close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κένεθ Χάουαρντ, 1ος κόμης του Έφινγκαμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κένεθ Χάουαρντ, 1ος κόμης του Έφινγκαμ
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Kenneth Alexander Howard, 1st Earl of Effingham (Αγγλικά)
Γέννηση29  Νοεμβρίου 1767[1]
Arundel
Θάνατος13  Φεβρουαρίου 1845[1]
Μπράιτον
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (έως 1801)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
πολιτικός[2]
Οικογένεια
ΣύζυγοςLady Charlotte Primrose (από 1800)[3][4]
ΤέκναΕρρίκος Χάουαρντ, 2ος κόμης του Έφινγχαμ
Lady Charlotte Howard[5]
Charles Howard[5]
Lady Arabella Georgina Howard[5][3]
William Howard[5]
ΓονείςHenry Howard[5][3] και Maria Mackenzie[5][3]
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαντιστράτηγος/Βρετανικός Στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης και Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου (έως άγνωστη τιμή)
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
Army Gold Medal
Θυρεός
Image
δεδομένα

Ο Κένεθ Αλέξανδρος Χάουαρντ, 1ος κόμης του Έφινγκαμ, αγγλ.: Kenneth Alexander Howard, 1st Earl of Effingham, GCB (29 Νοεμβρίου 1767 – 13 Φεβρουαρίου 1845) ήταν αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού και ομότιμος.

Ιστορικό και πρώιμη ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του Ερρίκος Χάουαρντ (14 Ιανουαρίου 1736 - 10 Σεπτεμβρίου 1811), ήταν γιος του αντιστράτηγου Θωμά Χάουαρντ αξιωματικού του Βρετανικού Στρατού (γενν. 1684), 5ου απογόνου του Γουλιέλμου Χάουαρντ 1ου βαρόνου Χάουαρντ του Έφινγκαμ. Η μητέρα του, Μαρία Μακένζη (πριν από το 1751 - 29 Ιανουαρίου 1826), ήταν εγγονή του Γουλιέλμου Μακένζη 5ου κόμη του Σήφορθ, και εγγονή του Αλεξάνδρου Στιούαρτ 6ου κόμη του Γκάλογουεϋ. Από το 1781 έως το 1786 ο Χάουαρντ ήταν τιμητικός ακόλουθος του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Το Συμπόσιο κατά τη Στέψη του Γεωργίου Δ΄ του Γεωργίου Τζόουνς . Ο Έφινγκαμ έπαιξε τελετουργικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Στέψης του Γεωργίου Δ΄ το 1821.

Ο Χάουαρντ αναφέρεται ως σημαιοφόρος στις Φρουρές του Κόλντστριμ στις 21 Απριλίου 1786, και υπηρέτησε με το σύνταγμά του στη Φλάνδρα από τον Φεβρουάριο του 1793 έως τον Μάιο του 1795, τραυματιζόμενος στο Σαιντ-Αμάν στις 8 Μαΐου 1793. Προήχθη σε υπολοχαγό και λοχαγό στις 25 Απριλίου 1793 (ενεργώντας ως υπασπιστής του συντάγματός του από τον Δεκέμβριο του 1793 έως τον Δεκέμβριο του 1797), σε λοχαγό-αντισυνταγματάρχη και αντισυνταγματάρχη στις 30 Δεκεμβρίου 1797, και σε ταγματάρχη του πεζικού στις 17 Απριλίου 1798, θέση από την οποία υπηρέτησε καθ' όλη τη διάρκεια της ιρλανδικής εξέγερσης εκείνου του έτους, και κατά την εκστρατεία του Φρειδερίκου δούκα της Υόρκης στην Ολλανδία το 1799. Ήταν παρών σε κάθε επιχείρηση της τελευταίας εκστρατείας. Αναφέρεται ως λοχαγός στις 25 Ιουλίου 1799 και συνδέθηκε με τα ξένα στρατεύματα στην αγγλική υπηρεσία ως αναπληρωτής γενικός επιθεωρητής, γενικός επιθεωρητής και διοικητής της ξένης αποθήκης. Από το τελευταίο αυτό αξίωμα παραιτήθηκε όταν διορίστηκε συνταγματάρχης και υπασπιστής του βασιλιά, την 1η Ιανουαρίου 1805. Έγινε δεύτερος ταγματάρχης του συντάγματός του στις 4 Αυγούστου 1808 και υποστράτηγος στις 25 Ιουλίου 1810.

Τον Ιανουάριο του 1811 ο Χάουαρντ κατατάχθηκε στον στρατό στην Ιβηρική Χερσόνησο, όπου τοποθετήθηκε ως διοικητής μίας ταξιαρχίας της 1ης Μεραρχίας, διαδεχόμενος τον σερ Γουλιέλμο Έρσκιν (Συμπληρωματικές Αποστολές του Γουέλινγκτον, xiii. 544). Τον επόμενο Ιούλιο μετατέθηκε στη 2η Μεραρχία, ως 2ος στην ιεραρχία υπό τον λόρδο Χιλ μέχρι τον Αύγουστο του 1812. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους επιλέχθηκε να διοικήσει την 1η ταξιαρχία φρουρών στην 1η Μεραρχία, και ήταν πλήρως διοικητής αυτής της μεραρχίας υπό τον σερ Ιωάννη Χόουπ από τον Ιούνιο του 1813 έως το τέλος του πολέμου. Ήταν παρών στις μάχες του Φουέντες ντε Ονιόρο, του Αρόγιο ντε Μολίνος και του Αλμάραζ, και στις δύο τελευταίες περιπτώσεις επαινέθηκε ιδιαίτερα για την ανδρεία του στις αποστολές του λόρδου Χιλ (Αποστολές, viii. 381–3, 388, ix. 184–5) και δέχθηκε ευχαριστίες από την τοπική κυβέρνηση (Σίντνεϋ, Βίος του λόρδου Χιλ, σελ. 199–200). Έλαβε συνεχώς μέρος στις επιχειρήσεις στα σύνορα, 1813–14, και έλαβε το μετάλλιο και ένα παράσημο για τη Μάχη της Βιτόρια και το πέρασμα του Νίφε. Με το τέλος του πολέμου έγινε αντικυβερνήτης του Πόρτσμουθ και Γενικός Αξιωματικός Διοίκησης της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας. Τα καθήκοντα αυτής της θέσης τον εμπόδισαν να ενταχθεί στον στρατό στο Βέλγιο, αλλά μετά το Βατερλώ τοποθετήθηκε διοικητής της 1ης Μεραρχίας του Βρετανικού Στρατού κατά τη διάρκεια της κατοχής της Γαλλίας, με τον τοπικό βαθμό του υποστράτηγου.

Ο Χάουαρντ διαδέχθηκε τον 3ο εξάδελφό του Ριχάρδο Χάουαρντ 4ο κόμη του Έφινγχαμ ως 11ος βαρόνος Χάουαρντ του Έφινγκαμ το 1816. Το 1837 χρίστηκε κόμης του Έφινγκαμ.

Οικογένεια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο λόρδος Έφινγκαμ νυμφεύτηκε τη λαίδη Σάρλοτ Πρίμροουζ (π. 1776 – 17 Σεπτεμβρίου 1864), κόρη του Νιλ Πρίμροουζ 3ου κόμη του Ρόουζμπερυ στις 27 Μαΐου 1800, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά:

  • λαίδη Σάρλοτ (30 Οκτωβρίου 1803 - 8 Μαρτίου 1886).
  • Ερρίκος, 2ος κόμης του Έφινγχαμ.
  • Κάρολος (6 Δεκεμβρίου 1807 – 8 Μαρτίου 1882).
  • λαίδη Αραμπέλα Τζορτζίνα (25 Ιανουαρίου 1809 - 10 Δεκεμβρίου 1884), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Μπάρινγκ 1ο βαρόνο του Νόρθμπρουκ (ως 2η σύζυγόε του).
  • αιδεσιμότατος Γουλιέλμος (23 Απριλίου 1815 - 12 Μαΐου 1881).

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p2904.htm#i29038. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. ↑ (Αγγλικά) Hansard 1803–2005.
  3. 1 2 3 4 «Kindred Britain»
  4. ↑ p2904.htm#i29038. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  5. 1 2 3 4 5 6 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κένεθ_Χάουαρντ,_1ος_κόμης_του_Έφινγκαμ&oldid=11526852"