Εθνοσυνέλευση (Μπενίν)
Εθνοσυνέλευση Assemblée nationale | |
|---|---|
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Μονοθάλαμη |
| Σώματα | Εθνοσυνέλευση |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 1959[1] |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | |
| Δομή | |
| Έδρες | 83 μέλη |
 | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (109) |
| Διάρκεια | 4 χρόνια[2] |
| Εκλογές | |
| Αναλογική εκπροσώπηση με λίστα κομμάτων | |
Τελευταία εκλογή | 11 Ιανουαρίου 2026 |
Επόμενη εκλογή | 11 Ιανουαρίου 2030 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
| Πόρτο Νόβο, Μπενίν | |
| Ιστοσελίδα | |
| https://assemblee-nationale.bj | |
Η μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση είναι το νομοθετικό σώμα του Μπενίν και έδρα της είναι το Πόρτο Νόβο. Απέκτησε τη σημερινή της μορφή το 1990 και σήμερα αποτελείται από 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται άμεσα με αναλογική εκπροσώπηση σε λίστα κομμάτων. Η θητεία των βουλευτών είναι πενταετής.[3]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πρώτο κοινοβούλιο του ανεξάρτητου Μπενίν καθορίστηκε με το Σύνταγμα στις 28 Φεβρουαρίου 1959 και διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1959 ως τον Νοέμβριο του 1960. Πρόεδρός του ήταν ο Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν. Με τα συντάγματα του 1960 και του 1964 άρχισαν να λειτουργούν δύο νέες Εθνικές Συνελεύσεις κάθε φορά. Με την εφαρμογή του Βασικού Νόμου στις 9 Σεπτεμβρίου 1977 επήλθε ριζική μεταβολή στο κοινοβούλιο. Μετονομάστηκε σε Επαναστατική Εθνοσυνέλευση (ANR) και διήρκεσε ως τον Φεβρουάριο του 1990. Το Ανώτατο Συμβούλιο της Δημοκρατίας συστάθηκε τον Φεβρουάριο του 1990 για τον εκδημοκρατισμό της χώρας και πρόεδρός του ήταν ο αρχιεπίσκοπος Ιζιντόρ ντε Σουζά. Ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1990 σχηματίζοντας τη βασική δομή της σημερινής εθνοσυνέλευσης.[1]
Εκλογικό σύστημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα 83 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 24 πολυεθνικές εκλογικές περιφέρειες, με βάση τα διαμερίσματα της χώρας.[4] Ένας αμφιλεγόμενος νέος εκλογικός νόμος που εισήχθη τον Ιούλιο του 2018 δημιούργησε το εκλογικό όριο του 10% της εθνικής ψήφου για ένα κόμμα προκειμένου να εισέλθει στο κοινοβούλιο, ενώ η απαιτούμενη κατάθεση ποσού για να μπει σε βουλευτική λίστα αυξήθηκε από τα 8,3 εκατομμύρια φράγκα στα 249 εκατομμύρια φράγκα.[5] Οι μεταρρυθμίσεις αποσκοπούσαν στη μείωση του αριθμού των πολιτικών κομμάτων, των οποίων ο αριθμός πλησίαζε τα 200.
Τελευταίες εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης της Δαχομέης:
| Εικόνα | Όνομα (γέννηση-θάνατος) |
Από | Έως | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|---|
 |
Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν (1917-2002) |
24 Απριλίου 1959 | Νοέμβριος 1960 | [6] |
| Βαλεντίν Τζιντομπέ Ακπλογκάν | 4 Νοεμβρίου 1960 | 28 Οκτωβρίου 1963 | [7][8] | |
| Ταχίρου Κονγκάκου (1911-1993) |
Ιανουάριος 1964 | Νοέμβριος 1965 | [7][8] |
Πρόεδροι της Μόνιμης Επιτροπής της Εθνικής Επαναστατικής Συνέλευσης του Μπενίν:
| Όνομα (γέννηση-θάνατος) |
Από | Έως | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|
| ντ'Ινιάς Ατζό Μποκό | Φεβρουάριος 1980 | 17 Οκτωβρίου 1982 | [7][8] |
| Ρομέν Βιλό Γκεζό (19..-2013) |
17 Οκτωβρίου 1982 | 28 Φεβρουαρίου 1989 | [9][8] |
| Ρομέν Βιλόν Γκεζό (19..-2013) |
Ιούλιος 1989 | Φεβρουάριος 1990 | [8] |
| Ισιντόρ ντε Σούζα (1934-1999) |
28 Φεβρουαρίου 1990 | 31 Μαρτίου 1991 | [7][8] |
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης του Μπενίν:
| Εικόνα | Όνομα (γέννηση-θάνατος) |
Από | Έως | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|---|
 |
Αντριέν Ουνγκμπετζί (1942-) |
1 Απριλίου 1991 | 31 Μαρτίου 1995 | [7][10] |
| Μπρούνο Αμουσού (1939-) |
4 Απριλίου 1995 | 19Απριλίου 1999 | [11][10] | |
|
Αντριέν Ουνγκμπετζί (1942-) |
20 Απριλίου 1999 | 19 Μαρτίου 2003 | [7][10] |
| Αντουάν Ιτζί Κολαβολέ (1946-) |
22 Απριλίου 2003 | 2 Μαρτίου 2007 | [10] | |
| Ματουρίν Ναγκό (19..-) |
2 Μαρτίου 2007 | 23 Μαΐου 2015 | [10] | |
|
Αντριέν Ουνγκμπετζί (1942-) |
20 Μαΐου 2015 | 18 Μαΐου 2019 | [12] |
_(cropped).jpg) |
Λουί Βλαβονού (1953-) |
18 Μαΐου 2019 | 8 Φεβρουαρίου 2026 | [12][13] |
 |
Ζοζέφ Τζογκμπενού (1969-) |
8 Φεβρουαρίου 2026 | Σήμερα | [14] |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Histoire et patrimoine Αρχειοθετήθηκε 2018-02-03 στο Wayback Machine. National Assembly of Benin
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ Houngnikpo, Mathurin· Decalo, Samuel (2013). Historical Dictionary of Benin. Rowman & Littlefield. σελ. 62. ISBN 0810871718.
- ↑ Benin - Assemblee Nationale Electoral system Inter-Parliamentary Union
- ↑ Bénin : le nouveau code électoral suscite la polémique Jeune Afrique, 27 Σεπτεμβρίου 2018
- ↑ Groupe d'amitié France - Afrique de l'Ouest - du déplacement du Benin effectué par une délégation du groupe interparlamanentaire du 17 au 23 avril 2005
- 1 2 3 4 5 6 Ομάδα φιλίας Γαλλίας – Δυτικής Αφρικής – Σχετικά με την επίσκεψη στο Μπενίν που πραγματοποιήθηκε από αντιπροσωπεία της διακοινοβουλευτικής ομάδας από τις 17 έως τις 23 Απριλίου 2005.
- 1 2 3 4 5 6 «Histoire et Patrimoine | Assemblée Nationale du Bénin». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
- ↑ Ομάδα φιλίας Γαλλίας – Δυτικής Αφρικής – Σχετικά με την επίσκεψη στο Μπενίν που πραγματοποιήθηκε από αντιπροσωπεία της διακοινοβουλευτικής ομάδας από τις 17 έως τις 23 Απριλίου 2005.
- 1 2 3 4 5 «Histoire du parlement Beninois» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Ιουνίου 2019.
- ↑ Ομάδα φιλίας Γαλλίας – Δυτικής Αφρικής – Έκθεση για την επίσκεψη στο Μπενίν που πραγματοποιήθηκε από αντιπροσωπεία της διακοινοβουλευτικής ομάδας από τις 17 έως τις 23 Απριλίου 2005.
- 1 2 «Benin». 5 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
- ↑ «Mot du président | Assemblée Nationale du Bénin».
- ↑ «Bénin : J. Djogbénou à la tête de l'Assemblée nationale». Africa 24 (στα Γαλλικά). 9 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Επίσημος δικτυακός τόπος (στα γαλλικά)
