close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εμμανουήλ Ζαχαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Εμμανουήλ Ζαχαρίας
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος1288
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφεουδάρχης
εξερευνητής[1]
Περίοδος ακμής13ος αιώνας
Οικογένεια
ΤέκναΤεδίτσιος Ζαχαρίας
ΑδέλφιαΒενέδικτος Ζαχαρίας
ΟικογένειαΟικογένεια Ζαχαρία

Ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας (ιταλ. Manuele Zaccaria) υπήρξε Γενουάτης του 13ου αιώνα, κύριος του φέουδου της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας στην Μικρά Ασία.

Γεννήθηκε στη Γένουα, με καταγωγή τον ισχυρό οίκο των Ζαχαρία (zaccari) ή di Castro ή di Castello, εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Εμμανουήλ ήλθε στη Κωνσταντινούπολη και με την ανδρεία και τη πανουργία του κατόρθωσε να προσελκύσει την εύνοια του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου, ο οποίος του παρεχώρησε το 1257 τη Φώκαια με τα παρακείμενα βουνά και τα στυπτηριωρυχεία της. Ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας από τα εισοδήματα της στυπτηρίας και άλλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις απέκτησε μεγάλα πλούτη. Απεβίωσε το 1288 αφήνοντας εννέα ανήλικα παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βενέδικτος Ζαχαρίας.


  • Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σελ. 5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.