Θωμάς ΦιτςΆλαν, 10ος κόμης του Άρουντελ
| Θωμάς ΦιτςΆλαν, 10ος κόμης του Άρουντελ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1450 Arundel |
| Θάνατος | 25 Οκτωβρίου 1524 Singleton |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Margaret Woodville, Countess of Arundel (από 1464)[1] |
| Τέκνα | Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν, 11ος κόμης του Άρουντελ Margaret FitzAlan[2] Joanna, Lady Bergavenny[2] Edward FitzAlan[2] |
| Γονείς | Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν, 9ος κόμης του Άρουντελ και Lady Joan Neville[2] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας (1474) |
| Θυρεός | |

Ο Θωμάς ΦιτςΆλαν, 10ος κόμης τού Άρουντελ, 7ος βαρόνος Μαλτρείβερς, αγγλ.: Thomas Fitzalan otherwise Arundel, 10th Earl of Arundel, 7th Baron Maltravers (1450) – 25 Οκτωβρίου 1524) ήταν γιος τού Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 9ου κόμη τού Άρουντελ, και τής Ιωάννας Νέβιλ, μεγαλύτερης κόρης τού Ριχάρδου Νέβιλ 5ου κόμη τού Σόλσμπερυ και τής Αλίκης Μόνταγκιου suo jure κόμισσας τού Σόλσμπερυ. Από τη μητέρα του, ήταν ανιψιός τού Ριχάρδου Νέβιλ κόμη τού Γουόρικ, τού Βασιλοποιού. [3]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Χρίστηκε Ιππότης τού Λουτρού στις 27 Ιουνίου 1461 κατά τη στέψη τού Εδουάρδου Δ΄, και εξελέγη στο Τάγμα τής Περικνημίδος στις 26 Φεβρουαρίου 1474. Ως λόρδος Μαλτρέιβερς, ήταν ένας από τούς ευγενείς, που παρευρέθηκαν στη στέψη τού Ριχάρδου Γ΄ στις 6 Ιουλίου 1483, και το 1471 συμμετείχε στο Κοινοβούλιο ως λόρδος Μαλτρέιβερς. Τον Σεπτέμβριο τού 1486 ήταν ανάδοχος τού μεγαλύτερου γιου τού Ερρίκου Ζ΄, Αρθούρου πρίγκιπα τής Ουαλίας, και στις 25 Νοεμβρίου 1487 έφερε τη ράβδο και το περιστέρι στη στέψη τής Ελισάβετ τής Υόρκης. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης τού Άρουντελ το 1488. Εξελέγη δύο φορές υποδιοικητής τού Τάγματος της Περικνημίδος, στις 19 Ιουλίου 1489 και ξανά το 1517. Το 1489 διορίστηκε φύλακας τού Νέου Δάσους. [4] [5] Ήταν παρών, μαζί με όλους τούς άλλους ιππότες τού Τάγματος τής Περικνημίδος, στη συνάντηση τού 1520 μεταξύ τού Ερρίκου Η΄ και τού Φραγκίσκου Α΄ τής Γαλλίας, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως το Πεδίο τού Χρυσού Υφάσματος.
Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου 1524 στο Ντάουνλυ Παρκ στο Σίνγκλετον τού Σάσεξ, σε ηλικία 74 ετών, και τάφηκε με τη σύζυγό του στην κολεγιακή εκκλησία τού Άρουντελ. Η διαθήκη του, με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1524, επικυρώθηκε στις 29 Νοεμβρίου τού ίδιου έτους. [6] [5]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε, λίγο πριν τις 17 Φεβρουαρίου 1466, τη Μαργαρίτα Γούντβιλ (απεβ. πριν από τις 4 Αυγούστου 1492), 7η κόρη τού Ριχάρδου Γούντβιλ 1ου κόμη τού Ρίβερς, και νεότερη αδελφή τής Ελισάβετ Γούντβιλ, συζύγου τού Εδουάρδου Δ΄. [6] Ο Θωμάς και η Μαργαρίτα απέκτησαν δύο γιους και δύο κόρες: [4] [7]
- Γουλιέλμος, 11ος κόμης τού Άρουντελ.
- Εδουάρδος.
- Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε λα Πολ 1ο κόμη τού Λίνκολν. [8]
- Ιωάννα (απεβ. στις 14 Νοεμβρίου 1508), [9] παντρεύτηκε τον Γεώργιο Νέβιλ 5ο βαρόνο τού Μπεργκαβεννί. Σύμφωνα με τον Χόκυαρντ, ο γάμος ήταν άτεκνος. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ρίτσαρντσον, υπήρχαν δύο κόρες από τον γάμο, η Ελισάβετ Νέβιλ, που παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ντόμπενυ 1ο κόμη τού Μπρίτζγουοτερ, και η Ιωάννα Νέβιλ, που παντρεύτηκε τον Ερρίκο Πολ 1ο βαρόνο Μόνταγκιου. [10] [11] [12] [7] [13]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ιωάννης ΦιτςΆλαν, 2ος βαρόνος Άρουντελ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης ΦιτςΆλαν, 6ος κόμης του Άρουντελ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ λε Ντεσπένσερ | ||||||||||||||||
| Γουλιέλμος ΦιτςΆλαν, 9ος κόμης του Άρουντελ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης Μπέρκλεϋ | ||||||||||||||||
| Ελεονώρα Μπέρκλεϋ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Μπέτσχορν | ||||||||||||||||
| Θωμάς ΦιτςΆλαν, 10ος κόμης του Άρουντελ | ||||||||||||||||
| Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ | ||||||||||||||||
| Ριχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι | ||||||||||||||||
| Ιωάννα Μπωφόρ, κόμισσα του Γουέστμορλαντ | ||||||||||||||||
| Ιωάννα Νέβιλ | ||||||||||||||||
| Τόμας Μόνταγκιου, 4ος κόμης του Σόλσμπερι | ||||||||||||||||
| Αλίκη Μόνταγκιου, 5η κόμισσα του Σόλσμπερι | ||||||||||||||||
| Ελεονώρα Χόλλαντ, κόμισσα του Σόλσμπερι | ||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ p10750.htm#i107492. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Cokayne 1910, σελ. 249.
- 1 2 Cokayne 1910.
- 1 2 Richardson I 2011, σελ. 37.
- 1 2 Cokayne 1910, σελ. 250.
- 1 2 Richardson I 2011.
- ↑ Horrox 2004.
- ↑ Richardson I 2011, σελ. 170.
- ↑ Cokayne 1910, σελ. 33.
- ↑ Cokayne 1916, σελ. 105.
- ↑ Hawkyard 2004.
- ↑ Richardson III 2011, σελ. 377.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cokayne, George Edward (1910). The Complete Peerage, edited by H.A. Doubleday. I. London: St. Catherine Press.
- Cokayne, George Edward (1916). The Complete Peerage, edited by the Honourable Vicary Gibbs. IV. London: St. Catherine Press.
- Hawkyard, Alasdair (2004). "Neville, George, third Baron Bergavenny (c.1469–1535)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/19935. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
- Horrox, Rosemary (2004). "Pole, John de la, earl of Lincoln (c.1460–1487)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/22449. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.) The first edition of this text is available at Wikisource: "Pole, John de la (1464?–1487)" . Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.
- Richardson, Douglas (2011). Everingham, Kimball G., επιμ. Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. I (2nd έκδοση). Salt Lake City. ISBN 978-1449966379.
- Richardson, Douglas (2011). Everingham, Kimball G., επιμ. Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. III (2nd έκδοση). Salt Lake City. ISBN 978-1449966393.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Διαθήκη του Τόμας Άρουντελ, Κόμη του Άρουντελ, επικυρωμένη στις 29 Νοεμβρίου 1524, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ 21/11/478, Εθνικά Αρχεία Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2013