Κορράδος Γ΄ ο Ερυθρός
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Κορράδος Γ΄ ο Ερυθρός | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Konrad III Rudy (Πολωνικά) |
| Γέννηση | 1449 (περίπου) |
| Θάνατος | 28 Οκτωβρίου 1503[1][2][3] Osieck[4][5][1] |
| Τόπος ταφής | Καθεδρικός Ναός της Βαρσοβίας[4] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Πολωνίας |
| Θρησκεία | Καθολικισμός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης[5] πολιτικός[5] φεουδάρχης[6] ηγεμόνας[1] |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Anna Radziwill[7][8] Magdalena Stawrotówna[9] NN[9] |
| Σύντροφος | d:Q9155865 d:Q9210207 |
| Τέκνα | Γιάνους Γ΄ της Μαζοβίας[4][3] Στανίσλαφ Α' της Μασοβίας[4][3] Σοφία της Μαζοβίας[4][3] Άννα της Μαζοβίας[3] Ιερώνυμος της Μαζοβίας |
| Γονείς | Βολέσλαος Δ΄ της Βαρσοβίας[4][5][6] και Βαρβάρα Ολελκόβνα[4][5][6] |
| Αδέλφια | Καζιμίρ Γ΄ του Πουότσκ Γιάνους Β΄ του Πουότσκ Μπολέσλαφ Ε΄ της Βαρσοβίας |
| Οικογένεια | Piasts of Mazovia |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | δούκας της Μασοβίας[4] |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
O Κορράδος Δ΄ ο ερυθρός, πολων. Konrad III Rudy (1447/8 - 28 Οκτωβρίου 1503) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βαρσοβίας, Τσερσκ, Λιφ, Νουρ, Βόμζα, Τσιεχάνουφ, Ρούζαν, Ζακρότσιμ και Βισζόγκουντ (1454-71) μαζί με τους αδελφούς του), δούκας τού Πουότσκ, Βίζνα, Πουόνσκ, Ζάφκσε (1462-71) και μετά από τη διαίρεση των πατρικών κτήσεων το 1471 κυβερνήτης τού Τσερσκ, Λιφ (1471-), Βιζόγκρουντ (1474-89, 95-), Ζακρότσιμ (1484-), Νουρ (1488-), Βαρσοβίας (1489-).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος τού Μπολέσλαφ Δ΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Βαρβάρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλεξάντρ (γιου τού Βλαντίμιρ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας).
Το 1454 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κορράδος Γ΄ με τους τρεις μικρότερους αδελφούς του τέθηκε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Βαρβάρας και τού Πάβελ Γκιζύτσκι επισκόπου τού Πουότσκ. Αυτό έληξε το 1462, όταν ο Κορράδος Γ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε την επιτροπεία των αδελφών του.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε πρώτα το 1468-70 τη Μαγδαληνή, κόρη τού Στανίσλαβ Στάβροτ, πολίτη της Κρακοβίας, μάλλον τού Στανίσλαβ Σταβίσυν, ζυθοποιού που αναφέρεται στα Χρονικά τού 15ου αι. Ίσως πιο πριν να ήταν ερωμένη του· ένεκα της χαμηλής καταγωγής ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Μαγδαληνή απεβίωσε το 1476/7.
Το 1477 ο Κορράδος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την πολίτη Αλεξία. Το 1493 αυτή απεβίωσε (ή ο Κορράδος Γ΄ την αποκήρυξε).
Ο Κορράδος Γ΄ το 1496/7 έκανε τρίτο γάμο με την Άννα Ραντζίβιου, κόρη τού Μικαλόιους Ραντβίλα βοεβόδα τού Βίλνιους και μεγάλου Καγκελαρίου της Λιθουανίας. Είχε τέκνα:
- Σοφία 1497/8-1543, παντρεύτηκε πρώτα τον Στέφανο Ζ΄ Μπάτορυ παλατινό κόμη της Ουγγαρίας.
- Στανίσλαφ 1501-1524, δούκας της Βαρσοβίας, κά.
- Γιάνους Γ΄ 1502-1526, δούκας της Βαρσοβίας, κά.
Από την μη νόμιμη σχέση του με την Ντορότα Κοζλόβα Ακσαμίτοβνα είχε δύο φυσικά τέκνα:
- (νόθα) Στανισλάβ και Βόιτσιεχ γεννήθηκαν το διάστημα 1480-95, απεβίωσαν τη δεκαετία τού 1520.
Από την ερωμένη του Άννα Λόσκα, ίσως ευγενή, είχε δύο μη νόμιμα τέκνα:
- (νόθος) Ιερώνυμος (Γιάρος) 1487-1527, ιερέας στον αρχικαθεδρικό τού Αγ. Ιωάννου.
- (νόθος) Άννα Ντορότα απεβ. π. 1540, παντρεύτηκε τον Βαρζεβίτσκι υποδικαστή στο Τσερσκ.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- J. Grabowski: Małżeństwa Konrada III Rudego. Ze studiów nad genealogią Piastów mazowieckich, Warsaw 2010, p. 801.
- 1 2 3 Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
- 1 2 3 4 5 Marceli Antoniewicz: «Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii» (Πολωνικά) Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 2011. σελ. 33. ISBN-13 978-83-7181-641-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
- 1 2 3 4 5 Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
- 1 2 3 Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
- ↑ Marceli Antoniewicz: «Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii» (Πολωνικά) Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 2011. σελ. 31–33. ISBN-13 978-83-7181-641-3.
- ↑ Rimvydas Petrauskas: «Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада» (Λευκορωσικά) Σμολένσκ. 2014. σελ. 288. ISBN-13 978-5-00076-015-4.
- 1 2 Marceli Antoniewicz: «Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii» (Πολωνικά) Wydawnictwo DiG. Βαρσοβία. 2011. σελ. 32. ISBN-13 978-83-7181-641-3.
