Κυπριανός Μπίρης
| Κυπριανός Μπίρης | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Κυπριανός Μπίρης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1907[1] Χαλκίδα[2] |
| Θάνατος | 1990[1] Αθήνα[2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | διδάσκων πανεπιστημίου αρχιτέκτονας πολιτικός |
| Εργοδότης | Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Έλληνας υφυπουργός Δημοσίων Έργων |
Ο Κυπριανός Μπίρης (Χαλκίδα, 1907 - Αθήνα, 1990) ήταν διακεκριμένος Έλληνας αρχιτέκτονας και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Διετέλεσε Υφυπουργός Δημοσίων Έργων στην πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή την περίοδο 1974-1976.[3][4][5]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε το 1907 στη Χαλκίδα, όπου μεγάλωσε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Υπήρξε ο πλέον άριστος μαθητής της τάξης του. Πέρασε με εξετάσεις στο ΕΜΠ και το 1928 έλαβε το δίπλωμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού. Την περίοδο 1932-1933 εργάζεται ως αρχιτέκτονας του Οικοδομικού Συνεταιρισμού των Υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας. Το 1934 φεύγει στο εξωτερικό για ευρύτερες σπουδές στην αρχιτεκτονική, όντας υπότροφος του Κασιμάτειου κληροδοτήματος.
Το 1935 επιστρέφει στην Ελλάδα και διορίζεται αρχιτέκτονας της Τεχνικής Υπηρεσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναλαμβάνει πλήρως τη μελέτη και την επίβλεψη ανέγερσης νέων ιατρικών εργαστηρίων της πανεπιστημιούπολης στο Γουδί και των νέων διδακτηρίων του τότε ΕΚΠΑ. Για μελέτη του, βραβεύεται με το Α΄ βραβείο αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την εκπόνηση των προσχεδίων του κτιρίου του Υπουργείου Στρατιωτικών (σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα Π. Μάρθα).[6] Επίσης αναλαμβάνει τη μελέτη και την επίβλεψη ανέγερσης ιδιωτικών αρχιτεκτονικών έργων (όπως την πολυκατοικία Λογοθετόπουλου).
Στη συνέχεια εκλέγεται επιμελητής της έδρας "Οικοδομικής" του ΕΜΠ, και αργότερα γίνεται καθηγητής πρώτης βαθμίδας.[7] Σε όλη την καριέρα του, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της ξύλινης αρχιτεκτονικής. Μετά την συνταξιοδότησή του, αφήνει στην ίδια έδρα του ΕΜΠ, ως συνεχιστή του έργου του, τον καθηγητή Παναγιώτη Τουλιάτο.[8]
Ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Τάσος Μπίρης (γενν. 1942) είναι γιος του Κυπριανού Μπίρη.[9]
Υφυπουργία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Την περίοδο της θητείας του ως Υφυπουργός, του ανατέθηκε η μελέτη και εισήγηση, προς ψήφιση στη Βουλή, του άρθρου 24. Το άρθρο αφορούσε και ρύθμιζε τη χρήση γης, την επέκταση των οικιστικών περιοχών, τη χωροταξική αναδιάρθρωση της χώρας, το περιβάλλον, την ιδιοκτησία, την προστασία των μνημείων και των παραδοσιακών περιοχών, τον καθορισμό και την προστασία των δασών και δασικών περιοχών, και, τέλος, τις σχετικές με όλα αυτά υποχρεώσεις του κράτους προς τον πολίτη και του πολίτη προς το κράτος. Ήταν η πρώτη φορά που αρμόδιος υφυπουργός αναλάμβανε να επιλύσει ένα τόσο μεγάλο, αλλά και ευαίσθητο, κοινωνικό πρόβλημα και μάλιστα σε πολύ μικρό διάστημα ενός μόνο μηνός. Έχοντας ως βάση εκκίνησης, σκέψεις και προβληματισμούς που από χρόνια τον είχαν απασχολήσει βαθιά ως αρχιτέκτονα και καθηγητή, ο Κυπριανός Μπίρης μπήκε αμέσως στον πυρήνα του θέματος και του τρόπου που θα έπρεπε να δομηθεί η πρότασή του. Ήταν η άμεση σύνταξη αφενός ενός Εθνικού Κτηματολογίου και αφ’ ετέρου ενός Εθνικού Δασολογίου. Στηριγμένος σε αυτούς τους δύο κύριους όρους στοιχειοθετείται στη συνέχεια ο κεντρικός κορμός του άρθρου 24. Το άρθρο έγινε αποδεκτό και ψηφίστηκε από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, χωρίς να γίνει η παραμικρή προσθήκη. Ήταν άλλη μια υπέρβαση από τις πολλές που έκανε στον πολιτικό και κοινωνικό χώρο ο καθηγητής Υφυπουργός. Όπως ήταν και η μάχη του για τη σωτηρία του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος π.χ. η μάχη του για τη σωτηρία της Χαλκιδικής ή της Καστέλας• η απλοποίηση του ΓΟΚ.
Ο Μπίρης, πέρα από τα άρθρα 21 και 24 του Συντάγματος, ίδρυσε τη ΔΕΠΟΣ (Δημόσια Επιχείρηση Οίκησης και Στέγασης), που είχε αποστολή την αναμόρφωση υφιστάμενων οικισμών, με τήρηση των κανόνων και των νόμων. Συγκεκριμένα η ΔΕΠΟΣ θα αναμόρφωνε οικισμούς που λειτουργούν με πρωτόγονο και χαώδη τρόπο και θα ανοικοδομούσε νέους οικισμούς χωρίς χρηματοδότηση από το κράτος, με τη μέθοδο της αντιπαροχής, με χρήματα ομογενών του εξωτερικού, που ήθελαν να αγοράσουν σπίτια στη χώρα τους, χωρίς να κινδυνεύουν να εξαπατηθούν, υπό την εποπτεία και την εγγύηση του κράτους. Επίσης η ΔΕΠΟΣ θα έδινε την ευκαιρία σε χιλιάδες ιδιοκτήτες μη άρτιων και μη οικοδομήσιμων οικοπέδων, να αντικαταστήσουν την άχρηστη ιδιοκτησία τους με ίσης αξίας κτίσμα σε σύγχρονους οικισμούς. Επιπλέον η ΔΕΠΟΣ θα έδινε την ευκαιρία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην Εκκλησία της Ελλάδας και στο δημόσιο, να ανταλλάξουν αναξιοποίητες ή άχρηστες εκτάσεις που κατέχουν με ίσης αξίας περιουσιακά στοιχεία που αποφέρουν εισόδημα με νόμιμες διαδικασίες.
Όσον αφορά το αρχιτεκτονικό του έργο, ο Κυπριανός Μπίρης πειραματίζεται το 1931 με το σχεδιασμό και την ανέγερση της πρώτης «συστηματικής» πενταώροφης πολυκατοικίας (τεχνικό όρο τον οποίο ο ίδιος εισήγαγε πρώτος) στην Αθήνα στην οδό Μπουμπουλίνας, «η οποία απέβλεψε εις την εξυπηρέτησιν της αστικής τάξεως» και όχι «της ευπορωτέρας και οπωσδήποτε ανωτέρας τάξεως ενοικιαστών». Ο Κ. Μπίρης κατά δική του ομολογία δε στόχευε πρωτίστως στην επιχειρηματική επιτυχία και κάνει σαφές πως θεωρεί την πολυκατοικία ως τη «μόνην πλέον λύσιν του προβλήματος της στέγης εν Αθήναις», ιδίως για «δημοσίους υπαλλήλους, αξιωματικούς και αστούς πρόσφυγες». Η Πολυκατοικία Λογοθετόπουλου (1932), στην οδό Μπουμπουλίνας 20-22, θεωρείται σημαντικό «πρώιμο δείγμα μοντέρνας αρχιτεκτονικής», με δύο στοές και τρεις υπαίθριους χώρους εσωτερικά, που στόχευαν στην εξασφάλιση επαρκούς φωτισμού και αερισμού των 46 διαμερισμάτων. Αποτελεί επίσης χαρακτηριστικό δείγμα εφαρμογής του "έρκερ', που συνίσταται στην παρουσία όγκων που προεξέχουν έως και 1,40 μέτρο από το επίπεδο της όψης (βάσει ρύθμισης του 1923, που άλλαξε νομοθετικά το 1937, μειώνοντας το όριο στα 40 εκατοστά). Σήμερα στεγάζει τις κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού[10].
Εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αξιοσημείωτη είναι η συμβολή του Μπίρη στη μελέτη του τομέα της οικοδομικής των κατασκευών όσο και της μελέτης της ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Η εργογραφία του περιλαμβάνει τα κάτωθι συγγράμματα:
- Η οικοδομική του τόπου μας : διαπιστώσεις - κρίσεις - συμπεράσματα - προτάσεις, Εκδόσεις Ε.Μ.Π.
- Οικοδομική , Ξύλινοι χονδροκατασκευαί, Εκδόσεις Ε.Μ.Π.
- Το οικιστικόν θέμα της χώρας : υφιστάμενη κατάστασις και προτάσεις, Εκδόσεις Ε.Μ.Π, Αθήνα 1966
- Μελέτη και συμπεράσματα επί της κτιριολογίας και οικοδομικής των χειρουργείων, επιστημονική διατριβή, 1951
- Σημειώσεις οικοδομικής : κουφώματα ξύλινα και μεταλλικά, Εκδόσεις Ε.Μ.Π., 1955
- Σημειώσεις οικοδομικής : τοιχοποιία και συναφείς κατασκευαί, Εκδόσεις Ε.Μ.Π., 1961
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1028375433. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2025.
- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1028375433. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ https://www.arch.ntua.gr/wp-content/uploads/2021/02/site_kyp_%CE%9C%CE%A0%CE%99%CE%A1%CE%97%CE%A3.pdf
- ↑ «Κυπριανός Μπίρης 1907 – 1990 – Τάσος Μπίρης». Tassos Biris - Architectural Office Tassos Biris. 2 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Μπίρης, Κυπριανός (Χαλκίδα, 1907». Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
- ↑ Tsirkas, Thodoris. «Κυπριανός Μπίρης». DOMa. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
- ↑ https://engineers.ims.forth.gr/graduate/view?id=3057
- ↑ «Π. Τουλιάτος: Τεράστιες οι δυνατότητες του ξύλου». Architect. 28 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Αρχιτεκτονικές και μουσικές συμπορεύσεις». Εκδόσεις Πατάκη. 30 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Η ιστορία του κτηρίου της Οδού Μπουμπουλίνας 20-22 – 24γράμματα, Εκδοτικός Οίκος» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2022.
