close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Καζανόβας (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Καζανόβας
Il Casanova di Federico Fellini
Image
ΣκηνοθεσίαΦεντερίκο Φελίνι
ΠαραγωγήΑλμπέρτο Γκριμάλντι
ΣενάριοΦεντερίκο Φελίνι και Μπερναρντίνο Τζαπόνι
Βασισμένο σεHistoire de ma vie
ΠρωταγωνιστέςΝτόναλντ Σάδερλαντ, Τίνα Ομόν, Carmen Scarpitta, Daniela Gatti, Olimpia Carlisi, Ελίζα Μαϊνάρντι, Daniel Emilfork, Λουίτζι Ζερμπινάτι, Τζον Κάρλσεν, Νταν βαν Χούσεν, Isabel Pisano, Sandy Allen, Τσέστι Μόργκαν, Diane Kurys, Mary Marquet, Micha Bayard, Μάρικα Ριβέρα, Dudley Sutton[1], Reggie Nalder[1], Ρενάτο Ζέρο[1], Francesco De Rosa[1] και Τζεναρίνο Παπαγκάλι[1]
ΜουσικήΝίνο Ρότα
ΦωτογραφίαΤζουζέπε Ροτούνο
ΜοντάζΡουτζέρο Μαστρογιάνι
ΕνδυματολόγοςΝτανίλο Ντονάτι
Εταιρεία παραγωγήςProduzioni Europee Associati
ΔιανομήUniversal Studios
Πρώτη προβολή7  Δεκεμβρίου 1976 (Ιταλία)[2], 11  Φεβρουαρίου 1977 (Καναδάς και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής)[2], 24  Φεβρουαρίου 1977 (Γερμανία)[2], 2  Μαρτίου 1977 (Γαλλία)[2], 21  Απριλίου 1977 (Ολλανδία)[2], 22  Απριλίου 1977 (Δανία)[2], 4  Αυγούστου 1977 (Ηνωμένο Βασίλειο)[2], 12  Αυγούστου 1977 (Φινλανδία)[2], 19  Σεπτεμβρίου 1977 (Σουηδία)[2], 25  Νοεμβρίου 1977 (Πορτογαλία)[2], 1  Δεκεμβρίου 1977 (Γάνδη)[2], 13  Φεβρουαρίου 1978 (Ελλάδα)[2], Νοέμβριος 1978 (Ισπανία)[2], 17  Νοεμβρίου 1978 (Αυστραλία)[2], 4  Ιανουαρίου 1979 (Ουγγαρία)[2], Σεπτέμβριος 1979 (Τουρκία)[2], 27  Αυγούστου 1980 (Κολομβία)[2], 13  Δεκεμβρίου 1980 (Ιαπωνία)[2] και 23  Αυγούστου 1984 (Αργεντινή)[2]
Διάρκεια148 λεπτά και 157 λεπτά[3]
ΠροέλευσηΙταλία[3]
ΓλώσσαΙταλικά και Γερμανικά
Βραβεύσειςβραβείο Όσκαρ καλύτερου σχεδιασμού κοστουμιών[4]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )
Image
Το κοστούμι του Καζανόβα στην ταινία

Ο Καζανόβας (Ιταλικά: Il Casanova di Federico Fellini) είναι ιταλική ταινία του 1976 σε σκηνοθεσία Φεντερίκο Φελίνι, [5] βασισμένη σε ένα σενάριο που έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Μπερναρντίνο Ζαπόνι, διασκευασμένο από την αυτοβιογραφία του Βενετσιάνου τυχοδιώκτη και συγγραφέα του 18ου αι. Τζάκομο Καζανόβα, τον οποίο υποδύεται ο Ντόναλντ Σάδερλαντ. [6] Η ταινία αποδίδει τη ζωή του Καζανόβα ως ταξίδι σεξουαλικής εγκατάλειψης, καθώς και τη σχέση του με τον «έρωτα της ζωής του» Ενριέτ (την οποία υποδύεται η Τίνα Ομόν). Το έργο παρουσιάζει τις περιπέτειες του Καζανόβα με έναν αποστασιοποιημένο, μεθοδικό τρόπο, καθώς ο σεβασμός που λαχταρά υπονομεύεται συνεχώς από τις ίδιε του τις παρορμήσεις. [7]

Γυρισμένη εξ ολοκλήρου στα στούντιο της Τσινετσιτά στη Ρώμη, [8] [9] η ταινία κέρδισε Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών, με το Όσκαρ να πηγαίνει στον Ντανίλο Ντονάτι. Ο Φελίνι και ο συνσεναριογράφος του, Μπερναρντίνο Ζαπόνι, ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Η ταινία κέρδισε επίσης βραβεία BAFTA ενδυματολογίας και σκηνικών, καθώς και ένα Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο καλύτερης μουσικής επένδυσης.

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καζανόβας επισκέπτεται ένα από τα νησιά της Βενετίας για να συνουσιαστεί με μια ψεύτικη καλόγρια για την ευχαρίστηση ενός πλούσιου ηδονοβλεψία. Ο Καζανόβας είναι απογοητευμένος που ο άντρας δεν βρίσκει κανένα ενδιαφέρον για την έρευνά του στην αλχημεία και τις άλλες δολοπλοκίες του. Επιστρέφοντας στην ηπειρωτική χώρα, ο Καζανόβας συλλαμβάνεται, δικάζεται και φυλακίζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο για την ακόλαστη ζωή του.

Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, ο Καζανόβας αναπολεί τις σχέσεις του με μια μοδίστρα και αργότερα με μια από τις νεότερες υπαλλήλους της, την Άννα Μαρία, η οποία υποφέρει από συχνές λιποθυμίες και χρειάζεται συνεχείς αφαιμάξεις. Ο Καζανόβας δραπετεύει από τη φυλακή από την οροφή και αυτοεξορίζεται από τη Βενετία, οδηγούμενος στην Αυλή της μαντάμ ντ'Ουρφέ στο Παρίσι. Αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα, μαγεμένη από την προφανή γνώση του Καζανόβα για την αλχημεία, επιθυμεί να μεταμορφώσει την ψυχή της σε ανδρική μέσω τελετουργικής επαφής μαζί του. Τελικά, ο Καζανόβας συναντά τον αδελφό του, του οποίου την κοπέλα αποπλανά.

Δύο χρόνια αργότερα, στο Φορλί, ο Καζανόβας μετακομίζει στην Αυλή ενός καμπούρη, του Ντιμπουά, ενώ παράλληλα αναλαμβάνει τη φροντίδα μιας όμορφης νεαρής γυναίκας, της Ενριέτ. Οι εραστές ορκίζονται αμοιβαία πίστη, αλλά το επόμενο πρωί, η Ενριέτ έχει εξαφανιστεί. Ο Ντιμπουά ενημερώνει την Καζανόβα ότι ένας απεσταλμένος μιας μακρινής Αυλής έχει πάρει την Ενριέτ και εκείνη έχει ζητήσει από τον Καζανόβα να μην επιχειρήσει να την ακολουθήσει.

Ενώ βρίσκεται στο Λονδίνο, ο Καζανόβας πέφτει θύμα ληστείας από δύο γυναίκες και αποπειράται να αυτοκτονήσει πέφτοντας στον Τάμεση. Ένα όραμα μιας γιγάντιας γυναίκας και δύο νάνων του αποσπά την προσοχή.

Ο Καζανόβας παρευρίσκεται σε ένα ξέφρενο πάρτι στο παλάτι του λόρδου Ταλού στη Ρώμη, όπου κερδίζει ένα στοίχημα για το πόσους οργασμούς μπορεί να έχει μέσα σε μία ώρα. Στη Βέρνη, ερωτεύεται την κόρη ενός αλχημιστή, την Ισαβέλλα, η οποία δεν καταφέρνει να τον συναντήσει για να πάει μαζί του στη Δρέσδη. Αντίθετα, ο Καζανόβας συμμετέχει σε ένα όργιο μέσα στον ξενώνα στον οποίο έχει εγκλωβιστεί. Σε ένα θέατρο στη Δρέσδη, έχει μια σύντομη τυχαία συνάντηση με την μητέρα του από την οποία έχει αποξενωθεί. Στη συνέχεια μετακομίζει σε μια Αυλή στη Βιρτεμβέργη, όπου η επιθυμία του να τον πάρουν στα σοβαρά ως συγγραφέα/εφευρέτη ματαιώνεται από την οργιαστική, άγρια φύση της Αυλής. Εδώ γνωρίζει τη Ροζάλμπα, μια μηχανική κούκλα με την οποία μοιράζεται έναν χορό και αργότερα κάνει σεξ.

Ο χρόνος περνάει και ο Καζανόβας, ηλικιωμένος πια, κατέχει τη θέση του βιβλιοθηκάριου του κόμη Βάλντσταϊν στο κάστρο του στο Ντους. Η ζωή στο κάστρο είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική για τον Καζανόβα, καθώς γίνεται αντικείμενο χλευασμού και εχθρότητας. Εξαντλημένος, ζαρώνει σε μια πολυθρόνα και αφηγείται ένα πρόσφατο όνειρο. Σε αυτό το όνειρο, ο Καζανόβας επιστρέφει στη Βενετία. Κυνηγάει τα φαντάσματα των παλιών ερωμένων του, τα οποία εξαφανίζονται. Μια περίτεχνη άμαξα τον καλεί να γίνει επιβάτης της. Επιτέλους συναντά ξανά τη Ροζάλμπα, τη μηχανική κούκλα, και χορεύουν μαζί.

Διανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καζανόβας είναι γνωστός για τη συμβολική, ιδιαίτερα στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία και την επιλογή του Ντόναλντ Σάδερλαντ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. [10] Η αντιπάθεια του Φελίνι για τον χαρακτήρα είναι πολύ γνωστή και σε μια συνέντευξή του αναφέρθηκε και στην αποκάλυψη «του κενού» στη ζωή του Καζανόβα. [11] Ο παραγωγός Ντίνο Ντε Λαουρέντις είχε προτείνει τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ για τον ρόλο του Καζανόβα, αλλά ο Φελίνι αρνήθηκε να τον προσλάβει. [12] Ο Τζακ Νίκολσον, ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, ο Αλμπέρτο Σόρντι και ο Τζιαν Μαρία Βολοντέ εξετάστηκαν επίσης για τον ρόλο. [13] Όταν ο Ντε Λαουρέντις αποχώρησε από την παραγωγή και ο Φελίνι υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τον παραγωγό Αλμπέρτο Γκριμάλντι, επιλέχθηκε ο Σάδερλαντ για τον ρόλο. Ο Φελίνι απαίτησε να ξυρίσει το κεφάλι του και να φορέσει προσθετική μύτη και πιγούνι για να δώσει στον χαρακτήρα πιο γκροτέσκα εμφάνιση. [14]

Η ταινία γυρίστηκε τόσο στα Αγγλικά όσο και στα Ιταλικά, [15] [16] γεγονός που την καθιστά την πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Φελίνι. [17] Ο Φελίνι αναγκάστηκε να ξαναγυρίσει τμήματα της ταινίας, όπως την περίτεχνη σκηνή του καρναβαλιού της Βενετίας, όταν περίπου εβδομήντα ρολά φιλμ -από τις τρεις πρώτες εβδομάδες των γυρισμάτων- κλάπηκαν από τα εργαστήρια Technicolor του Τιμπουρτίνο στη Ρώμη, στις 27 Αυγούστου 1975. [18] Οι κλέφτες φαίνεται ότι ενδιαφέρονταν για την ταινία 120 μέρες στα Σόδομα (1975) του Πιερ Πάολο Παζολίνι, ενώ κλάπηκαν επίσης μερικά τμήματα και αυτής της ταινίας, μαζί με το μισό σπαγγέτι γουέστερν του Νταμιάνο Νταμιάνι Ένας έξυπνος, δύο συνέταιροι κι ένα κορόιδο (1975).

Οι Τσέστι Μόργκαν και Μπάρμπαρα Στιλ συμμετείχαν επίσης στην ταινία, αλλά οι σκηνές τους αφαιρέθηκαν από το τελικό μοντάζ.

Τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Νίνο Ρότα, που ήταν τακτικός συνεργάτης του Φελίνι.

Διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Βραβείο Έτος Κατηγορία Παραλήπτης/ες Αποτέλεσμα
Βραβεία Όσκαρ 1977 Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο Φεντερίκο Φελίνι και Μπερναντίνο Ζαπόνι Υποψηφιότητα
Καλύτερα Κοστούμια Ντανίλο Ντονάτι Νίκη
Βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερη Μουσική Νίνο Ρότα
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1978 Καλύτερη Φωτογραφία Τζουζέπε Ροτούνο Υποψηφιότητα
Καλύτερα Κοστούμια Ντανίλο Ντονάτι Νίκη
Καλύτερα Σκηνικά

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 www.imdb.com/title/tt0074291/releaseinfo.
  3. 1 2 fellinis-casanova.
  4. ↑ www.oscars.org/oscars/ceremonies/1977.
  5. ↑ «Καζανόβας πληροφορίες για την ταινία». Αθηνόραμα. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2025.
  6. ↑ «Il Casanova di Federico Fellini (1976)». British Film Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2021.
  7. ↑ «Fellini's Casanova». Mara, Marietta. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2021.
  8. ↑ Davis, Melton (31 Αυγούστου 1975). «Federico Fellini's Far‐Out Casanova». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2021.
  9. ↑ Lane, Anthony (17 January 2020). «A Hundred Years of Fellini». The New Yorker. https://www.newyorker.com/magazine/2020/01/27/a-hundred-years-of-fellini. Ανακτήθηκε στις 6 February 2021.
  10. ↑ French, Philip (16 Μαΐου 2010). «Philip French's Classic DVD». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2021.
  11. ↑ Bondanella, Peter, επιμ. (1978). «Casanova: An Interview with Aldo Tassone». Federico Fellini: Essays in Criticism. New York: Oxford University Press. σελ. 29. ISBN 978-0-19-502273-5.
  12. ↑ Alpert, Hollis (1988). Fellini: A Life. New York: Paragon House. σελ. 245. ISBN 978-1-55778-000-3.
  13. ↑ Kezich, Tullio (2009). Federico Fellini – Il libro dei film (στα Ιταλικά). Milan: Rizzoli. σελ. 233. ISBN 978-8-817-03282-7.
  14. ↑ Gallagher, Paul (19 Οκτωβρίου 2019). «'Pinocchio-in-The-Uterus' or 'A walking Sperm Bank': What Fellini Thought About 'Casanova'». Flashbak. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2021.
  15. ↑ Kutner, C. Jerry (3 Φεβρουαρίου 2009). «When the English-Dubbed Version is Better». Bright Lights Film Journal. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2024.
  16. ↑ Benson, Raymond (3 December 2020). «Review: Fellini's "Casanova" (1976) Starring Donald Sutherland; Blu-ray Special Edition». Cinema Retro. https://www.cinemaretro.com/index.php?/archives/11128-REVIEW-FELLINIS-CASANOVA-1976-STARRING-DONALD-SUTHERLAND;-BLU-RAY-SPECIAL-EDITION.html. Ανακτήθηκε στις 16 March 2024.
  17. ↑ «Show Business: The New Fellini: Venice on Ice». Time. 17 May 1976. https://content.time.com/time/subscriber/article/0,33009,945625,00.html. Ανακτήθηκε στις 16 March 2024.
  18. ↑ Kezich, Tullio (2006). Federico Fellini: His Life and Work. New York: Faber and Faber. σελ. 323. ISBN 978-0-571-21168-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Καζανόβας_(ταινία)&oldid=11305553"