηπείρου. Ο Πάπος εξελέγη τιμηιτής το 275 π.Χ., με συνάδελφό του πάλι τον Λουσκίνο.

Σύμφωνα με τον Γουίλιαμ Σμιθ, ο Κόιντος Αιμίλιος Πάπος είχε εγγονό τον Λεύκιο Αιμίλιο Πάπο. Αυτό, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με πληροφορίες, που προέρχονται από τους προγόνους του νεότερου, δηλ. του Lucius Aemilius Papus, Q. f., Cn. n., που ήταν Κόιντου υιός, Γναίου εγγονός. Ο Κόιντος ήταν επομένως είτε πατέρας του Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου, είτε προ-προπάπος.

Ανέκδοτη ιστορία για τον Πάπο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαλέριος Μάξιμος, γράφοντας πολύ αργότερα, είπε το εξής:

Υπήρχε ασήμι στα σπίτια του Γάιου Φαβρίκιου [Λουσκίνου] και του Κόιντου Αιμίλιου Πάπου, των ηγετικών ανδρών της εποχής τους. Καθένας από αυτούς είχε ένα πιάτο για τους θεούς και μία αποθήκη με άλας, αλλά ο Φαβρίκιος ήταν πιο επιτηδευμένος, επειδή επέλεξε να βάλει μία μικρή βάση από κέρατο κάτω από το πιάτο του. Ο Πάπος συμπεριφέρθηκε μάλλον δυναμικά, όταν κληρονόμησε αυτά τα αντικείμενα, επειδή αποφάσισε, λόγω της θρησκευτικής τους σημασίας, ότι δεν θα τα ξεφορτωθεί.