Επισκοπή του Νόριτς

Επισκοπή του Νόριτς Dioecesis Norvicensis
Τοποθεσία
Εκκλησιαστική επαρχία	Κάντερμπερι
Πληροφορίες
Ιεραρχία
Επίσκοπος	Γκράχαμ Ούσερ (Graham Usher)
Ιστοσελίδα
www.dioceseofnorwich.org

Η επισκοπή του Νόριτς είναι μια εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Αγγλίας, η οποία ανήκει στην επαρχία της Καντουαρίας στην Αγγλία. Ιστορικά, η επισκοπή είχε την εποπτεία πολλών ενοριών στις περιοχές του Νόρφολκ και Σάφολκ, ενώ είχε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στις θρησκευτικές και πολιτικές εξελίξεις της μεσαιωνικής Αγγλίας. Την σύγχρονη εποχή συνεχίζει να λειτουργεί ως σημαντικό διοικητικό και πνευματικό κέντρο της Αγγλικανικής Εκκλησίας.

Ιστορία

Η επισκοπή του Νόριτς αντλεί τις ρίζες της από την πρώιημη μεσαιωνική επισκοπή της ανατολικής Αγγλίας, η οποία ιδρύθηκε το 630 στο Ντόμοκ. Όπως και πολλές άλλες αγγλοσαξονικές επισκοπές, μετακινήθηκε με την πάροδο του χρόνου, και μεταφέρθηκε στο Έλμχαμ το 673. Μετά την Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας, η επισκοπή μεταφέρθηκε στο Θέτφορντ το 1070, πριν καταλήξει στο Νόριτς το 1095 υπό τον επίσκοπο Ερβέρτο του Λόσινγκα.

Η επισκοπή επιβλέπει σήμερα 563 ενορίες και 656 εκκλησίες, καλύπτοντας σχεδόν ολόκληρο το Νόρφολκ εκτός από το άκρο δυτικό τμήμα πέρα από τον ποταμό Γκρέιτ Ούζ, η οποία υπάγεται στη επισκοπή του Έλι. Η επισκοπή περιλαμβάνει επίσης την αρχιερατική περιφέρεια τουΛοθινγκλαντ, η οποία περιλαμβάνει το λιμάνι του Λόουεστοφτ και τις γύρω περιοχές του στο Σάφολκ. Αυτό συνολικά καλύπτει μια έκταση άνω των 1.800 τετραγωνικών μιλίων (4.700 km) με πληθυσμό περίπου 867.000 (ως το 2008).

Όπως και οι περισσότερες παλαιότερες επισκοπές, η περιοχή της επισκοπής έχει μειωθεί σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Μέχρι τη δημιουργία της επισκοπής του Αγίου Εντμούντςμπουρι και του Ιπσβίτς το 1914, το Σάφολκ άνηκε στη δικαιοδοσία της επισκοπής, μαζί με άλλες περιοχές στις πρώτες περιόδους.

Οργάνωση

Επισκόποι

Ο επίσκοπος του Νόριτς (Γκράχαμ Ούσερ) ηγείται της επισκοπής και υποστηρίζεται από δύο βοηθητικούς επισκόπους, τον επίσκοπο του Θέτφορντ (Ιαν Επίσκος) και τον επίσκοπο του Λιν (Jane Steen). Οι βοηθητικές έδρες των περιοχών Ίπσουιτς και των Θέτφορντ δημιουργήθηκαν και οι δύο με το νόμο για τους βοηθητικούς επίσκοπους το 1534 αλλά καταργήθηκαν μετά την αποχώρηση του πρώτου κατόχου τους. Η έδρα του Θέτφορντ ξανακατλήφθηκε το 1894 και το Ίπσουιτς το 1899. Η έδρα του Ίπσουιτς ήταν σε αδράνεια ακόμα και πριν από τη δημιουργία της επισκοπικής έδρας που περιλάμβανε το όνομα της πόλης. Ως αποτέλεσμα, ιδρύθηκε μια νέα δεύτερη βοηθητική έδρα, αυτή του Λίν, το 1963.

Η εναλλακτική επίσκοπη εποπτεία (για τις ενορίες της επισκοπής που δεν αποδέχονται τη χειροτονία γυναικών ως ιερέων) παρέχεται από τον επαρχιακό επισκοπικό επισκέπτη, Νόρμαν Μπανκς, επίσκοπο βοηθό του Ρίτσμπορο, ο οποίος είναι αδειοδοτημένος ως τιμητικός βοηθητικός επίσκοπος της επισκοπής για να διευκολύνει τη διακονία του. Υπάρχουν επίσης επτά πρώην επίσκοποι που ζουν στη επισκοπή και είναι αδειοδοτημένοι ως τιμητικοί βοηθητικοί επίσκοποι:

• 2000 - σήμερα: Μάλκομ Μένιν, πρώην επίσκοπος του Κνέρςμπορο, ζει στο Λέκινχαμ.
• 2001 - σήμερα: Ριχάρδος Γκάραρντ, πρώην διευθυντής του Αγγλικανικού Κέντρου στη Ρώμη και αντιπρόσωπος του αρχιεπίσκοπου στην Αγία Έδρα και πρώην επίσκοπος της Πενρίθ, ζει στο Πάνω Στόκ και έχει επίσης άδεια από τις αγγλικανικές επισκοπές στην Ευρώπη.
• 2003 - σήμερα: Δαβίδ Λικ, πρώην αγγλικανικός επίσκοπος της Αργεντινής και πρώην προεδρεύων επίσκοπος στο νότιο Κων, ζει στο Ανατολικό Ράντον.
• 2004 - σήμερα: Τόνι Φούτιτ, πρώην επίσκοπος βοηθός του Λιν, ζει στο Ρέφαμ.
• 2006 - σήμερα: Πέτρος Φοξ, πρώην επίσκοπος του Πορτ Μόρεσμπι στην Παπούα Νέα Γουινέα, είναι εκκλησιαστικός ηγέτης της ομάδας Λέικενχαμ.
• 2008 - σήμερα: Δαβίδ Γκίλετ, πρώην επίσκοπος βοηθός του Μπολτον, ζει στο Ντις.
• 2009 - σήμερα: Λίντσεϊ Ούργουιν, διοικητής του ιερού της Παναγίας του Ουάλσινχαμ, είναι πρώην επίσκοπος του Χόρσαμ. Είναι επίσης αδειοδοτημένος στις επισκοπές Έλι, Πίτερμπορο και Τσίτσεστερ.