Επιτροπή Ένωσης και Προόδου
Η Οθωμανική Επιτροπή Ένωσης και Προόδου (οθωμανικά τουρκικά: اتحاد و ترقى جمعيتی) ήταν επαναστατική ομάδα, μυστική οργάνωση και πολιτικό κόμμα, που δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 1889 και 1926 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στην Τουρκία. Η κύρια φράξια του κινήματος των Νεότουρκων, η ΕΕΠ, υποκίνησε την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908, η οποία έθεσε τέλος στην απόλυτη μοναρχία και σηματοδότησε την αρχή για τη Δεύτερη Συνταγματική Εποχή. Μετά από έναν ιδεολογικό μετασχηματισμό, από το 1913 έως το 1918, η ΕΕΠ κυβέρνησε την αυτοκρατορία ως δικτατορία[1][2] και διέπραξε γενοκτονίες εναντίον των αρμενίων, Ελλήνων και ασσυρίων ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής εθνοτικής εξάλειψης κατά τα τέλη της οθωμανικής περιόδου.[3] Η ΕΕΠ και τα μέλη της συχνά αναφέρονται ως «Νεότουρκοι», αν και το κίνημα των Νεότουρκων παρήγαγε και άλλα πολιτικά κόμματα. Εντός της Τουρκίας, τα μέλη της ήταν γνωστά ως İttihadcılar («Ενωτικοί») ή Komiteciler («Επιτροπείς»).
Η οργάνωση ξεκίνησε ως ένα φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό κίνημα. Τα περισσότερα μέλη της εξορίστηκαν και συνελήφθησαν μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 1896, η οποία ξεκίνησε μια περίοδο εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των κοινοτήτων των Νεότουρκων μεταναστών στην Ευρώπη. Αναβίωσε το 1906 με ένα νέο «μακεδονικό» κλιμάκιο γραφειοκρατών και οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων με έδρα την Οθωμανική Μακεδονία, τα οποία πολεμούσαν αντάρτες στον Μακεδονικό Αγώνα. Το 1908 επαναστάτησαν στην και ανάγκασαν τον Αμπντούλ Χαμίτ να επαναφέρει το Σύνταγμα του 1876, εγκαινιάζοντας μια εποχή πολιτικού πλουραλισμού. Κατά τη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο, αρχικά επηρέασε την πολιτική από το παρασκήνιο και εισήγαγε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κύριος αντίπαλος ήταν το Κόμμα Ελευθερίας και Συμφωνίας, ένα συντηρητικό κόμμα που ζητούσε την αποκέντρωση της αυτοκρατορίας, σε αντίθεση με την επιθυμία του ΚΕΠ για ένα συγκεντρωτικό και ενιαίο κράτος υπό την κυριαρχία της Τουρκίας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Zurcher, Eric Jan (1997)
- ↑ The Unionist Factor: The Role of the Committee of Union and Progress in the Turkish National Movement 1905-1926.
- ↑ Roshwald, Aviel (2013). «Part II. The Emergence of Nationalism: Politics and Power – Nationalism in the Middle East, 1876–1945». Στο: Breuilly, John, επιμ. The Oxford Handbook of the History of Nationalism. Oxford and New York: Oxford University Press. σελίδες 220–241. doi:10.1093/oxfordhb/9780199209194.013.0011. ISBN 9780191750304.
