Ζερβαί του Ρετέλ
| Ζερβαί του Ρετέλ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1056 Κορμπέιγ |
| Θάνατος | 1124 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | καθολικός ιερέας |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Elisabeth de Namur |
| Τέκνα | Millicent (?) |
| Γονείς | Ούγος Α΄ του Ρετέλ και Μελισάντ ντε Μοντλερί |
| Αδέλφια | Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ Ματθίλδη, κόμισσα του Ρετέλ Hodierne of Rethel |
| Οικογένεια | Οίκος του Ρετέλ |
Ο Ζερβαί/Γερβάσιος, Gervais (άκμασε τον 11ο αι.) ήταν Γάλλος αρχιεπίσκοπος του Ρενς (1106) και ευγενής, κόμης του Ρετέλ (1118-1124).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούγου Α΄ κόμητου Ρετέλ και της Μελισσάνθης, κόρης του Γκυ Α΄ κυρίου του Μονλερύ. Ο επόμενος αδελφός του Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.
Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Ρενς (Reims), πριν ονομαστεί αρχιεπίσκοπος εκεί από τους υποστηρικτές του βασιλιά, ενάντια στον Ραούλ τον Πράσινο το 1106.[1] Το επόμενο έτος ο πάπας Πασχάλιος Β΄ τον κήρυξε ακατάλληλο και ακύρωσε την εκλογή.[1] Ο Ζερβαί παραιτήθηκε το 1109 και επέστρεψε στην πρότερη θέση του, τού αρχιδιακόνου[1] και τον διαδέχθηκε ο Ραούλ ο Πράσινος.
Όταν το 1115 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Μανασσής,[1] ο Ζερβαί παραιτήθηκε από κληρικός και νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Ναμύρ. Το 1118 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1124 απεβίωσε και η χήρα του έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροζέρ Κλαρεμπώ κύριο του Ροζουά.[1] Ο νεότερος αδελφός του Βαλδουίνος Β΄ ήταν στη Παλαιστίνη και έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, έτσι δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί: η κομητεία πέρασε στην αδελφή τους Ματίλντα και στον σύζυγό της Όντο καστελάνο του Βιτρύ.[2]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ και είχε, σύμφωνα με το Χρονικό του Αλμπερίκ του Τρουά-Φονταίν, τέκνο:
Αναφορές σε πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 Charles Ferrers R. Palmer (1875), History of the Baronial Family of Marmion, Lords of the Castle of Tamworth, etc., Tamworth: J. Thompson, σελ. 49–50
- ↑ Kingship, Identity and Name-giving in the Family of Baldwin of Bourcq, Alan V. Murray, Knighthoods of Christ: Essays on the History of the Crusades and the Knights Templar, ed. Norman Housely, (Ashgate Publishing, 2007), 31.
- ↑ George Edward Cokayne (1893), Complete Peerage, London: George Bell & Sons.
- ↑ Sir Leslie Stephen (1893), Sidney Lee, επιμ., Dictionary of National Biography, 36, London: Smith, Elder & Co
