Κάστρο Nόισβανσταϊν

Κάστρο Νόισβανσταϊν
	The Palaces of King Ludwig II of Bavaria: Neuschwanstein, Linderhof, Schachen and Herrenchiemsee
	ανάκτορο, κάστρο, σατώ, αξιοθέατο και μουσείο
	Μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στη Βαυαρία και τμήμα μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς (από 2025)
Αρχιτεκτονική	νεορομανική αρχιτεκτονική και νεογοτθική αρχιτεκτονική
Διεύθυνση	Neuschwansteinstraße 20
Γεωγραφικές συντεταγμένες	47°33′27″N 10°44′58″E
Διοικητική υπαγωγή	Σβάνγκαου
Χώρα	Γερμανία
Έναρξη κατασκευής	1869
Ένοικοι	Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας
Ιδιοκτήτης	Βαυαρία
Διαχειριστής	Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας
Ύψος	65 μέτρα
Υλικά	τούβλο, ασβεστόλιθος και ψαμμίτης
Αρχιτέκτονας	Κρίστιαν Γιανκ, Έντουαρντ Ρίντελ, Γκέοργκ φον Ντόλμαν και Γιούλιους Χόφμαν
Χρηματοδότης	Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας
Ιστότοπος
	Επίσημος ιστότοπος
	Πολυμέσα
	Δεδομένα (π • σ • ε )

Συντεταγμένες: 47°33′26.960″N 10°44′57.991″E / 47.55748889°N 10.74944194°E / 47.55748889; 10.74944194

Το Κάστρο Nόισβανσταϊν (γερμανικά: Schloss Neuschwanstein, προφέρεται: [nɔʏˈʃvaːnʃtaɪn]) είναι παλάτι του 19ου αιώνα το οποίο βρίσκεται σε λόφο πάνω από το χωριό Σβάνγκαου, κοντά στο Φύσεν, στη νοτιοδυτική Βαυαρία, στη Γερμανία. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας ως χώρος ανάπαυσης και φόρος τιμής στον Ρίχαρντ Βάγκνερ. Ο Λουδοβίκος πλήρωσε για το παλάτι από τη περιουσία του και από δάνεια και όχι από τα δημόσια κεφάλαια της Βαυαρίας.

Το παλάτι αρχικά σχεδιαζόταν να γίνει προσωπικό καταφύγιο του βασιλιά, αλλά άνοιξε στο κοινό επί πληρωμή αμέσως μετά τον θάνατό του το 1886, μη έχοντας ακόμα αποπερατωθεί.^[6] Από τότε το κάστρο έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι.^[7] Περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφτηκαν το κάστρο το 2008, με έως και 6.000 επισκέπτες τη μέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.^[8] Το παλάτι έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες και αποτέλεσε την έμπνευση για το κάστρο της ωραίας κοιμωμένης της Ντίσνεϋλαντ^[9]^[10]^[11] και άλλων μεταγενέστερων κατασκευών.

Τοποθεσία

Ο δήμος Σβάνγκαου βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, στα νοτιοδυτικά σύνορα του γερμανικού κρατιδίου της Βαυαρίας. Τα περίχωρά της χαρακτηρίζονται από τη μετάβαση μεταξύ των αλπικών λόφων στο νότο (προς τα κοντινά αυστριακά σύνορα) και λοφώδους τοπίου στο βορρά που φαίνεται συγκριτικά επίπεδο.

Κατά το Μεσαίωνα, τρία κάστρα υπήρχαν στα χωριά. Ένα από αυτά ονομαζόταν Κάστρο Σβάνσταϊν. Το 1832, ο πατέρας του Λουδοβίκου, βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας αγόρασε τα ερείπια του για να τα αντικαταστήσει με το άνετο νεογοτθικό παλάτι γνωστό ως Κάστρο Χόενσβανγκαου. Τελικά το 1837, το παλάτι αποτέλεσε τη θερινή κατοικία της οικογένειάς του και ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος (γεννημένος το 1845) πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής ηλικίας του στο κάστρο.^[12]

Το Κάστρο Βορντεροενσβάνγκαου και το Κάστρο Χιντεροενσβάνγκαου βρίσκονταν σε έναν τραχύ λόφο με θέα στο κάστρο Σβάνσταϊν, τις δύο κοντινές λίμνες (Άλπσε και Σβάνσε) και το χωριό. Διαχωρισμένα μόνο από μια τάφρο, διέθεταν από κοινού μια αίθουσα, μια φυλακή και ένα οχυρωμένο πύργο.^[13] Κατά το δέκατο ένατο αιώνα, παρέμεναν μόνο τα ερείπια από τα δίδυμα μεσαιωνικά κάστρα, αλλά αυτά του Χιντεροενσβάνγκαου χρησίμευαν ως χώρος επιφυλακής γνωστός ως Sylphenturm.^[14]

Τα ερείπια πάνω από το οικογενειακό ανάκτορο ήταν γνωστά στον πρίγκηπα από τις εκδρομές του. Αρχικά σχεδίασε έναν από αυτούς στο ημερολόγιό του το 1859.^[15] Όταν ο νέος βασιλιάς ανήλθε στην εξουσία το 1864, η κατασκευή ενός νέου παλατιού στη θέση των δύο κατεστραμμένων κάστρων αποτέλεσε το πρώτο μιας σειράς έργων κατασκευής παλατιών.^[16] Ο Λουδοβίκος ονόμασε το νέο παλάτι Νέο Κάστρο Χοενσβάνγκαου. Μόνο μετά το θάνατό του μετονομάστηκε σε Nόισβανσταϊν.^[17] Το συγκεχυμένο αποτέλεσμα είναι ότι τα κάστρα Χοενσβάνγκαου και Σβάνσταϊν έχουν ουσιαστικά μετονομαστεί: το Κάστρο Χοενσβάνγκαου αντικατέστησε τα ερείπια του Κάστρου Σβάνσταϊν και το κάστρο Nόισβανσταϊν αντικατέστησε τα ερείπια των δύο Κάστρων Χόενσβανγκαου.

Τουρισμός

Το Nόισβανσταϊν δέχεται 1.3 εκατομμύρια επισκέπτες ανά έτος καθιστώντας τον έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη. Για λόγους ασφαλείας, το παλάτι είναι προσπελάσιμο μόνο με τριανταπεντάλεπτη ξενάγηση με ξεναγό, ενώ δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες. Υπάρχουν επίσης ειδικές ξεναγήσεις που επικεντρώνονται σε συγκεκριμένα θέματα. Στην περίοδο αιχμής από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, έχει μέχρι και 6.000 επισκέπτες την ημέρα και οι επισκέπτες χωρίς κράτηση ίσως χρειαστεί να περιμένουν αρκετές ώρες. Οι πωλήσεις εισιτηρίων πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω του κέντρου εισιτηρίων στο Χοχενσβάνγκαου.^[18]

Στον πολιτισμό, τη τέχνη και τις επιστήμες

Το κάστρο είναι παγκόσμιο σύμβολο της εποχής του Ρομαντισμού. Το παλάτι εμφανίστηκε εμφανώς σε διάφορες ταινίες, όπως οι βιογραφικές ταινίας Λουδοβίκος Β΄ του Χέλμουτ Κώυτνερ (1955) και Λούντβιχ του Λουκίνο Βισκόντι (1972) και πολλές άλλες. Στο παιχνίδι The Beast Within: A Gabriel Knight Mystery, το κάστρο δέχεται επίσκεψη από τον Γκρέις Νακιμούρα, όπως και το Χερρενχίμζεε (1996).

Το 1977, το κάστρο Nόισβανσταϊν έγινε το θέμα γραμματοσήμου της Δυτικής Γερμανίας και εμφανίστηκε σε ένα αναμνηστικό κέρμα € 2 για τη γερμανική σειρά Μπουντεσλέντερ το 2012. Το 2007 ήταν φιναλίστ στη διαδικτυακή ψηφοφορία Τα νέα Επτά θαύματα του κόσμου.^[19]

Ένας μετεωρίτης έπεσε στη Γη στις 6 Απριλίου 2002 στα αυστριακά σύνορα κοντά στο Χοχενσβάνγκαου. Ο μετεωρίτης ονομάστηκε Nόισβανσταϊν από το κάστρο. Βρέθηκαν τρία θραύσματα: το Nόισβανσταϊν 1 (175 κιλά, βρέθηκε τον Ιούλιο του 2002) και το Nόισβανσταϊν (163 κιλά, βρέθηκε το Μάιο του 2003) στη γερμανική πλευρά και το Nόισβανσταϊν 3 (284 κιλά, βρέθηκε τον Ιούνιο του 2003) στην αυστριακή πλευρά κοντά στο Ρόιτε.^[20] Ο μετεωρίτης ταξινομείται ως ενστατίτης χονδρίτης με ασυνήθιστα μεγάλες αναλογίες καθαρού σιδήρου (29%). Περιέχει επίσης ενστατίτη και το εξαιρετικά σπάνιο ορυκτό σινοΐτης (Si₂N₂O).^[21]

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Από το 2025, το κάστρο Nόισβανσταϊν συμπεριλαμβάνεται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο μαζί με τα ανάκτορα Λίντερχοφ και Χέρενκιμζε και τη Βασιλική Οικία στο Σάχεν. Και τα τέσσερα κτηριακά συγκροτήματα οικοδομήθηκαν μεταξύ 1864 και 1886 υπό την προσωπική επίβλεψη του Λουδοβίκου και ενσαρκώνουν το καλλιτεχνικό του όραμα. Σχεδιασμένα ως προσωπικά καταφύγια, είναι τέλεια ενσωματωμένα σε υπέροχα φυσικά τοπία και αντανακλούν το ρομαντικό και εκλεκτικιστικό πνεύμα της εποχής.^[22]