Κλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνη
| Κλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνη Ladro lui, ladra lei | |
|---|---|
.jpg) | |
| Σκηνοθεσία | Λουίτζι Ζάμπα |
| Παραγωγή | Μάριο Τσέκι Γκόρι |
| Σενάριο | Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε, Μάσιμο Φραντσιόζα, Λουίτζι Ζάμπα και Αλμπέρτο Σόρντι |
| Πρωταγωνιστές | Αλμπέρτο Σόρντι, Σύλβα Κοσκινά, Έτορε Μάνι, Μάριο Καροτενούτο, Αλμπέρτο Μπονούτσι, Μάριο Ρίβα, Μαρίσα Μερλίνι, Ανίτα Ντουράντε, Vinicio Sofia, Κάρλο Ντέλλε Πιάνε, Guglielmo Inglese, Νάντο Μπρούνο, Τζιάνι Μπαγκίνο, Αντόνιο Άκουα, Λουίτζι Λεόνι, Μίνο Ντόρο, Άντα Κολανιέλι, Μίμο Πόλι[1], Άλντο Βάσκο[1] και Τζίνα Μασκέτι[1] |
| Μουσική | Άντζελο Φραντσέσκο Λαβανίνο |
| Φωτογραφία | Λεονίντα Μπαρμπόνι |
| Μοντάζ | Εράλντο ντα Ρόμα |
| Πρώτη προβολή | |
| Διάρκεια | 100 λεπτά |
| Προέλευση | Ιταλία |
| Γλώσσα | Ιταλικά |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Το Κλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνη (ιταλικά: Ladro lui, ladra lei) είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1958 σε σκηνοθεσία του Λουίτζι Ζάμπα. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Αλμπέρτο Σόρντι, Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε και Μασίμο Φραντζιόσα. Πρωταγωνιστούν οι Αλμπέρτο Σόρντι και Σύλβα Κοσκινά.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας στη Ρώμη, η οποία αρχικά παρασύρεται σε μια εγκληματική ζωή από έναν αποφυλακισμένο κατάδικο και στη συνέχεια αφυπνίζεται η συνείδησή της.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από μια φτωχή περιοχή δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές, η Σεσίρα προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην ως κακοπληρωμένη πωλήτρια, αλλά δεν δέχεται τις ανδρικές προτάσεις που συνοδεύουν τη δουλειά. Επιστρέφει στη ζωή της ο Σένσιο, ένας εγκληματίας καριέρας που μόλις έχει βγει από τη φυλακή και αναζητά νέες ευκαιρίες. Προσπαθεί να εκβιάσει όλους τους πρώην εργοδότες της Σεσίρα που της έχουν επιβάλει την προσοχή τους, και από έναν από αυτούς κλέβει ένα ακριβό ρολόι. Το δίνει στην Σεσίρα ως δώρο, αλλά εκείνη, έχοντας ανάγκη από χρήματα και όχι από άχρηστη επίδειξη, το πουλάει σε έναν κοσμηματοπώλη που είναι επίσης διαβόητος φράχτης. Ο Σένσιο ντύνεται αστυνομικός, συλλαμβάνει τον κοσμηματοπώλη, αδειάζει το χρηματοκιβώτιό του και τον οδηγεί στη φυλακή. Ο άντρας καταδικάζεται σε 10 χρόνια φυλάκιση για τα εγκλήματά του.
Ο τελευταίος εργοδότης της Σεσίρα, ο Ραϊμόντι, μετανοεί για τον τρόπο που φέρθηκε στην Σεσίρα και της βάζει να πουλήσει μέρος των μετοχών του σε ένα μικρό δικό της μαγαζί. Αλλά η επιχείρησή του δεν πάει καλά και ο λογιστής του τον συμβουλεύει να βγάλει ό,τι χρήματα μπορεί από τη χώρα πριν τα κατασχέσουν η εφορία και οι πιστωτές. Ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος με ρούχα γνωρίζει έναν αξιωματούχο του Βατικανού που μπορεί να κανονίσει τέτοια πράγματα και ο Σένσιο ντύνεται όπως αυτός, με την Σεσίρα ως φύλακά του. Όταν φτάνει ο Ραϊμόντι, σοκάρεται βλέποντας τους δύο να ετοιμάζονται να τον εξαπατήσουν και φεύγει αηδιασμένος.
Η Σεσίρα συνειδητοποιεί πόσο ανόητη ήταν που συμμετείχε στις απάτες του Τσένσιο και ντρέπεται για τον τρόπο που έχει αντιμετωπιστεί ο Ραϊμόντι. Εν τω μεταξύ, η αστυνομία, που αναζητούσε τον ψεύτικο αστυνομικό που έριξε τον φράχτη στη φυλακή, τον εντοπίζει και ανακτά τα λάφυρά του. Επιστρέφει στη φυλακή, ισχυριζόμενος ότι η Σεσίρα δεν ήταν εν γνώσει συνεργός, ενώ ο Ραϊμόντι ρωτάει την Σεσίρα αν θα τον βοηθήσει να ξαναχτίσει την επιχείρησή του ως σύζυγός του.
Διανομή ρόλων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αλμπέρτο Σόρντι - Σένσιο
- Σύλβα Κοσκινά - Σεσίρα
- Έτορε Μάνι - Ραϊμόντι
- Αλμπέρτο Μπονούτσι - Δρ Βαλέτι
- Μάριο Καροτενούτο - Κομαντάτε Σεστέλι
- Μάριο Ρίβα - Κομαντάτε Ματζέτι
- Μαρίσα Μερλίνι - Μαριαλέλε
- Ανίτα Ντουράντε - Η μητέρα του Σένσιο
- Νάντο Μπρούνο - Αστυνομικός
- Μίνο Ντόρο - Κοσμηματοπώλης
- Γουίλιαμ Ίνγκλις - Λαυρικέλα
Κυκλοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 14 Μαρτίου 1958 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 4 Μαΐου 1959 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Σελέκτ» και «Σταρ» της Αθήνας.[2]
Υποδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αχχιλέας Μαμάκης από την εφημερίδα Έθνος, έδωσε μια θετική κριτική στην ταινία το 1959, αναφέροντας χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων πως πρόκεται για μια κωμωδία που προκαλεί άφθονο το γέλιο του χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις του θεατή. Ιδιαίτερα ο Αλμπέρτο Σόρντι, που υποδύεται κάποιον αισθηματία λωποδύτη, είναι απολαυστικότατος.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
- ↑ «Η ζωή της πόλεως» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 3 Μαΐου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2025.
- ↑ «ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΑ» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Έθνος. 5 Μαΐου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2025.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μολιτέρνο, Τζίνο (2009). The A to Z of Italian Cinema (στα Αγγλικά). Scarecrow Press. σελ. 520. ISBN 978-0810868960.
- Chiti, Roberto & Poppi, Roberto. Dizionario del cinema italiano: Dal 1945 al 1959. Gremese Editore, 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνη στην IMDb (Αγγλικά)
- Κλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνη στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
