Εθνοσυνέλευση (Ταϊλάνδη)

Εθνοσυνέλευση
Εθνοσυνέλευση ; รัฐสภา; Ratthasapha
	27η Εθνοσυνέλευση
	Σφραγίδα της Εθνοσυνέλευσης
Είδος
Τύπος	Διθάλαμη
Σώματα	Γερουσία; Βουλή των Αντιπροσώπων
Ιστορία
Ίδρυση	28 Ιουνίου 1932
Ηγεσία
Μονάρχης	Βατσιραλόνγκκορν ; Από 13 Οκτωβρίου 2016
Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων)	Σοφόν Σαράμ, Μπουμτζαϊτάι ; Από 16 Μαρτίου 2026
Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (Πρόεδρος της Γερουσίας)	Μονγκόλ Σουρασάτζα, ; Από 26 Ιουλίου 2024
Πρωθυπουργός	Ανουτίν Τσαρνβιρακούλ, Μπουμτζαϊτάι ; Από 7 Σεπτεμβρίου 2025
Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης	Κενή, ; Από 12 Δεκεμβρίου 2025
Δομή
Έδρες	700 (200 Γερουσιαστές, 500 Βουλευτές)
Γερουσία πολιτικές ομάδες	Ακομμάτιστοι (200)
Βουλή των Αντιπροσώπων ; πολιτικές ; ομάδες	Κυβέρνηση (293) Μπουμτζαϊτάι (192); Φέου Τάι (74); Παλάνγκ Πρατσαράτ (5); Πρατσατσάτ (5); Οικονομικό (3); Φιού Τσαρτ Τάι (2); Τάι Σανγκ Τάι (2); Ενωμένο Έθνος της Ταϊλάνδης (2); Νέο (1); Νέα Εναλλακτική (1); Νέα Δημοκρατία (1); Νέα Διάσταση (1); Νέα Ευκαιρία (1); Ρουάμ Τσάι Τάι (1); Τάι Σουμπ Ταουί (1); Δύναμη του Ενωμένου Λαού (1); Αντιπολίτευση (207) Λαϊκό (120); Κλα Ταμ (58); Δημοκρατικό (21); Τάι Ρουάμ Παλάνγκ (6); Φιλελεύθερο (1); Τάι Πακντί (1);
Εκλογές
Γερουσία εκλογικό σύστημα	Έμμεση εκλογή περιορισμένη ψηφοφορία με αυτο-υποψηφιότητα
Βουλή των Αντιπροσώπων εκλογικό σύστημα	Παράλληλη ψηφοφορία:; Πλειοψηφικό σύστημα (400 έδρες); Απλή αναλογική με λίστα (100 έδρες)
Γερουσία τελευταία εκλογή	9–26 Ιουνίου 2024
Βουλή των Αντιπροσώπων τελευταία εκλογή	8 Φεβρουαρίου 2026
Γερουσία επόμενη εκλογή	Αύγουστος–Σεπτέμβριος 2029
Βουλή των Αντιπροσώπων επόμενη εκλογή	Έως το 2030
Τόπος συνεδριάσεων
	Σαπάγια-Σαπασατάν, Ντουσίτ, Μπανγκόκ Ταϊλάνδη
Ιστοσελίδα
	parliament.go.th

Η Εθνοσυνέλευση της Ταϊλάνδης (Συντ: NAT, Πρότυπο:Langx, Ratthasapha Thai κυριολ. «Σάμπα του Ταϊλανδικού Ράστρα») είναι ο διθάλαμος νομοθετικός κλάδος της κυβέρνησης της Ταϊλάνδης. Συνεδριάζει στο Σαπάγια-Σαπασατάν, στην Περιοχή Ντουσίτ, στην Μπανγκόκ.Η Εθνοσυνέλευση ιδρύθηκε το 1932 μετά την υιοθέτηση του πρώτου συντάγματος της Ταϊλάνδης, το οποίο μετέτρεψε τη χώρα από απόλυτη μοναρχία σε συνταγματική μοναρχία.Κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης του 2013, η Βουλή των Αντιπροσώπων διαλύθηκε από την πρωθυπουργό Γίνγκλακ Σιναουάτρα, η οποία προκήρυξε εκλογές για τις 2 Φεβρουαρίου 2014, μέχρι που αυτές ακυρώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Μετά το πραξικόπημα του 2014, η Εθνοσυνέλευση αντικαταστάθηκε από την υποστηριζόμενη από τον στρατό, μονοθάλαμη Εθνική Νομοθετική Συνέλευση σύμφωνα με το σύνταγμα του 2014.Μετά τη δημοσίευση του Συντάγματος του 2017 τον Απρίλιο του 2017, η Εθνοσυνέλευση αποκαταστάθηκε, αλλά το σύνταγμα επέτρεψε στην στρατιωτική Εθνική Νομοθετική Συνέλευση να παραμείνει προσωρινά στη θέση της μέχρι τον σχηματισμό της Εθνοσυνέλευσης μετά τις γενικές εκλογές του 2019.

Σύνθεση

Η Συνέλευση είναι ένα διθάλαμο νομοθετικό σώμα που αποτελείται από τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Συνολικά, η Συνέλευση έχει 700 μέλη, 500 εκ των οποίων εξελέγησαν απευθείας μέσω γενικών εκλογών (500 Βουλευτές στην κάτω βουλή). Τα υπόλοιπα περιλαμβάνουν και τα 200 μέλη της Γερουσίας που εκλέγονται έμμεσα μεταξύ των υποψηφίων.^[1] Η πλειονότητα των εκλογών στην Ταϊλάνδη ακολουθεί το πλειοψηφικό σύστημα το οποίο χρησιμοποιείται στις εκλογές για τα 400 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Τα υπόλοιπα 100 μέλη της Βουλής εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση μέσω λίστας κομμάτων.Το κοινοβούλιο της Ταϊλάνδης είναι συντριπτικά ανδροκρατούμενο, σε ποσοστό 80,6%. Η εκπροσώπηση των γυναικών ανέρχεται στο 19,4%, κάτω από τον ασιατικό μέσο όρο που είναι 20% και τον παγκόσμιο μέσο όρο για τις γυναίκες βουλευτές που είναι 24%. Όλα υπολείπονται του 30% που θεωρείται ικανοποιητικό από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για τις Γυναίκες.^[2]^[3]

Γερουσία

Η άνω βουλή ονομάζεται Γερουσία της Ταϊλάνδης. Το σώμα είναι ακομμάτιστο και έχει περιορισμένες νομοθετικές εξουσίες. Η Γερουσία αποτελείται από 200 μέλη που ψηφίζονται έμμεσα από υποψηφίους 20 επαγγελματικών και κοινωνικών ομάδων.^[4] Η θητεία στη Γερουσία είναι πενταετής. Απαγορεύεται στα μέλη να κατέχουν οποιοδήποτε πρόσθετο αξίωμα ή να είναι μέλη σε πολιτικά κόμματα.^[5]Αν και το σώμα εντέλλεται να είναι ακομμάτιστο, πολλά μέσα ενημέρωσης και αναλυτές έχουν κατηγοριοποιήσει τους νομοθέτες σε πολιτικές παρατάξεις.

Βουλή των Αντιπροσώπων

Η κάτω βουλή ονομάζεται Βουλή των Αντιπροσώπων της Ταϊλάνδης. Το σώμα αποτελείται από 400 μέλη από μονοεδρικές εκλογές και 100 μέλη από «αναλογική εκπροσώπηση» μέσω λίστας κομμάτων, όπως κωδικαιοποιήθηκε στο Σύνταγμα της Ταϊλάνδης του 2007. Η «αναλογική εκπροσώπηση» της Ταϊλάνδης είναι, στην πραγματικότητα, παράλληλη ψηφοφορία, που συχνά περιγράφεται ως «μικτό πλειοψηφικό σύστημα» (MMM). Εδώ οι 100 έδρες κατανέμονται στα πολιτικά κόμματα σύμφωνα με την αναλογική λαϊκή ψήφο που λαμβάνει κάθε κόμμα. Κάθε επιλέξιμος ψηφοφόρος στην Ταϊλάνδη σε γενικές εκλογές έχει δύο ψήφους. Η πρώτη είναι για τον περιφερειακό Βουλευτή. Η δεύτερη ψήφος είναι για το κόμμα που προτιμά ο ψηφοφόρος. Η δεύτερη κατηγορία προστίθεται στη συνέχεια και τα αποτελέσματα χωρίζονται σε οκτώ εκλογικές περιοχές. Οι άλλες 400 έδρες εκλέγονται απευθείας σε περιφερειακή βάση. Η θητεία της Βουλής είναι τετραετής, ωστόσο, μια διάλυση μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή.^[6]

Εκλογές

Οι εκλογές στην Ταϊλάνδη διεξάγονται υπό καθολική ψηφοφορία. Ωστόσο, ισχύουν ορισμένοι περιορισμοί: Ο ψηφοφόρος πρέπει να είναι υπήκοος της Ταϊλάνδης (αν όχι από γέννηση, τότε όντας πολίτης για 5 χρόνια), πρέπει να είναι άνω των 18 ετών πριν από το έτος διεξαγωγής των εκλογών και πρέπει να έχει εγγραφεί 90 ημέρες πριν από τις εκλογές. Όσοι αποκλείονται από την ψηφοφορία στις εκλογές της Βουλής είναι: μέλη της σάνγκα ή του κλήρου, όσοι έχουν στερηθεί το προνόμιο για διάφορους λόγους, κρατούμενοι υπό νομικές ή δικαστικές εντολές και όσοι δεν έχουν σώας τας φρένας. Η ψηφοφορία στην Ταϊλάνδη είναι υποχρεωτική.^[7]

Περαιτέρω πληροφορίες: Εκλογές στην Ταϊλάνδη

Κτήριο του Κοινοβουλίου

Από τις 28 Ιουνίου 1932 έως το 1974, το νομοθετικό σώμα συνεδρίαζε στην Αίθουσα του Θρόνου Ανάντα Σαμακόμ. Μετά τις πρώτες εκλογές για την Εθνοσυνέλευση το 1933, ο Βασιλιάς Πρατζαντιπόκ παραχώρησε την Αίθουσα του Θρόνου για χρήση από το νομοθετικό σώμα. Ωστόσο, με τα χρόνια η σύνθεση της Συνέλευσης αυξήθηκε και η Αίθουσα του Θρόνου έγινε πολύ μικρή για να φιλοξενήσει όλους τους νομοθέτες και τη γραμματεία της. Έγιναν τρεις προσπάθειες για την ανέγερση νέου κτηρίου. Κάθε μία απέτυχε επειδή η εκάστοτε κυβέρνηση τερματίστηκε πριν εγκριθεί ο προϋπολογισμός.Η τέταρτη φορά, ωστόσο, ήταν επιτυχημένη, με τη βοήθεια του Βασιλιά Μπουμιμπόλ Αντουλιαντέτζ ο οποίος παραχώρησε στην Εθνοσυνέλευση βασιλική γη αμέσως βόρεια της Αίθουσας του Θρόνου για την τοποθεσία του νέου Κοινοβουλίου. Η κατασκευή ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου 1970, με προϋπολογισμό 51.027.360 μπατ. Το νέο συγκρότημα του Κοινοβουλίου αποτελείται από τρία κτήρια:Το πρώτο κτήριο, ή το Κοινοβούλιο, είναι τριών ορόφων και περιλαμβάνει την αίθουσα συνεδριάσεων για την Εθνοσυνέλευση. Η αίθουσα μοιράζεται τόσο από τη Γερουσία όσο και από τη Βουλή. Περιλαμβάνει επίσης τα γραφεία του Προέδρου και του Αντιπροέδρου της Εθνοσυνέλευσης και άλλων αναπληρωτών προεδρεύοντων.Το δεύτερο κτήριο είναι ένα επταώροφο κτήριο που περιλαμβάνει τη γραμματεία και τα γραφεία της Εθνοσυνέλευσης καθώς και το τυπογραφείο της. Το τρίτο κτήριο είναι ένα διώροφο κτήριο που χρησιμοποιείται ως Λέσχη του Κοινοβουλίου, με εγκαταστάσεις για τα μέλη της Συνέλευσης. Το Κοινοβούλιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 19 Σεπτεμβρίου 1974. Η Αίθουσα του Θρόνου Ανάντα Σαμακόμ έγινε εθνικό ιστορικό κτήριο και επιστράφηκε στον βασιλιά ως μέρος του Παλατιού Ντουσίτ. Από τότε το Κοινοβούλιο έγινε το κύριο κτήριο που χρησιμοποιείται για την Εθνοσυνέλευση. Μόνο η κρατική τελετή έναρξης πραγματοποιείται πλέον στην Αίθουσα του Θρόνου.Στις 29 Ιουλίου 2008, η Εθνοσυνέλευση διέθεσε νέα κονδύλια για την κατασκευή ενός νέου και μεγαλοπρεπέστερου Κοινοβουλίου. Από τον Δεκέμβριο του 2008, μια τοποθεσία που ανήκει στον Βασιλικό Στρατό της Ταϊλάνδης προσδιορίστηκε ως ο χώρος ενός νέου συγκροτήματος, αλλά δεν έχει ληφθεί περαιτέρω δράση.Το 2013, η Εθνοσυνέλευση επιβεβαίωσε ότι θα μεταφερθεί στο νέο Κοινοβούλιο, το Σαπάγια-Σαπασατάν.

Παραπομπές

↑ «Thailand's Senate Elections Results: What now? | International IDEA». www.idea.int (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.
↑ «'I'm ready,' says first transgender candidate for Thai PM». Today. Reuters. 8 Μαρτίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2019.
↑ «Thailand – Data on Women». IPU Parline. Inter-Parliamentary Union. 29 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2024.
↑ ruchapong (3 Μαρτίου 2024). «2024 Thai Senate Selection, Explained». iLaw (στα Ταϊλανδικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.
↑ Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 6: Η Εθνοσυνέλευση, Μέρος 3: Η Γερουσία
↑ Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 6: Η Εθνοσυνέλευση, Μέρος 2: Βουλή των Αντιπροσώπων
↑ Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 4: Καθήκοντα του Λαού της Ταϊλάνδης, Άρθρο 72

[1] «Thailand's Senate Elections Results: What now? | International IDEA». www.idea.int (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.

[2] «'I'm ready,' says first transgender candidate for Thai PM». Today. Reuters. 8 Μαρτίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2019.

[3] «Thailand – Data on Women». IPU Parline. Inter-Parliamentary Union. 29 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2024.

[4] ruchapong (3 Μαρτίου 2024). «2024 Thai Senate Selection, Explained». iLaw (στα Ταϊλανδικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.

[5] Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 6: Η Εθνοσυνέλευση, Μέρος 3: Η Γερουσία

[6] Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 6: Η Εθνοσυνέλευση, Μέρος 2: Βουλή των Αντιπροσώπων

[7] Σύνταγμα του Βασιλείου της Ταϊλάνδης 2007. Κεφάλαιο 4: Καθήκοντα του Λαού της Ταϊλάνδης, Άρθρο 72

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]