Ιεράρχηση αναγκών του Μάσλοου
Η Ιεράρχηση αναγκών του Μάσλοου (ή Πυραμίδα των αναγκών του Μάσλοου) είναι μια θεωρία στην Ψυχολογία, η οποία προτάθηκε από τον Αβραάμ Μάσλοου (Abraham Maslow) το 1943 στο άρθρο του «A Theory of Human Motivation». Η θεωρία αυτή παρουσιάζει μια ιεραρχική δομή των ανθρώπινων αναγκών, ξεκινώντας από τις πιο βασικές βιολογικές και καταλήγοντας στην Αυτοπραγμάτωση.
Τα επίπεδα της πυραμίδας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ιεραρχία του Μάσλοου συχνά απεικονίζεται ως πυραμίδα πέντε επιπέδων, από τα πιο θεμελιώδη στα πιο σύνθετα:
- Φυσιολογικές ανάγκες : τροφή, νερό, ύπνος, αναπνοή, σεξουαλική ικανοποίηση.
- Ανάγκες ασφάλειας : φυσική ασφάλεια, σταθερότητα, υγεία, προστασία από κινδύνους.
- Κοινωνικές ανάγκες : φιλία, οικογένεια, συντροφικότητα.
- Ανάγκες εκτίμησης : αυτοσεβασμός, σεβασμός από τους άλλους, αναγνώριση.
- Αυτοπραγμάτωση: υλοποίηση των δυνατοτήτων του ατόμου, δημιουργικότητα, αυθεντικότητα.
Ορισμένοι μεταγενέστεροι ερευνητές έχουν προσθέσει και έκτο επίπεδο (π.χ. πνευματικότητα ή αυτοϋπέρβαση), όμως η κλασική εκδοχή περιλαμβάνει τα παραπάνω πέντε.
Βασικές αρχές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η θεωρία υποστηρίζει ότι οι ανάγκες στο χαμηλότερο επίπεδο πρέπει να καλυφθούν πριν το άτομο κινηθεί προς τις ανώτερες ανάγκες. Αν κάποια βασική ανάγκη μείνει ανεκπλήρωτη, το άτομο θα έχει μειωμένο κίνητρο για την επίτευξη υψηλότερων στόχων.
Κριτική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η θεωρία του Μάσλοου έχει επικριθεί για την έλλειψη εμπειρικής τεκμηρίωσης και την πολιτισμική της μεροληψία. Ωστόσο, συνεχίζει να ασκεί μεγάλη επιρροή σε τομείς όπως η Εκπαίδευση, η Διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού και η Ψυχοθεραπεία.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
- Maslow, A. H. (1954). Motivation and Personality. Harper & Row.
- Wahba, M. A., & Bridwell, L. G. (1976). Maslow reconsidered: A review of research on the need hierarchy theory. Organizational Behavior and Human Performance, 15(2), 212–240.
