close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ιαπωνικές γενικές εκλογές 2026

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γενικές εκλογές στην Ιαπωνία 2026
Image
2024 ←
 8 Φεβρουαρίου 2026
 → Επόμενες
Συμμετοχή 54,34% (Τοπικές)
55,12% (Αναλογική)
  Image Image
Κόμμα Φιλελεύθεροι Δημοκράτες [[Κεντρώα Μεταρρυθμιστική Συμμαχία|Πρότυπο:Κεντρώα Μεταρρυθμιστική Συμμαχία/meta/shortname]]
Αριθμός ψήφων 27.789.183 (Τοπικές)
21.026.139 (Αναλ.)		12.209.686 (Τοπικές)
10.438.801 (Αναλ.)
Ποσοστό 49,23% (Τοπικές)
36,72% (Αναλ.)		21,63% (Τοπικές)
18,23% (Αναλ.)

Image

Εκλογικές περιφέρειες και αναλογικές ζώνες
Απερχόμενος Πρωθυπουργός

Σαναέ Τακαΐτσι
[[Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα|Πρότυπο:Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα/meta/shortname]]

 Εκλεγμένος Πρωθυπουργός

Σαναέ Τακαΐτσι
[[Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα|Πρότυπο:Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα/meta/shortname]]

Στις 8 Φεβρουαρίου 2026 διεξήχθησαν στην Ιαπωνία πρόωρες γενικές εκλογές σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένων των αναλογικών κομματιών, για την εκλογή και των 465 εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων, της κάτω βουλής της Εθνικής Δίαιτας.[1]

Οι εκλογές έλαβαν χώρα σχεδόν τέσσερεις μήνες μετά την έναρξη της θητείας της Σαναέ Τακαΐτσι ως Πρωθυπουργού της Ιαπωνίας, η οποία ξεκίνησε στις 21 Οκτωβρίου, αφότου κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος του 2025 και σχημάτισε τον συνασπισμό του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος-Κόμματος Καινοτομίας της Ιαπωνίας (LDP-JIP). Στις εκλογές έλαβε χώρα επίσης το ντεμπούτο της νεοσύστατης Συμμαχίας Κεντρώων Μεταρρυθμίσεων (CRA), ενός νέου πολιτικού κόμματος που σχηματίστηκε ως συγχώνευση μεταξύ του Συνταγματικού Δημοκρατικού Κόμματος (CDP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του Komeito, του πρώην μακροχρόνιου εταίρου του συνασπισμού του LDP. Η Τακαΐτσι περιέγραψε τις εκλογές ως δημόσιο δημοψήφισμα για την ηγεσία της ως πρωθυπουργού, και του συνασπισμού LDP-JIP.[2]

Το LDP πέτυχε μια ιστορική σαρωτική νίκη, με το κόμμα να ανακτά την πλειοψηφία του στη Βουλή και να καταγράφει νέο μεταπολεμικό ρεκόρ για τις περισσότερες έδρες που κέρδισε ένα κόμμα, 316 έδρες. Αυτό έδωσε στο κόμμα υπερπλειοψηφία δύο τρίτων και ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 308 εδρών που είχε κερδίσει το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας το 2009 και το ρεκόρ των 300 εδρών του LDP που είχε κερδίσει το 1986. Εν τω μεταξύ, το CRA κατέγραψε σοβαρές απώλειες, χάνοντας περισσότερα από τα δύο τρίτα των προεκλογικών εδρών του και οδηγώντας στις παραιτήσεις των συν-ηγετών του κόμματος, Γιοσιχίκο Νόντα και Tetsuo Saito, μετά τις εκλογές.[3] Άλλα κόμματα που κέρδισαν έδρες περιλάμβαναν το υπερσυντηρητικό και ακροδεξιό κόμμα Sanseitō και το νέο κόμμα ηλεκτρονικής δημοκρατίας Team Mirai.

Οι αναλυτές απέδωσαν τη νίκη του LDP στην υψηλή προσωπική δημοτικότητα της Τακαΐτσι, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ψηφοφόρων και των συντηρητικών που είχαν προηγουμένως αποχωρήσει από το κόμμα, καθώς και στους ψηφοφόρους του CDP και του Komeito που αντιτάχθηκαν στη συγχώνευση των κομμάτων τους, αρνούμενοι να υποστηρίξουν το CRA.[4][5][6] Ο Economist περιέγραψε το αποτέλεσμα ως προσωπική εντολή για την Τακα΅τσι και την αποκήρυξη του CRA. Η νίκη του LDP σηματοδότησε την ανάκαμψη από το σκάνδαλο των μαύρων κεφαλαίων της περιόδου 2023-2024 που είχε κοστίσει στο κόμμα την πλειοψηφία του στις προηγούμενες εκλογές, με 41 από τους 43 υποψηφίους του LDP που συνδέονται με το σκάνδαλο να κερδίζουν τις έδρες τους.[7]

Ιστορικό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραίτηση του Σιγκέρου Ισίμπα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τόσο οι ιαπωνικές γενικές εκλογές του 2024 όσο και οι εκλογές της ιαπωνικής Βουλής των Συμβούλων του 2025 κατέληξαν στην απώλεια της πλειοψηφίας για το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP) και τον κυβερνητικό συνασπισμό Κομέιτο υπό τον πρωθυπουργό Σιγκέρου Ισίμπα.[8][9] Μετά και τις δύο αναμετρήσεις, ο Ισίμπα επικαλέστηκε την κοινοβουλευτική σχετική πλειοψηφία και στα δύο σώματα, δηλώνοντας ότι πίστευε πως το LDP είχε την ευθύνη να ηγηθεί της κυβέρνησης, όπως θα συνέβαινε στις περισσότερες άλλες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.[10] Οι πιέσεις προς τον Ισίμπα να παραιτηθεί από την προεδρία του LDP συνέχισαν να αυξάνονται, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε και δήλωσε ότι σκόπευε να παραμείνει στη θέση του Πρωθυπουργού.[11]

Στις 7 Σεπτεμβρίου, ο Ισίμπα ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από την προεδρία του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ιαπωνίας.[12][13][14] Ο Ισίμπα δήλωσε ότι επιδίωκε να αναλάβει την «ευθύνη» ως ηγέτης του κόμματος για τις ήττες στις πρόσφατες εκλογές και να αποφύγει τον διχασμό του κόμματος.[15] Η ανακοίνωση του Ισίμπα ουσιαστικά ακύρωσε πλήρως τη διαδικασία των έκτακτων εκλογών. Αντ' αυτού, έδωσε εντολή στον Γενικό Γραμματέα του LDP Χιρόσι Μοριγιάμα, του οποίου την παραίτηση δεν είχε κάνει δεκτή, να ξεκινήσει τη διαδικασία για τη διεξαγωγή έκτακτης προεδρικής εκλογής.[16] Ο Ισίμπα είπε ότι έκρινε πως τώρα ήταν η «κατάλληλη στιγμή» να αποχωρήσει, αφού οριστικοποιήθηκε η γραπτή εκδοχή της δασμολογικής συμφωνίας Ιαπωνίας-ΗΠΑ.[17] Ο Ισίμπα υποσχέθηκε να συνεχίσει να υπηρετεί ως Πρωθυπουργός μέχρι να εκλεγεί νέος ηγέτης και δεν υποστήριξε κανέναν υποψήφιο στην επακόλουθη εκλογή. Η θητεία του διήρκεσε περίπου ένα έτος.[18] Στις εσωκομματικές εκλογές του LDP στις 5 Οκτωβρίου, η Τακαΐτσι εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του κόμματος. Στις πρώτες της πράξεις ως πρόεδρος, η Τακαΐτσι διόρισε τον Τάρο Άσο ως αντιπρόεδρο και τον Σουνίτσι Σουζούκι ως γενικό γραμματέα του LDP.[19]

Πρωθυπουργία της Σαναέ Τακαΐτσι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρότυπο:Δείτεεπίσης Στις 10 Οκτωβρίου, ο επικεφαλής εκπρόσωπος του Κομέιτο Τετσούο Σάιτο ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα αποχωρούσε από τον κυβερνητικό συνασπισμό, λόγω διαφωνιών με την ηγεσία της Τακαΐτσι και τον χειρισμό του κόμματος όσον αφορά το Σκάνδαλο «μαύρου χρήματος» στην Ιαπωνία 2023–2024, τερματίζοντας 26 χρόνια συνασπισμού LDP–Κομέιτο.[20] Μετά από αυτό, η ψηφοφορία για την επικύρωση της Τακαΐτσι ως πρωθυπουργού αναβλήθηκε για τις 20 Οκτωβρίου.[20] Στις 20 Οκτωβρίου, η Τακαΐτσι και ο ηγέτης του Κόμμα Καινοτομίας της Ιαπωνίας (Ishin), Χιροφούμι Γιοσιμούρα, συμφώνησαν να υπογράψουν συμφωνία συνασπισμού. Η Τακαΐτσι εξελέγη πρωθυπουργός από τη Δίαιτα στις 21 Οκτωβρίου, με την υποστήριξη του Ishin και ανεξάρτητων, και σχηματίστηκε ο δεξιός συντηρητικός συνασπισμός.[21]

Προκήρυξη πρόωρων εκλογών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 13 Ιανουαρίου 2026, έγινε γνωστό ότι η Τακαΐτσι είχε κοινοποιήσει την πρόθεσή της να διαλύσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων,[22][23] όταν αυτή θα συνερχόταν ξανά στις 23 Ιανουαρίου, σε ανώτερα στελέχη του LDP.[24][25] Στη συνέχεια, το LDP έδωσε οδηγίες στα νομαρχιακά του παραρτήματα να εγγράψουν υποψηφίους για τις γενικές εκλογές έως τις 19 Ιανουαρίου.[26] Ο ιαπωνικός εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας NHK ανέφερε ότι το Υπουργείο Εσωτερικών και Επικοινωνιών είχε δώσει οδηγίες στις νομαρχιακές εκλογικές επιτροπές να προετοιμαστούν για γενικές εκλογές.[27] Σε απάντηση σε μια φαινομενικά διέρρευση πρόβλεψης του LDP για τα αποτελέσματα των εκλογών, στελέχη του κόμματος δήλωσαν ότι «οι 260 έδρες φαίνονται υπερβολικές στην πραγματικότητα» και ότι «εντός του κόμματος, θεωρείται δεδομένο ότι θα κερδηθεί τουλάχιστον μια απλή πλειοψηφία 233 εδρών».[28] Στις 19 Ιανουαρίου, η Τακαΐτσι ανακοίνωσε επίσημα την πρόθεσή της να διαλύσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 23 Ιανουαρίου σε συνέντευξη τύπου.[29] Η προεκλογική εκστρατεία θα ξεκινούσε στις 27 Ιανουαρίου, με την ημέρα των εκλογών να ορίζεται για τις 8 Φεβρουαρίου. Ήταν η συντομότερη προεκλογική εκστρατεία στην μεταπολεμική ιστορία της Ιαπωνίας.[30]

Συγχώνευση CDP–Κομέιτο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε απάντηση στις αναφορές για επικείμενες εκλογές, το CDP εξέτασε το ενδεχόμενο σχηματισμού μιας νέας πολιτικής συμμαχίας με κόμματα της αντιπολίτευσης για να κατέβει με μια ενιαία λίστα αναλογικής εκπροσώπησης έναντι του LDP, συμπεριλαμβάνοντας ενδεχομένως το Κομέιτο, το οποίο προηγουμένως είχε μια συμμαχία 26 ετών με το κυβερνών LDP.[31] Το CDP έδωσε επίσης οδηγίες στα νομαρχιακά του παραρτήματα να συναντηθούν με τις τοπικές οργανώσεις του Κομέιτο και στα μέλη της Δίαιτας να επιδιώξουν εκλογική συνεργασία.[32] Στις 14 Ιανουαρίου, διαπιστώθηκε ότι η συνεργασία μεταξύ του CDP και του Κομέιτο είχε ξεκινήσει με προοπτική τη συγχώνευση των δύο κομμάτων.[33] Το συγχωνευμένο κόμμα θα συνεδρίαζε ξεχωριστά στη Βουλή των Συμβούλων, αλλά θα λειτουργούσε ως ενιαίο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων, με τον τρέχοντα ηγέτη του CDP Γιοσιχίκο Νόντα και τον ηγέτη του Κομέιτο Τετσούο Σάιτο να υπηρετούν ως συμπρόεδροι.[34] Το προτεινόμενο όνομα του συγχωνευμένου κόμματος ήταν Πρότυπο:Nihongo,[35][36] πριν οριστικοποιηθεί το επίσημο όνομά του ως Πρότυπο:Nihongo (CRA).[37] Ο Σάιτο δήλωσε ότι ο Νόντα θα κατονομαζόταν πρωθυπουργός εάν η CRA κέρδιζε τις εκλογές.[38]

Το Κομέιτο ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε καμία μονοεδρική έδρα υπέρ της συμμετοχής στα ψηφοδέλτια της αναλογικής.[39] Το Jiji Press δημιούργησε ένα μοντέλο των μονοεδρικών εδρών το οποίο προέβλεπε ότι το LDP θα κέρδιζε 97 έδρες και το CDP θα κέρδιζε 139 με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του 2024.[40] Το Nippon Television προέβλεψε ότι, με μια υποθετική συγχώνευση CDP–Κομέιτο, το LDP θα διατηρούσε μόλις 60 από τις 132 μονοεδρικές του περιφέρειες σε σύγκριση με τις εκλογές του 2024.[41] Ως αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης, η νέα CRA θα διέθετε πλέον 172 έδρες στην Εθνική Δίαιτα, αποδυναμώνοντας έτσι σημαντικά τον ήδη εύθραυστο έλεγχο του LDP στην εξουσία.[42][43][44]

Εκλογικό σύστημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 465 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων διεκδικούνται μέσω παράλληλης ψηφοφορίας. Από αυτές, 289 μέλη εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα «ο πρώτος παίρνει την έδρα», ενώ 176 μέλη εκλέγονται σε 11 πολυεδρικές περιφέρειες μέσω αναλογικής εκπροσώπησης με λίστα κομμάτων. Υποψήφιοι από κόμματα με νόμιμη πολιτική λίστα κομμάτων, η οποία απαιτεί είτε ≥5 μέλη της Δίαιτας είτε ≥1 μέλος της Δίαιτας και ≥2% της πανεθνικής ψήφου σε ένα επίπεδο πρόσφατων εθνικών εκλογών, επιτρέπεται να θέσουν υποψηφιότητα σε μια περιφέρεια και να περιλαμβάνονται στη λίστα του κόμματος. Εάν χάσουν την ψήφο στην περιφέρειά τους, μπορούν ακόμα να εκλεγούν στις έδρες που κατανέμονται αναλογικά· ωστόσο, εάν ένας τέτοιος διπλός υποψήφιος λάβει λιγότερο από το 10% των ψήφων στην πλειοψηφική του περιφέρεια, αποκλείεται επίσης ως υποψήφιος της αναλογικής. [45]

Προσέλευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συνολική προσέλευση εκτιμήθηκε στο 55,68% στις μονοεδρικές περιφέρειες, υψηλότερη από τη σχετικά χαμηλή προσέλευση των τελευταίων εκλογών που ήταν 53,85%. Η προσέλευση στην πρόωρη ψηφοφορία το 2026 ανήλθε σε πάνω από 27 εκατομμύρια ψηφοφόρους ή στο 26% του εκλογικού σώματος, αποτελώντας ένα νέο ιστορικό υψηλό και για τις δύο εθνικές κοινοβουλευτικές εκλογές (Αντιπροσώπων/Συμβούλων). Αυτό αποδόθηκε στις σκληρές χειμερινές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια των εκλογών.[46][47]

Αποτελέσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το LDP πέτυχε μια σαρωτική νίκη, με το κόμμα να κερδίζει μια απόλυτη υπερπλειοψηφία δύο τρίτων και να ανακτά το καθεστώς της πλειοψηφίας στο σώμα.[48] Το σύνολο των τουλάχιστον 316 εδρών του LDP είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει κερδίσει ποτέ ένα κόμμα στην ιαπωνική μεταπολεμική εκλογική ιστορία,[49][50] ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των 308 εδρών που κέρδισε το DPJ στις εκλογές του 2009 και το δικό του ρεκόρ των 300 εδρών στις εκλογές του 1986, καθώς και το προηγούμενο ρεκόρ του σε ποσοστό εδρών από τις εκλογές του 1960. Ο συνολικός συνασπισμός LDP–JIP, συμπεριλαμβανομένων 36 εδρών από το JIP, αποτελεί πλέον τα τρία τέταρτα της Βουλής των Αντιπροσώπων.[4] Ήταν επίσης η πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Ιαπωνίας που το δεύτερο κόμμα είχε λιγότερες από 50 έδρες.[5]

Το LDP κέρδισε στην πραγματικότητα αρκετές ψήφους για να λάβει 330 έδρες· ωστόσο, επειδή ηττήθηκαν ελάχιστοι υποψήφιοί του στις μονοεδρικές περιφέρειες, δεν διέθετε αρκετούς υποψήφιους για να καλύψει τις έδρες του στο επίπεδο της αναλογικής. Ως εκ τούτου, το LDP παραχώρησε 14 έδρες σε άλλα κόμματα, εκ των οποίων 6 στο μπλοκ του Νότιου Καντό, 5 στο μπλοκ του Τόκιο, 2 στο μπλοκ Χοκουρίκου-Σινέτσου και 1 στο μπλοκ Τσουγκόκου. Αυτές οι 14 έδρες πήγαν στην CRA (6), στο DPP (2), στο Ishin (2), στην Team Mirai (2), στο Sanseitō (1) και στη Reiwa Shinsengumi (1). Εν τω μεταξύ, η Team Mirai έχασε δύο έδρες στο μπλοκ του Κίνκι, καθώς οι υποψήφιοί της στις περιφέρειες δεν ξεπέρασαν το όριο καταλληλότητας του 10% για να εκλεγούν από το επίπεδο της αναλογικής· αυτές οι δύο έδρες πήγαν στην CRA και στο Ishin.[51] Το Gemini είπε

Image
Κόμματα Εκλογικές περιφέρειες Λίστα αναλογικής Σύνολο
Ψήφοι[α]. % Έδρες +/- Ψήφοι % +/- Έδρες Έδρες +/−
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP) 27.710.493 49,09 249 ▲ +117 21.026.139 36,72 ▲ +9,99 67 316 ▲ +125
Κεντρώα Μεταρρυθμιστική Συμμαχία (CRA) 12.209.642 21,63 7 ▼ −101 10.438.831 18,23 ▼ −13,9[β] 42 49 ▼ −123
Κόμμα Καινοτομίας (Ishin) 3.742.161 6,63 20 ▼ −3 4.943.330 8,63 ▼ −0,73 16 36 ▼ −2
Δημοκρατικό Κόμμα για το Λαό (DPP) 4.243.282 7,52 8 ▼ −3 5.572.951 9,73 ▼ −1,59 20 28 ► 0
Sanseitō 3.924.223 6,95 0 ► 0 4.260.620 7,44 ▲ +4,01 15 15 ▲ +12
Team Mirai 156.853 0,28 0 ► 0 3.813.349 6,66 Nv. 11 11 ▲ +11
Κομμουνιστικό Κόμμα Ιαπωνίας (JCP) 2.283.885 4,05 0 ▼ −1 2.519.807 4,40 ▼ −1,76 4 4 ▼ −4
Reiwa Shinsengumi 255.496 0,45 0 ► 0 1.672.499 2,92 ▼ −4,06 1 1 ▼ −8
Συμμαχία Μείωσης Φόρων και Γιούκοκου (Genyū) 354.617 0,63 1 ▲ +1 814.874 1,42 Nv. 0 1 ▲ +1
Συντηρητικό Κόμμα της Ιαπωνίας 97.753 0,17 0 ▼ −1 1.455.563 2,54 ▲ +0,44 0 0 ▼ −3
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDP) 148.666 0,26 0 ▼ −1 728.602 1,27 ▼ −0,44 0 0 ▼ −1
Λοιπά 66.378 0,12 0 - 13.014 0,02 - 0 0 ► 0
Ανεξάρτητοι 1.253.346 2,22 4 ▼ −8 4 ▼ −8
Έγκυρα ψηφοδέλτια 56.446.795 97,22 57.259.579
Λευκά και άκυρα 1.616.082 2,78 801.499
Σύνολο 58.062.877 100 289 Image 58.061.078 100 - 176 465 Πρότυπο:Stagnation
Αποχή
Εγγεγραμμένοι/Συμμετοχή 103.211.224 56,26 103.211.223 56,26

Επακόλουθα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεξήχθη ψηφοφορία και στα δύο σώματα για την εκλογή του επόμενου πρωθυπουργού.

Βουλή των Αντιπροσώπων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
18 Φεβρουαρίου 2026
221η Ειδική Εθνική Δίαιτα
Απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία (233/465)
Βουλή των Αντιπροσώπων
Επιλογή Κόμμα Ψήφοι
ΝαιΣανάε Τακαΐτσι Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
354 / 465
Τζούνια Ογκάουα Κεντρώα Μεταρρυθμιστική Συμμαχία
50 / 465
Γιουϊτσίρο Ταμάκι Δημοκρατικό Κόμμα για το Λαό
28 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/D' not found.; width: 6%; height: 1em;">
Σοχέι Καμίγια Sanseitō
15 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/S' not found.; width: 3%; height: 1em;">
Τακαχίρο Άννο Team Mirai
11 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/T' not found.; width: 2%; height: 1em;">
Τομόκο Ταμούρα Κομμουνιστικό Κόμμα Ιαπωνίας
4 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/J' not found.; width: 0.9%; height: 1em;">
Τακάσι Καουαμούρα Συμμαχία Μείωσης Φόρων Ιαπωνίας και Γιούκοκου
1 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/T' not found.; width: 0.2%; height: 1em;">
Φουμίγιο Οκούντα Reiwa Shinsengumi
1 / 465
<div style="background-color: Lua error in package.lua at line 80: module 'Module:Political party/R' not found.; width: 0.2%; height: 1em;">

Βουλή των Συμβούλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
18 Φεβρουαρίου 2026
221η Ειδική Εθνική Δίαιτα
Απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία (125/248)
Βουλή των Συμβούλων
Επιλογή Κόμμα Ψήφοι
Πρώτη ψηφοφορία Επαναληπτική
ΝαιΣανάε Τακαΐτσι Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
123 / 248
125 / 248
Τζούνια Ογκάουα Κεντρώα Μεταρρυθμιστική Συμμαχία
58 / 248
65 / 248
Γιουϊτσίρο Ταμάκι Δημοκρατικό Κόμμα για το Λαό
25 / 248
 Αποκλείστηκε
Σοχέι Καμίγια Sanseitō
15 / 248
Τομόκο Ταμούρα Κομμουνιστικό Κόμμα Ιαπωνίας
7 / 248
Φουμίγιο Οκούντα Reiwa Shinsengumi
5 / 248
Σουνίτσι Μιζουόκα Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας
5 / 248
Γιόιτσι Ίχα Ανεξάρτητος
2 / 248
Ναόκι Χιακούτα Συντηρητικό Κόμμα της Ιαπωνίας
2 / 248
Μιζούχο Φουκουσίμα Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
2 / 248
Τακαχίρο Άννο Team Mirai
1 / 248
Λευκό ψηφοδέλτιο 
1 / 248
8 / 248
Άκυρο ψηφοδέλτιο
48 / 248

Σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Οι αριθμοί είναι στρογγυλοποιημένοι στη μονάδα. Οι δεκαδικοί αριθμοί της πηγής αναφέρονται στο «Αναλογικό Κλασματικό Σύστημα» (按分票, ambunhyō?): καθώς οι ψηφοφόροι πρέπει να γράψουν το όνομα του υποψηφίου, αν η γραφή δεν διακρίνει σαφώς μεταξύ δύο υποψηφίων με παρόμοιο όνομα, οι ψήφοι κατανέμονται αναλογικά βάσει των σαφών ψήφων που έλαβε ο καθένας
  2. ↑ Συγχώνευση του Συνταγματικού Δημοκρατικού Κόμματος και του Κομέιτο.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Kihara, Tamiyuki· Takemoto, Yoshifumi· Geddie, John (14 Ιανουαρίου 2026). «Japan PM readies snap election, February 8 ballot eyed» (στα Αγγλικά). Tokyo: Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  2. ↑ «比例候補不足の自民、13議席を他党へ譲る　圧勝の象徴的現象に». 毎日新聞. 9 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026.
  3. ↑ «中道・野田共同代表が辞任示唆「大敗、万死に値」　斉藤氏も責任言及» (στα Ιαπωνικά). Nihon Keizai Shinbun. 8 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026.
  4. 1 2 «LDP set for big win in snap election». The Japan Times. 8 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  5. 1 2 «Japan's governing party projected to win snap election majority». BBC News. 8 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  6. ↑ «The long road to recovery after the CRA's election loss». The Japan Times. 9 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026.
  7. ↑ «41 of 43 LDP lawmakers tied to money scandal win election bids». Asahi Shimbun. 10 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2026.
  8. ↑ «Japan's ruling bloc loses lower house majority, a red flag for PM». Kyodo News. 28 Οκτωβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2024.
  9. ↑ «Japan's Long-Dominant Party Suffers Election Defeat as Voters Swing Right». New York Times. 20 Ιουλίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  10. ↑ 日本放送協会 (21 Ιουλίου 2025). «石破首相 続投の意向 会見で正式に表明へ». NHKニュース (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2025.
  11. ↑ «Japan PM Ishiba says will stay in office after coalition's election defeat». Al Jazeera. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  12. ↑ «Japan's Prime Minister Shigeru Ishiba resigns». BBC. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  13. ↑ «石破首相が退陣意向 自民党内の「石破おろし」耐えきれず、続投断念». The Asahi Shimbun. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025.
  14. ↑ «石破首相が退陣意向と政権幹部、今夜記者会見 「前倒し要求」過半数の勢いで続投断念». Sankei Shimbun. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025.
  15. ↑ «Japan's prime minister resigns after his party suffered a historic defeat in a summer elections». AP News. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  16. ↑ «Japanese Prime Minister Shigeru Ishiba resigns». POLITICO. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  17. ↑ «Prime Minister Shigeru Ishiba of Japan Says He Will Step Down». New York Times. 7 Σεπτεμβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  18. ↑ Ninivaggi, Gabriele (7 Σεπτεμβρίου 2025). «Ishiba to quit as prime minister amid LDP discontent». The Japan Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2025.
  19. ↑ «Soft-spoken Shunichi Suzuki is son of ex-PM and brother-in-law of Taro Aso». Mainichi Shimbun. 7 Οκτωβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2025.
  20. 1 2 Jie, Lim Hui (10 Οκτωβρίου 2025). «Takaichi's bid for Japan's premiership jolted as Komeito quits ruling coalition, NHK reports». CNBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2025.
  21. ↑ «LDP, major opposition Japan Innovation agree to start coalition talks». Kyodo News Agency. 15 Οκτωβρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2025.
  22. ↑ «首相、通常国会冒頭で解散の意向 衆院選, 自民幹部に伝達» [Prime Minister conveys intention to dissolve Diet at start of regular session ahead of Lower House election to LDP officials]. 47NEWS (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
  23. ↑ Lewis, Leo (13 Ιανουαρίου 2026). «Japan's PM Sanae Takaichi weighs calling snap general election». Financial Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
  24. ↑ «Japan's Sanae Takaichi to call snap election». Financial Times. 14 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  25. ↑ Leeuwen, Hans van· Price, Chris (14 Ιανουαρίου 2026). «Japan's 'Thatcher' drives stocks to record high after signalling snap election». The Telegraph (στα Αγγλικά). ISSN 0307-1235. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  26. ↑ «【速報】自民党は衆院選公認予定候補者を１９日までに申請するよう都道府県連に通知した：時事ドットコム» [[Breaking News] The Liberal Democratic Party has notified prefectural chapters to submit candidates for the House of Representatives election by the 19th]. 時事ドットコム (στα Ιαπωνικά). 13 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
  27. ↑ «Japan's ruling LDP eyes Lower House dissolution on Jan. 23». NHK. 11 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  28. ↑ «＜FLASH＞「自民党調査」という衆院選の議席予測が出回る…「自民199→260 立憲148→70 国民27→35 公明24→18…」⇒ ネット民「野田が泡吹いて倒れるw」». 拡散新聞 (στα Ιαπωνικά). 14 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  29. ↑ «Japan PM Takaichi calls snap election three months after taking office». BBC News. 19 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
  30. ↑ «Japanese Prime Minister Sanae Takaichi Eyes Feb. 8 for General Election Vote; Temporary Budget May Be Needed as Fiscal Year Begins». The Yomiuri Shimbun. 14 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  31. ↑ «【速報】立民内で衆院選比例統一名簿の構想浮上». 47NEWS (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
  32. ↑ «【速報】立民, 公明への衆院選協力要請を県連に通知». 47NEWS (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2026.
  33. ↑ «立憲民主と公明, 新党結成を視野に調整 15日に両党幹部が協議へ：朝日新聞» [Constitutional democracy, Komeito, and coordination with a view to the formation of a new party: On the 15th, the leaders of the two parties will discuss]. 朝日新聞 (στα Ιαπωνικά). 14 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  34. ↑ «立憲と公明が新党結成へ調整 野田・斉藤共同代表案も 15日議員総会» [Constitutional Democratic Party and Komeito to form new party; Noda and Saito to co-representatives proposed at general assembly on 15th]. 毎日新聞 (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.
  35. ↑ «「『一体どういうことなのか』と憤りの打電」立憲民主党, 公明党が新党「中道改革」に向けて調整に 政権交代を想定する声もあるが, 新党側も一枚岩ではなさそう» ["WTF is it?!" Constitutional Democratic Party of Japan, Komeito to coordinate for the new party "Centrist Reform Alliance" Some people assume regime change, but the new party side also does not seem to be monolithic!]. Togetter [トゥギャッター] (στα Ιαπωνικά). 15 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  36. ↑ «【詳報】立憲民主と公明, 新党結成で合意 党名は「中道改革」で調整：朝日新聞» [[Full report] Constitutional Democratic Party and Komeito agree to form new party; party name to be decided as "Centrist Reform"]. 朝日新聞 (στα Ιαπωνικά). 15 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  37. ↑ «速報». テレ朝NEWS (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2026.
  38. ↑ «公明・斉藤代表「首相は野田佳彦氏に」 衆議院選挙後の首相指名巡り». 日本経済新聞 (στα Ιαπωνικά). 16 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
  39. ↑ 政治部, 時事通信 (15 Ιανουαρίου 2026). «立民・公明, 新党結成で合意 「中道」掲げ, 政権に対抗―比例代表で統一名簿：時事ドットコム». 時事ドットコム (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  40. ↑ 政治部, 時事通信 (15 Ιανουαρίου 2026). «協力奏功なら新党第１党も ３０選挙区超逆転か―時事通信試算：時事ドットコム». 時事ドットコム (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  41. ↑ «【独自分析】公明票が立憲に？ 衆院選"議席"シミュレーション 自民・立憲で逆転も». ライブドアニュース (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  42. ↑ «会派名及び会派別所属議員数». www.shugiin.go.jp. 22 Ιανουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2026.
  43. ↑ Suruga, Tsubasa (23 Ιανουαρίου 2026). «Japan's Takaichi just called a snap election: 5 things to know». Nikkei Asia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2026.
  44. ↑ Ryall, Julian (23 Ιανουαρίου 2026). «Japan's ruling party vulnerable as snap poll looms». Deutsche Welle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2026.
  45. ↑ «選挙ミニ事典【衆院選２０２４】». Jiji (στα Ιαπωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
  46. ↑ Tajima, Nobuhiko (8 Φεβρουαρίου 2026). «Voter turnout estimated at 55.68%; early voting hits high». The Asahi Shimbun. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  47. ↑ «「衆議院選挙の期日前投票2701万人、有権者の26%　国政選挙で過去最多». nikkei.com (στα Ιαπωνικά). 8 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026.
  48. ↑ Ushiyama, Rin (9 Φεβρουαρίου 2026). «Japan's ruling party secures historic election victory – but challenges lie ahead». The Conversation. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2026.
  49. ↑ Murakami, Sakura (8 Φεβρουαρίου 2026). «Takaichi Triumphs With Japan's Biggest Post-War Election Victory». Bloomberg. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026.
  50. ↑ «Prime Minister Takaichi's party wins a supermajority in Japan's lower house». AP News. 8 Φεβρουαρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026.
  51. ↑ «自民党「14議席」他党に譲る　比例代表の獲得議席、名簿人数上回る». 日本経済新聞. 9 Φεβρουαρίου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2025.
  52. «衆議院選挙速報2026 開票速報・選挙結果・出口調査 -衆院選- NHK» (στα jp). Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2026. Unknown parameter |site= ignored (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link) .
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ιαπωνικές_γενικές_εκλογές_2026&oldid=11530304"