Καικίνας Δέκιος Φαύστος Αλβίνος
| Καικίνας Δέκιος Φαύστος Αλβίνος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 5ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Καικίνος Δέκιος Φαύστος Αλβίνος, λατιν.: Caecina Decius Faustus Albinus (άκμασε το 490–525) ήταν Ρωμαίος πολιτικός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδώριχου του Μεγάλου. Διετέλεσε ύπατος με τον Ευσέβιο το 493. Ο Κ. Δ. Φ. Αλβίνος είναι περισσότερο γνωστός για την ταύτισή του με τον συγκλητικό, τον οποίο ο Βοήθιος υπερασπίστηκε από κατηγορίες για προδοτική αλληλογραφία με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον referandarius Κυπριανό, μόνο και μόνο για να κατηγορήσει στη συνέχεια ο Κυπριανός τον Βοήθιο για το ίδιο έγκλημα.
Ο Αλβίνος ήταν γιος του Καικίνου Δέκιου Μάξιμου Βασίλειου (υπάτου το 480) και αδελφός του Αβιηνού (υπάτου το 501), του Θεοδώρου (υπάτου το 505) και του Ινπορτούνου. Ο Τζον Μούρχεντ υποστηρίζει ότι τα αδέλφια βρίσκονταν σε διαφορετικές πλευρές του Λαυρεντιανού σχίσματος, με τον Αλβίνο και τον Αβιηνό να υποστηρίζουν τον Σύμμαχο, και τον Θεόδωρο και τον Ινπορτούνο τον Λαυρέντιο. Το Liber Pontificalis αναφέρει ότι ο Αλβίνος και η σύζυγός του Γλαφύρα, κατά τη διάρκεια της θητείας του Σύμμαχου, έκτισαν μία βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Πέτρο στη Βία Τρεβάνα, 27 μίλια από το κέντρο της Ρώμης, στο αγρόκτημα του Πακινιανού.
Το 523 ή 524, ο referandarius Κυπριανός κατηγόρησε τον Αλβίνο για προδοτική αλληλογραφία, ενώπιον του βασιλιά Θεοδώριχου στην Αυλή του στη Βερόνα. Ο Βοήθιος, ο οποίος αργότερα εξήγησε ότι «αμέτρητες φορές παρενέβην στην εξουσία μου για να προστατεύσω τους άθλιους άνδρες από τον κίνδυνο, όταν κυνηγιόντουσαν από τις ατελείωτες ψευδείς κατηγορίες των βαρβάρων, στη συνεχή και ατιμώρητη επιθυμία τους για πλούτο», ανέλαβε να προστατεύσει τον Αλβίνο. Ο Κυπριανός κατηγόρησε στη συνέχεια τον Βοήθιο για το ίδιο έγκλημα. Ο Βοήθιος φυλακίστηκε, και τελικά εκτελέστηκε. Σύμφωνα με τα λόγια τού Τόμας Χότζκιν, «ο Αλβίνος εξαφανίζεται από την αφήγηση, αλλά πιθανότατα καταδικάστηκε μαζί με τον Βοήθιο».
