Ιμπραχίμ ιμπν αλ-Μαχντί
| Ιμπραχίμ ιμπν αλ Μαχντί | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | إبراهيم بن محمد المهدي بن عبد الله المنصور (Αραβικά) |
| Γέννηση | 779 (specified date of Islamic calendar)[1] Βαγδάτη[1] |
| Θάνατος | 839 (specified date of Islamic calendar)[2][3][4] Σαμάρα[1] |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αραβικά[5] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιητής συνθέτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Shāriyah |
| Γονείς | Αλ-Μαχντί και Shaklah |
| Αδέλφια | Ουμπαϊνταλάχ ιμπν αλ-Μαχτί Χαρούν αλ-Ρασίντ[2] Ουλαγιά μπιντ αλ- Μαχντί Αλ-Χαντί Banuqa |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Αββασίδης χαλίφης |
Ο Ιμπραχίμ ιμπν αλ-Μαχντί , αραβ. إبراهيم بن المهدي (779–839) ήταν Αββασίδης πρίγκιπας, τραγουδιστής, συνθέτης και ποιητής. Ήταν γιος τού 3ου Αββασίδη χαλίφη, αλ-Μαχντί, και ετεροθαλής αδελφός τής ποιήτριας και μουσικού Ουλαγιά. [6] Ο Ιμπραχίμ ήταν σύγχρονος των Αββασιδών χαλιφών αλ-Χαντί, αλ-Ρασίντ και των τριών ανιψιών του, χαλιφών αλ-Αμίν, αλ-Μαμούν και αλ-Μουτασίμ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιμπραήμ γεννήθηκε το 779. Ήταν γιος τού Αββασίδη χαλίφη αλ-Μαχντί, [7] και γεννήθηκε κατά τη διάρκεια τού χαλιφάτου τού πατέρα του. Η μητέρα του ήταν η Σακλά, [8] τής οποίας ο πατέρας ήταν ο Χβαναντάν, οικονόμος τού Μασμουγκάν. [9] Αυτή είχε έναν αδελφό ονόματι Χουμαγίντ. [10] Την απέκτησε ο Αλ-Μαχντί, όταν αυτή ήταν παιδί. Την παρουσίασε στην παλλακίδα του, τη Μουχαγιάτ, η οποία, ανακαλύπτοντας ένα μουσικό ταλέντο στο παιδί, την έστειλε στο περίφημο σχολείο τού Ταΐφ στο Χιτζάζ για μία ενδελεχή μουσική εκπαίδευση. Χρόνια αργότερα, ο Αλ-Μαχντί, τότε χαλίφης, την πήρε ως παλλακίδα του. [11]
Μία από τις συζύγους του ήταν η Ουμ Μουχαμάντ. Ήταν κόρη τού Σαλίχ αλ-Μισκίν και τής Ουμ Αμπντουλάχ μπιντ Ισά ιμπν Αλί. Αφού ο Ιμπραχίμ τη χώρισε, παντρεύτηκε τον Χαρούν αλ-Ρασίντ. [12]
Κατά τη διάρκεια τής Τέταρτης Φιτνά, ο Ιμπραήμ ανακηρύχθηκε χαλίφης στις 20 Ιουλίου 817 από τον λαό τής Βαγδάτης, ο οποίος τού έδωσε το βασιλικό όνομα αλ-Μουμπαράκ (αραβ.: ) και κήρυξε τον βασιλεύοντα ανιψιό του, αλ-Μαμούν, έκπτωτο. Ο Ιμπραχίμ έλαβε την υποταγή των Χασεμιτών. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 819, και πέρασε το υπόλοιπο τής ζωής του ως ποιητής και μουσικός. Τον θυμούνται ως «έναν από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς τής εποχής του, με ένα εκπληκτικό φωνητικό εύρος», [6] και υποστηρικτή τού τότε καινοτόμου «περσικού στυλ» τραγουδιού, «το οποίο χαρακτηριζόταν, μεταξύ άλλων, από περιττό αυτοσχεδιασμό». [13]
Ο Ιμπραχίμ απεβίωσε το 839 κατά τη διάρκεια τού χαλιφάτου τού νεότερου ανιψιού του αλ-Μουτασίμ.[7]
Αδέλφια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιμπραήμ ήταν συγγενής με αρκετούς Αββασίδες χαλίφες. Ήταν επίσης σύγχρονος με αρκετούς Αββασίδες χαλίφες, πριγκίπισσες και πριγκίπισσες. Ο Ιμπραχίμ ήταν κάποτε νυμφευμένος με την πριγκίπισσα των Αββασιδών Ουμ Μουχαμάντ.
| Οχι. | Αββασίδες | Σχέση |
|---|---|---|
| 1 | Μούσα αλ-Χάντι | Ετεροθαλής αδελφός |
| 2 | Χαρούν αλ-Ρασίντ | Ετεροθαλής αδελφός |
| 3 | Αμπάσα μπιντ αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδερφή |
| 4 | Ουμπαϊντάλα ιμπν αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδελφός |
| 5 | Ουλάγια μπιντ αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδερφή |
| 6 | Μπανούκα μπιντ αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδερφή |
| 7 | Μανσούρ ιμπν αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδελφός |
| 8 | Αλίγια μπιντ αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδερφή |
| 9 | Αλί ιμπν αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδελφός |
| 10 | Αμπντάλα ιμπν αλ-Μαχντί | Ετεροθαλής αδελφός |
| 11 | Ισά ιμπν αλ-Μαχντί [14] | Ετεροθαλής αδελφός |
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Khayr al-Din al-Zirikli: «الأعلام». (Αραβικά) al-Aʻlām (Dār al-ʻIlm, 2002). Dar El-Ilm Lilmalayin. Βηρυτός. 2002. σελ. 59.
- 1 2 «Ибрагим» (Ρωσικά)
- ↑ (Αγγλικά) CERL Thesaurus. Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Βιβλιοθηκών. cnp00404887.
- ↑ AlKindi. 48933.
- ↑ «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 137073607. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
- 1 2 Kilpatrick, H. (1998). Meisami, Julie Scott, επιμ. Encyclopedia of Arabic Literature. 1. Taylor & Francis. σελ. 387. ISBN 978-0-415-18571-4.
- 1 2 Kilpatrick, H. (2003). Making the Great Book of Songs: Compilation and the Author's Craft in Abû I-Faraj al-Isbahânî's Kitâb al-aghânî. Routledge Studies in Middle Eastern Literatures. Taylor & Francis. σελ. 332. ISBN 978-1-135-78793-6.
- ↑ Abbott 1946, σελ. 33.
- ↑ Al-Tabari· John Alden Williams (1988). Al-̣Tabarī: Volume 1, The Reign of Abū Ja'Far Al-Maṇsūr A. D. 754-775: The Early 'Abbāsī Empire. Al-Tabari. the Early Abbasi Empire. Cambridge University Press. σελ. 46. ISBN 978-0-521-32662-9.
- ↑ Fishbein, Michael (2015). The History of al-Tabari Vol. 31: The War between Brothers: The Caliphate of Muhammad al-Amin A.D. 809-813/A.H. 193-198. SUNY series in Near Eastern Studies. State University of New York Press. σελ. 187. ISBN 978-1-4384-0289-5.
- ↑ Abbott 1946.
- ↑ al-Tabari & Bosworth 1989, σελ. 326.
- ↑ Imhof, Agnes (2013). «Traditio vel Aemulatio? The Singing Contest of Sāmarrā', Expression of a Medieval Culture of Competition». Der Islam 90: 1–20 [p. 1]. doi:. http://resolver.sub.uni-goettingen.de/purl?gs-1/10792.
- ↑ Abbott 1946, σελ. 31.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Abbott, Nabia (1946). Two Queens of Baghdad: Mother and Wife of Hārūn Al Rashīd. University of Chicago Press. ISBN 978-0-86356-031-6.
- Kilpatrick, H. (1998). Meisami, Julie Scott; Starkey, Paul (eds.). Encyclopedia of Arabic Literature. Vol. 1. Taylor & Francis. p. 387. ISBN 978-0-415-18571-4.
- Al-Tabari; John Alden Williams (1988). Al-̣Tabarī: Volume 1, The Reign of Abū Ja'Far Al-Maṇsūr A. D. 754-775: The Early ‛Abbāsī Empire. Al-Tabari. the Early Abbasi Empire. Cambridge University Press. p. 46. ISBN 978-0-521-32662-9.
- al-Tabari, Muhammad Ibn Yarir· Bosworth, Clifford Edmund (1989). The History of al-Tabari Vol. 30: The 'Abbasid Caliphate in Equilibrium: The Caliphates of Musa al-Hadi and Harun al-Rashid A.D. 785-809/A.H. 169-193. Bibliotheca Persica. State University of New York Press. ISBN 978-0-88706-564-4.
- Fishbein, Michael (2015). The History of al-Tabari Vol. 31: The War between Brothers: The Caliphate of Muhammad al-Amin A.D. 809-813/A.H. 193-198. SUNY series in Near Eastern Studies. State University of New York Press. p. 187. ISBN 978-1-4384-0289-5.
