Καρβονυλοφθορίδιο
| Καρβονυλοφθορίδιο | |
|---|---|
| Γενικά | |
| Όνομα IUPAC | Καρβονυλοδιφθορίδιο |
| Άλλες ονομασίες | Καρβονυλοφθορίδιο Διφθορίδιο οξείδιο του άνθρακα Φθορομεθανοϋλοφθορίδιο Φθοροφωσγένιο |
| Χημικά αναγνωριστικά | |
| Μοριακή μάζα | 66.007 g/mol |
| Αριθμός CAS | 353-50-4 |
| SMILES | FC(F)=O |
| InChI | 1S/CF2O/c2-1(3)4 |
| Αριθμός EINECS | 206-534-2 |
| PubChem CID | 10039 |
| Φυσικές ιδιότητες | |
| Σημείο τήξης | −111,26 °C |
| Σημείο βρασμού | −84.57 °C |
| Πυκνότητα | 2,698 kg/m³ (αέριο) 1.139 kg/m³ (υγρό, στο σημείο βρασμού) |
| Διαλυτότητα στο νερό | Αντιδρά |
| Χημικές ιδιότητες | |
| Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). | |
Το καρβονυλοφθορίδιο (αγγλικά:Carbonyl fluoride) είναι η χημική ένωση με μοριακό τύπο COF2. Είναι ένα οξοαλογονίδιο του άνθρακα. Η χημικά καθαρή ένωση, υπό τις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο αέριο πολύ τοξικό, και αποτελεί το φθοριούχο ανάλογο του φωσγενίου. Το μόριό του είναι επίπεδο με συμμετρία C2v. Τα μήκη δεσμών του είναι C=O: 117,4 pm και C-F 131,2 pm. Η δεσμική γωνία F-C-F είναι 108.0°.[1]
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το καρβονυλοφθορίδιο συνήθως παράγεται ως προϊόν αποσύνθεσης φθοριούχων υδρογονανθράκων, όπως του τριφθορομεθανίου ή του τετραφθοράνθρακα, παρουσία ύδατος (υδρόλυση):
Το καρβονυλοφθορίδιο επίσης παράγεται με αντίδραση μεταξύ φωσγενίου και υδροφθορίου, καθώς και με φθορίωση μονοξειδίου του άνθρακα, παρόλο που η τελευταία μέθοδος τείνει να σχηματίσει τετραφθοράνθρακα. Η φθορίωση μονοξειδίου του άνθρακα με διφθοριούχο άργυρο είναι βολική:
Χημικές ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το καρβονυλοφθορίδιο είναι ασταθές παρουσία ύδατος, υδρολυόμενο σε διοξείδιο του άνθρακα και υδροφθόριο:[2]
Ασφάλεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το καρβονυλοφθορίδιο είναι πολύ τοξικό με προτεινόμενο όριο έκθεσης τα 2 ppm το 8ωρο και 5 ppm για 15 λεπτά, όπου 1 ppm = 2,70 mg/m³ αέρα.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Πρότυπο:Greenwood&Earnshaw2nd
- ↑ M. W. Farlow· E. H. Man· C. W. Tullock (1960). «Carbonyl Fluoride». Inorganic Syntheses. Inorganic Syntheses. 6. σελίδες 155–158. doi:10.1002/9780470132371.ch48. ISBN 9780470132371.
- ↑ «Carbonyl Fluoride». NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. CDC Centers for Disease Control and Prevention. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2013.