Ισλανδικές βουλευτικές εκλογές 2024
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ισλανδία στις 30 Νοεμβρίου 2024 για την ανάδειξη των 63 μελών του Αλθίνγκι. Η κεντροαριστερή Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία, με επικεφαλής την Κριστρούν Φροσταδότιρ, υπερείχε του κυβερνώντος Κόμματος Ανεξαρτησίας και κέρδισε τις περισσότερες έδρες, συνολικά 15.[1] Οι εκλογές σηματοδότησαν τη χειρότερη επίδοση του Κόμματος Ανεξαρτησίας], του Προοδευτικού Κόμματος, του Αριστερού–Πράσινου Κινήματος και του Κόμματος των Πειρατών στην ιστορία του κάθε κόμματος, ενώ τα Viðreisn, το Λαϊκό Κόμμα και το Κεντρώο Κόμμα σημείωσαν την καλύτερη επίδοση στην ιστορία τους. Αυτό ακολουθεί την τάση των Ισλανδών να καταψηφίζουν την καθεμιά κυβέρνηση μετά την ύφεση του 2008, εκτός από τις εκλογές του 2021.[2]
Το Αριστερό–Πράσινο Κίνημα και το Κόμμα των Πειρατών έχασαν όλη την κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση, χωρίς να καταφέρουν να εξασφαλίσουν ούτε μία έδρα για πρώτη φορά από την ίδρυσή τους στις εκλογές του 1999 και του 2013, αντίστοιχα.[3]
Αποτελέσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα] | ||||||||||||||
| Κόμμα | Ψήφοι | % | +/- | Έδρες | +/- | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Συμμαχία (S) | 44.091 | 20,75 | ▲ +10,82 | 15 | ▲ +9 | |||||||||
| Κόμμα Ανεξαρτησίας (D) | 41.143 | 19,36 | ▼ −5,02 | 14 | ▼ −2 | |||||||||
| Κόμμα Μεταρρύθμισης (C) | 33.606 | 15,82 | ▲ +7,49 | 11 | ▲ +6 | |||||||||
| Λαϊκό Κόμμα (F) | 29.288 | 13,78 | ▲ +4,93 | 10 | ▲ +4 | |||||||||
| Κεντρώο Κόμμα (M) | 25.700 | 12,10 | ▲ +6,65 | 8 | ▲ +5 | |||||||||
| Προοδευτικό Κόμμα (B) | 16.578 | 7,80 | ▼ −9,47 | 5 | ▼ −8 | |||||||||
| Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (J) | 8.422 | 3,96 | ▼ −0,13 | 0 | ► 0 | |||||||||
| Κόμμα των Πειρατών (P) | 6.411 | 3,02 | ▼ −5,61 | 0 | ▼ −6 | |||||||||
| Αριστερό–Πράσινο Κίνημα (V) | 4.974 | 2,34 | ▼ −10,23 | 0 | ▼ −8 | |||||||||
| Δημοκρατικό Κόμμα (L) | 2.215 | 1,04 | Νέο | 0 | ► 0 | |||||||||
| Υπεύθυνο Μέλλον (Y) | 42 | 0,02 | ▼ −0,07 | 0 | ► 0 | |||||||||
| Έγκυρες ψήφοι | 212.470 | 98,72 | ||||||||||||
| Λευκά | 2.438 | 1,13 | ||||||||||||
| Άκυρα | 308 | 0,14 | ||||||||||||
| Σύνολο | 215.216 | 100 | – | 63 | ► 0 | |||||||||
| Αποχή | 55.952 | 9,82 | ||||||||||||
| Εγγεγραμμένοι/Συμμετοχή | 268.422 | 80,18 | ||||||||||||
Σχηματισμός κυβέρνησης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος Ίνγκα Σάελαντ εξέφρασε ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε κυβερνητικό συνασπισμό και δήλωσε ότι προτιμούσε έναν συνασπισμό αποτελούμενο από το δικό της κόμμα, τη Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία, και το Κόμμα Μεταρρύθμισης. Ωστόσο, δεν απέκλεισε ρητά κανένα κόμμα. Αυτό ακολούθησε επαίνους από την ηγέτιδα της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας Κριστρούν Φροσταδότιρ για το έργο της Ίνγκα σχετικά με την αντιμετώπιση ζητημάτων που επηρεάζουν τους ηλικιωμένους και τα άτομα με αναπηρία.[6]
Η Κριστρούν εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για τον σχηματισμό κυβέρνησης, χωρίς όμως να αποκλείσει κανένα κόμμα, αλλά σημείωσε ότι, εάν σχημάτιζε συνασπισμό με το Κόμμα Ανεξαρτησίας, θα έπρεπε να αλλάξουν τις πολιτικές τους. Ωστόσο, δήλωσε ότι προτιμούσε έναν συνασπισμό με κόμματα που ήταν ιδεολογικά πιο κοντά στο δικό της. Υπήρξαν επίσης συζητήσεις για την πιθανότητα σχηματισμού της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μεταξύ των τριών μεγαλύτερων κομμάτων (S, D και C), παρόμοια με ό,τι είχε γίνει στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο.[6]
Η ηγέτιδα του Κόμματος Μεταρρύθμισης (Viðreisn) Θοργκερδούρ Κατρίν Γκουνλαουδότιρ εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για τον σχηματισμό κυβέρνησης και είπε ότι ενδιαφερόταν να συμμετάσχει σε μια «συνεκτική» κυβέρνηση και ότι δεν επιδίωκε να γίνει πρωθυπουργός. Τα εκλογικά αποτελέσματα έδειξαν ότι το κόμμα της θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο ρυθμιστή στο ποιος θα σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση και θα μπορούσε να προσφέρει πλειοψηφία είτε σε έναν πιθανό κεντρώο, κεντροαριστερό συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες και το Λαϊκό Κόμμα είτε πιθανώς με το Κόμμα Ανεξαρτησίας και το Κεντρώο Κόμμα, το οποίο είναι περισσότερο δεξιόστροφο.[6]
Ο ηγέτης του Κεντρώου Κόμματος Σίγκμουντουρ Νταβίντ Γκουνλάουγκσον συναντήθηκε με την πρόεδρο Χάλα Τομασντότιρ στις 2 Δεκεμβρίου. Δήλωσε ότι θεωρούσε πως η ηγέτιδα της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας Κριστρούν Φροσταδότιρ θα έπρεπε να λάβει την πρώτη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς το κόμμα της ήρθε πρώτο, και είπε ότι δεν απέκλειε τη συμμετοχή σε κυβέρνηση με κανένα κόμμα. Δήλωσε ότι θα υλοποιούσε «πραγματικές αλλαγές», αν συμμετείχε σε έναν συνασπισμό.[7]
Ο ηγέτης του Κόμματος Ανεξαρτησίας και πρωθυπουργός Μπιάρνι Μπένεντικτσον συναντήθηκε επίσης με τη Χάλα και δήλωσε ότι δεν θα κατέβαλλε κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια να ζητήσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, σημειώνοντας ότι δεν είχε νόημα να λάβει την εντολή και να μην μπορεί να κάνει τίποτα με αυτήν. Είπε επίσης ότι σκόπευε να συναντηθεί με το κόμμα του για να αποφασίσουν πώς θα προχωρήσουν μετά τις εκλογές.[8]
Στις 3 Δεκεμβρίου η Χάλα έδωσε στην Κριστρούν την πρώτη εντολή και εκείνη εξέφρασε ενδιαφέρον να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση με το κόμμα της, το Κόμμα Μεταρρύθμισης, και το Λαϊκό Κόμμα.[9] Στις 4 Δεκεμβρίου η Κριστρούν Φροσταδότιρ άρχισε τη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης αποτελούμενης από τη Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία, το Κόμμα Μεταρρύθμισης και το Λαϊκό Κόμμα. Αν σχηματιζόταν επιτυχώς, η κυβέρνηση θα διέθετε 36 από τις 63 έδρες στο Αλτίνγκι. Οι ηγέτιδες του συνασπισμού αποκαλέστηκαν «βαλκυρίες», επισημαίνοντας ότι αρχηγοί των τριών κομμάτων είναι γυναίκες.[10][11]
Στις 21 Δεκεμβρίου η Κριστρούν Φροσταδοτίρ σχημάτισε το υπουργικό της συμβούλιο και διορίστηκε πρωθυπουργός. Το υπουργικό συμβούλιο αποτελείται από τέσσερις υπουργούς της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας της Κριστρούν, τέσσερις του Κόμματος Μεταρρύθμισης της Θοργκερδούρ, και τρεις του Λαϊκού Κόμματος της Ίνγκα.[12]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Social democrats gain and incumbents are punished in Iceland's election». Associated Press (στα Αγγλικά). 1 Δεκεμβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Social Democrats overtake PM's party in Iceland vote». France 24 (στα Αγγλικά). 1 Δεκεμβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Social Democrats win Iceland's snap elections as incumbents punished». Al Jazeera (στα Αγγλικά). 1 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ Iceland Monitor
- ↑ «Kosningar». Ruv.is (στα Ισλανδικά). 1 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024.
- 1 2 3 «Inga Sæland hallar sér upp að Kristrúnu». mbl.is. 1 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Eðlilegt að Kristrún fái umboðið». mbl.is. 2 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Discussed the possibilities in the situation». mbl.is. 2 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Kristrún Frostadóttir Receives The Mandate To Form Government». grapevine.is. 3 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «From Iceland — Kristrún Frostadóttir Begins Formal Government Formation». The Reykjavik Grapevine (στα Αγγλικά). 4 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Valkyrie Coalition: Iceland's New Political Era». www.devdiscourse.com (στα Αγγλικά). 3 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ Iceland Monitor. «These are the ministers of the government». Iceland Monitor.is (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2024.
