close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ιωάννης Ζησιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ιωάννης Ζησιάδης
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ιωάννης Ζησιάδης (Ελληνικά)
Γέννηση1903
Δίον Πιερίας
Θάνατος14  Ιουλίου 1983
Θεσσαλονίκη
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου

Ο Ιωάννης Ζησιάδης (Δίον 1903 - Θεσσαλονίκη, 14 Ιουλίου 1983[1]) ήταν Έλληνας καθηγητής του Ποινικού Δικαίου. Ακολούθησε νομικές σπουδές στα πανεπιστήμια της Αθήνας και του Παρισιού. Ξεκίνησε να δικηγορεί σε ηλικία 25 ετών, στη Θεσσαλονίκη. Ήταν υφηγητής (1946[2]) και τακτικός καθηγητής στην έδρα του Ποινικού Δικαίου (1960). Το 1946 ανέλαβε επιστημονικός διευθυντής στο νομικό περιοδικό "Αρμενόπουλος" της Θεσσαλονίκης. Πέθανε στη συμπρωτεύουσα τον Ιούλιο του 1983.[3] Το έργο του συνεχίστηκε από τον γιο του, Βασίλειο Ζησιάδη (γενν. 1937).

  • Η εφαρμογή της αρχής "in dubio pro reo" στα στάδια της ποινικής διαδικασίας, ISBN/ISSN: 978-05-05-029 (1989)
  • Ποινική δικονομία Β - 3η έκδοση, ISBN/ISSN: 978-05-05-009 (1977)
  • Ποινική Δικονομία Γ - 3η έκδοση ISBN/ISSN: 978-05-05-047 (1977)
  • Συλλογικό έργο, Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τ. 26, σελ. 53-54
  1. Αρχείο Δήμου Θεσσαλονίκης.
  2. "Διορισμός υφηγητού", εφ. Το Φως, φύλλο 27ης Αυγούστου 1946, σελ. 3.
  3. Νέα Εποχή, 13 Αυγούστου 1983, σελ. 1., μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Ν. Πιερίας Αρχειοθετήθηκε 2014-09-24 στο Wayback Machine.