close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ελεονώρα ντε Κλερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ελεονώρα ντε Κλερ
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Eleanor de Clare (Αγγλικά)
Γέννηση3  Οκτωβρίου 1292
Caerphilly
Θάνατος30  Ιουνίου 1337
Μόνμαθ
Τόπος ταφήςαββαείο του Τιουκέσμπουρι
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςHugh Despenser the Younger (από 1306)[1][2]
William la Zouche, 1st Baron Zouche of Mortimer[1]
ΤέκναElizabeth le Despenser, Baroness Berkeley[1]
Edward le Despenser
Margaret le Despenser
Hugh le Despencer, 2nd Baron le Despencer[3]
Isabel le Despenser, Countess of Arundel[3]
Éléonore le Despenser[3]
Joyce la Zouche[1]
Gilbert le Despenser
John le Despenser
Jeanne le Despenser
ΓονείςΓιλβέρτος ντε Κλερ, 7ος κόμης του Γκλόστερ[1] και Ιωάννα της Άκρας[1]
ΑδέλφιαΜαργαρίτα ντε Κλερ, κόμισσα του Γκλόστερ[1]
Ελισάβετ ντε Κλερ[1]
Γιλβέρτος ντε Κλερ, 8ος κόμης του Γκλόστερ[1]
Mary de Monthermer
Joan de Clare
ΟικογένειαΟίκος ντε Κλερ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Ελεονώρα ντε Κλερ, ιδίω δικαιώματι 6η κυρία τού Γκλάμοργκαν, αγγλ.: Eleanor de Clare, suo jure 6th Lady of Glamorgan (Οκτώβριος 1292 – 30 Ιουνίου 1337) ήταν μία ισχυρή Αγγλο-Ουαλική ευγενής, που παντρεύτηκε τον Ούγο Ντεσπένσερ τον Νεότερο, τον μελλοντικό ευνοούμενο τού Εδουάρδου Β' τής Αγγλίας, και ήταν εγγονή τού Εδουάρδου Α' τής Αγγλίας. Μαζί με τις αδελφές της, Ελισάβετ ντε Κλερ και Μαργαρίτα ντε Κλερ, κληρονόμησε τα κτήματα τού πατέρα της μετά το τέλος τού αδελφού της Γιλβέρτου ντε Κλερ (8ου κόμη τού Γκλόστερ, 7ου κόμη τού Χέρεφορντ) στη Μάχη τού Μπάνοκμπερν το 1314. [4] Γεννήθηκε το 1292 στο Κάστρο Κέρφιλυ στο Γκλάμοργκαν τής Ουαλίας, και ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Γιλβέρτου ντε Κλερ 6ου κόμη τού Χέρτφορντ, 7ου κόμη τού Γκλόστερ, 5ου κυρίου τού Γκλάμοργκαν και τής Ιωάννας τής Άκρας πριγκίπισσας τής Αγγλίας

Η κληρονομιά του ντε Κλερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως συγκληρονόμος με τις αδελφές της Ελισάβετ ντε Κλερ (σύζυγο τού Ρογήρου ντ'Αμορύ) και Μαργαρίτα ντε Κλερ (σύζυγο τού Ούγου Όντλεϋ), το 1314 κληρονόμησε τα κτήματα των ντε Κλερ, συμπεριλαμβανομένης τής τεράστιας φεουδαρχικής βαρονίας τού Γκλόστερ, μετά το τέλος τού αδελφού της, Γιλβέρτου ντε Κλερ 8ου κόμη τού Γκλόστερ στη Μάχη τού Μπάνοκμπερν. Η διαίρεση δεν ολοκληρώθηκε πλήρως μέχρι το 1317. Κατά τη διάρκεια αυτής τής περιόδου, την οικογενειακή έδρα τού Κάστρου τού Κέρφιλυ την κατείχε ο βασιλιάς υπό την κηδεμονία του Πέυν ντε Τέρμπερβιλ από το Κάστρο Κόιτυ. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κακομεταχείριση τού Τέρμπερβιλ, ο Ουαλός ευγενής Λιουέλιν Μπρεν και οι υποστηρικτές του εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση στις 28 Ιανουαρίου 1316, και πολιόρκησαν το Κάστρο τού Κέρφιλυ, το οποίο αντιστάθηκε με επιτυχία υπό τη διοίκηση τής "κυρίας ντε Κλερ" (σχεδόν σίγουρα τής Ελεονώρας) και μίας μικρής φρουράς, μέχρι που αναπληρώθηκε από τον σερ Γουλιέλμο Μόντακουτ στις 12 Μαρτίου 1316.

Γάμος με τον Ούγο Ντεσπένσερ τον νεότερο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάιο τού 1306 στο Γουέστμινστερ, η Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Ούγο λε Ντεσπένσερ τον Νεότερο, γιο τού Ούγου λε Ντεσπένσερ κόμη τού Γουίντσεστερ και τής συζύγου του Ισαβέλλας ντε Μπωσάμπ, κόρης τού Γουλιέλμου ντε Μπωσάμπ 9ου κόμη τού Γουόρικ. Έτσι, ο Ντεσπένσερ έγινε κύριος τού Γκλάμοργκαν. Ο παππούς της, βασιλιάς Εδουάρδος Α΄, χορήγησε στην Ελεονώρα προίκα 2.000 λιρών στερλινών. Ο σύζυγος τής Ελεονώρας αναδείχθηκε ως ο νέος ευνοούμενος τού θείου της, βασιλιά Εδουάρδου Β΄ τής Αγγλίας. Ο βασιλιάς έτρεφε μεγάλη εύνοια στον Ούγο και την Ελεονώρα, τους επισκεπτόταν συχνά, και τούς έκανε πολλά δώρα.

Η τύχη τής Ελεονώρας άλλαξε δραστικά μετά την εισβολή τον Σεπτέμβριο του 1326 τής αποξενωμένης συζύγου τού Εδουάρδου, βασίλισσας Ισαβέλλας, και τού εραστή της, Ρογήρου Μόρτιμερ, οι οποίοι ανέτρεψαν τον βασιλιά. Δύο μήνες αργότερα, ο σύζυγός της Ούγος καταδικάστηκε για εσχάτη προδοσία, και στη συνέχεια απαγχονίστηκε, θανατώθηκε και διαμελίστηκε.

Τέκνα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον Ντεσπένσερ, η Ελεονώρα είχε εννέα παιδιά:

  • Ούγος (π. 1308 /9 – 8 Φεβρουαρίου 1349), βαρόνος lλε Ντισπένσερ, ο οποίος κλήθηκε στο Κοινοβούλιο το 1338. Μετά το τέλος του χωρίς απογόνους, ο ανιψιός του Eδουάρδος, γιος τού αδελφού του Eδουάρδου, χρίστηκε βαρόνος λε Ντεσπένσερ το 1357.
  • Εδουάρδος (π. 1310 – 30 Σεπτεμβρίου 1342), στρατιωτικός, σκοτώθηκε στην πολιορκία τού Βαν. [5] Με τη σύζυγό του Άννα Φέρερς ήταν πατέρας τού Εδουάρδου Ντεσπένσερ Ιππότη τής Περικνημίδος, ο οποίος έγινε βαρόνος λε Ντεσπένσερ σε μία νέα δημιουργία τού 1357.
  • Iσαβέλλα, κόμισσα τού Άρουντελ (π. 1312 – μετά το 1356), παντρεύτηκε ως η πρώτη σύζυγός του τον Ριχάρδο ΦιτςΆλαν 10ο κόμη τού Άρουντελ. Ο γάμος ακυρώθηκε, και το παιδί τους, ο Εδμόνδος, αποκληρώθηκε.
  • Ιωάννα (π. 1314 – 15 Νοεμβρίου 1384), μοναχή στο αβαείο τού Σάφτσμπερυ.
  • Γιλβέρτος (π. 1316 – Απρίλιος 1382).
  • Ιωάννης (π. 1317 – Ιούνιος 1366).
  • Ελεονώρα (π. 1319 – Φεβρουάριος 1351), μοναχή στο Σέμπρινγκαμ πράιορυ.
  • Μαργαρίτα (π. Αύγουστος 1323 – 1337), μοναχή στο Γουάτον πράιορυ.
  • Ελισάβετ (π. Δεκέμβριος 1325 – 13 Ιουλίου 1389), παντρεύτηκε τον Μωρίς ντε Μπέρκλεϋ 4ο βαρόνο τού Μπέρκλεϋ.

Φυλάκιση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 1326, η Ελεονώρα περιορίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου. Η τύχη τής οικογένειας Ντεσπένσερ υπέστη επίσης πλήγμα με τις εκτελέσεις τού συζύγου και τού πεθερού τής Ελεονώρας. Ο μεγαλύτερος γιος τής Ελεονώρας και τού Ούγου, ο Ούγος (1308–1349), ο οποίος κράτησε το Κάστρο τού Κέρφιλυ ενάντια στις δυνάμεις τής βασίλισσας μέχρι την άνοιξη τού 1327, σώθηκε, όταν παρέδωσε το κάστρο, αλλά παρέμεινε φυλακισμένος μέχρι τον Ιούλιο τού 1331, μετά την οποία τελικά αποκαταστάθηκε στην βασιλική εύνοια. Τρεις από τις κόρες τής Ελεονώρας ντύθηκαν βίαια με πέπλο ως μοναχές. Μόνο η μεγαλύτερη κόρη, η Ισαβέλλα, και η μικρότερη κόρη, η Ελισάβετ, διέφυγαν από το μοναστήρι, η Ισαβέλλα επειδή ήταν ήδη παντρεμένη, και η Ελισάβετ λόγω τής βρεφικής της ηλικίας. Τον Φεβρουάριο τού 1328 η Ελεονώρα ελευθερώθηκε από τη φυλακή. Τον Απρίλιο τού 1328, τής αποκαταστάθηκε η κατοχή των δικών της εδαφών, για τα οποία απέδωσε φόρο υποτέλειας. [4]

Γάμος με τον Γουλιέλμο ντε λα Ζους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Οικόσημα της Ζους: Χρυσά, δέκα μπεζ 4, 3, 2, 1
Image
Σφραγίδα τού 1329 τού Γουλιέλμου λα Ζους 1ου βαρόνου Ζους τού Μόρτιμερ (απεβ. το 1337), jure uxoris κυρίου τού Γκλάμοργκαν, ως συζύγου τής Ελεονώρας ντε Κλερ (1292–1337), κόρης και τελικής κληρονόμου τού Γιλβέρτου ντε Κλερ 6ου κόμη τού Χέρτφορντ, 7ου κόμη τού Γκλόστερ, κυρίου τού Γκλάμοργκαν και φεουδαρχικού βαρόνου τού Γκλόστερ. Επιγραφή: S(igillum) Will(elm)i La Zouche Domini De Glamorgan («Σφραγίδα τού Γουλιέλμου λα Ζους, κυρίου τού Γκλάμοργκαν»). Ο θυρεός του και η επένδυση τού αλόγου του, δείχνουν το οικόσημο τού Ζους: επί ερυθρού πεδίου, 10 μπεζάντ..

Ανακαινίσεις αβαείου Τιούκσμπερυ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φανταστικές απεικονίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελεονώρα είναι δευτερεύων χαρακτήρας στο Les Rois maudits (Οι Καταραμένοι Βασιλείς), μία σειρά γαλλικών ιστορικών μυθιστορημάτων τού Μωρίς Ντρυόν. Την υποδύθηκε η Φλοράνς Ντουνογιέ στη γαλλική μίνι σειρά τού 1972, και η Ανζέλ Υμό στη διασκευή τού 2005.

Η Ελεονώρα εμφανίζεται στο διμερές μυθιστόρημα τού 1975/1976, Φεουδαρχική Οικογένεια: Οι ντε Κλερ τού Γκλόστερ, της Έντιθ Μπιντλ Μπράουερ. Είναι η ηρωίδα τού ιστορικού μυθιστορήματος τής Σούζαν Χίγκινμποθαμ τού 2005, Η Σύζυγος τού Προδότη: Ένα Μυθιστόρημα τής Βασιλείας τού Εδουάρδου Β'.

Πρόγονοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γιλβέρτος ντε Κλερ, 5ος κόμης του Γκλόστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ριχάρδος ντε Κλερ, 6ος κόμης του Γκλόστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ισαβέλλα Μάρσαλ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γιλβέρτος ντε Κλερ, 7ος κόμης του Γκλόστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης ντε Λασύ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μωντ ντε Λασύ, κόμισσα του Γκλόστερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαριτα ντε Κουίνσυ, κόμισσα του Λίνκολν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελεονώρα ντε Κλερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελεονώρα της Προβηγκίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα της Άκρας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φερδινάνδος Γ΄ της Καστίλης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ελεονώρα της Καστίλης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα του Ποντιέ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «Kindred Britain»
  2. ↑ p10485.htm#i104849. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  3. 1 2 3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  4. 1 2 Lewis, M. E. (2008). A traitor's death? The identity of a drawn, hanged and quartered man from Hulton Abbey, Staffordshire. antiquity, 82(315), 113-124.
  5. ↑ Kathryn Warner (2020). Edward II's nieces: The Clare Sisters. Pen & Sword. σελ. 6. ISBN 9781526715609. on or about 14 October

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Άλτσουλ, Μάικλ, Μια βαρονική οικογένεια στη μεσαιωνική Αγγλία: Οι Κλάρες
  • Μαίρη Αν Έβερετ Γκριν, Οι βίοι των πριγκίπισσες της Αγγλίας
  • Ρόι Μάρτιν Χέινς, Βασιλιάς Εδουάρδος Β΄
  • Ρίτσαρντ Κ. Μόρις και Ρον Σούσμιθ, Αβαείο Τιούκσμπερι: Ιστορία, Τέχνη και Αρχιτεκτονική
  • Pugh, TB, επιμ., τόμος 3, Ιστορία της Κομητείας Γκλάμοργκαν
  • Ρις, Γουίλιαμ, Το Κάστρο του Κερφίλι και η Θέση του στα Χρονικά του Γκλάμοργκαν
  • Άντερχιλ, Φράνσις. Για την καλή της περιουσία: Η ζωή της Ελίζαμπεθ ντε Μπεργκ
  • Ημερολόγιο Κλειστών Ζαριών
  • Ημερολόγιο Εκλεκτών Ρολών
  • Ημερολόγιο Εγγραφών στα Παπικά Μητρώα που αφορούν τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία
  • Ημερολόγιο Καταχωρίσεων Ευρεσιτεχνιών
  • Τα Ρολόγια του Κοινοβουλίου της Μεσαιωνικής Αγγλίας (έκδοση CD-ROM), επιμ. C. Given-Wilson, κ.ά.
  • Μια γενεαλογική επισκόπηση της ευγενούς τάξης της Βρετανίας καθώς και των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης
  • Προγονικές Ρίζες Ορισμένων Αμερικανών Αποίκων που Ήρθαν στην Αμερική Πριν από το 1700 από τον Frederick Lewis Weis, Γραμμές: 8-30, 8-31, 39–32, 74-32

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ελεονώρα_ντε_Κλερ&oldid=11470436"