Εθνοσυνέλευση (Τσαντ)
Εθνοσυνέλευση του Τσαντ Assemblée nationale du Tchad جمعية تشاد الوطنية | |
|---|---|
| 4η Εθνοσυνέλευση | |
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Κάτω Βουλή |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 1960 |
| Ξεκίνημα νέας συνεδρίασης | 4 Φεβρουαρίου 2025 |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | Αλί Κολοτού Τσαϊμί[1] Από 4 Φεβρουαρίου 2025 |
| Δομή | |
| Έδρες | 188 |
 | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (124)
Αντιπολίτευση (64) |
| Διάρκεια | 4 χρόνια |
| Εκλογές | |
| πλειοψηφικό σύστημα | |
Τελευταία εκλογή | 29 Δεκεμβρίου 2024 |
Επόμενη εκλογή | 2029 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
 | |
| Palais de la Démocratie, Τζαμένα | |
| Ιστοσελίδα | |
| www.assemblee-nationale.td/W3//// | |
Η Εθνοσυνέλευση (Assemblée nationale· الجمعية الوطنية) είναι η κάτω βουλή του Κοινοβουλίου του Τσαντ. Οι βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται για πενταετή θητεία.
Νομοθετική ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Αποικιακό Τσαντ είχε τέσσερις συνελεύσεις από το 1947 έως το 1959. Ήταν το Συμβούλιο Αντιπροσώπων (1947) και οι Εδαφικές και Νομοθετικές Συνελεύσεις των ετών 1952, 1957 και 1959.[2]
Το Συμβούλιο Αντιπροσώπων από το 1947 έως το 1952 είχε 30 μέλη εκλεγμένα για πέντε χρόνια. Είχε διοικητικές και οικονομικές αρμοδιότητες. Περιελάμβανε λευκούς Γάλλους και Αφρικανούς συμβούλους. Πρόεδροι του ήταν ο Αλμπέρ Μπλανσάρ (1947–1951) και ο Γουίλιαμ Ταρντριού (1951–1952).[2]
Η Εδαφική Συνέλευση είχε 45 μέλη που εκλέχθηκαν για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1952. Τα μέλη ανήκαν στη συντηρητική δεξιά (UDT-RPF) και στην προοδευτική αριστερά (PPT/RDA και Ανεξάρτητο Σοσιαλιστικό Κόμμα του Τσαντ). Πρόεδρος ήταν ο Γουίλιαμ Ταρντριού (1952–1957) και ο Σαχουλμπά Γκοντσομέ (1957–1959). Η συνέλευση επένδυσε το πρώτο Κυβερνητικό Συμβούλιο του Τσαντ τον Μάιο του 1957.[2]
Η μονοθάλαμη Νομοθετική Συνέλευση ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1959. Η μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση ήταν το νομοθετικό σώμα υπό την πολιτική αυταρχική εξουσία του Ενγκάρτα Τομπαλμπάγιε από το 1960 έως το 1975. Το πολυκομματικό σύστημα καταργήθηκε τον Ιανουάριο του 1962.[2]
Το Τσαντ είχε Μεταβατικά Συμβουλευτικά Επιμελητήρια από το 1975 έως το 1993 υπό στρατιωτική διακυβέρνηση. Οι συνελεύσεις ήταν το Εθνικό Συμβούλιο Ένωσης (1978), το Εθνικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο (1982) και το Μεταβατικό Συμβούλιο της Δημοκρατίας (1991).[2]
Το Ανώτατο Μεταβατικό Συμβούλιο είχε νομοθετικές αρμοδιότητες από το 1993 έως το 1997, έως ότου η εκλεγμένη Εθνοσυνέλευση το αντικατέστησε το 1997. Ο αριθμός των μελών της Εθνοσυνέλευσης αυξήθηκε από 125 το 1997 σε 155 το 2002 και σε 188 το 2011.[2] Στις 20 Απριλίου 2021, μετά τον θάνατο του ποέδρου Ιντρίς Ντεμπί, η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε και οι αρμοδιότητές της αναλήφθηκαν από το Μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο, μια χούντα υπό την ηγεσία του γιου του Ντεμπί.[3][4][5] Η Εθνοσυνέλευση αντικαταστάθηκε από στρατιωτική διακυβέρνηση το 2021. Το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο ανέλαβε τη θέση του τον Οκτώβριο του 2021.[1]
Το 2024 το νέο σύνταγμα του Τσαντ προβλέπει ένα δικομματικό νομοθετικό σώμα αποτελούμενο από τη Γερουσία και την Εθνοσυνέλευση.[2] Η νεοεκλεγείσα Εθνοσυνέλευση αντικατέστησε το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2025.[6]
Τελευταίες εκλογές (2024)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νομοθετικοί πρόεδροι (1959–1993)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Όνομα | Από | Έως |
|---|---|---|
| Αλαχού Ταχίρ[7][8] | 1959 | 1960 |
| Αχμάτ Κοτοκό[7][8] | 1960 | 1961 |
| Μαχαμάτ Αμπντελκερίμ[7] | 1962 | 1963 |
| Αντούμ Τσερέ[7][8] | 1961 | 1969 |
| Αμπό Νασούρ[7][8] | 1969 | April 1975 |
| Νατζί Μπαϊσντέ Αμπντού[8] | 1982 | 1990 |
| Ζαν Αλινγκέ Μπαογιέ[8][9] | Οκτώβριος 1990 | 6 Δεκεμβρίου 1990 |
| Ουσμάν Γκαμ[8] | 1991 | 1992 |
| Μπαντά Αμπάς Μαλντούμ[8] | 1992 | 1993 |
Πρόεδροι του Ανώτατου Μεταβατικού Συμβουλίου (CST, 1993–1997)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Όνομα | Από | Έως |
|---|---|---|
| Λολ Μαχαμάτ Τσουά[8][9] | Απρίλιος 1993 | 15 Οκτωβρίου 1994 |
| Μαχαμάτ Μπ. Γκαντάγια[8] | 15 Οκτωβρίου 1994 | 1995 |
| Ισά Αμπάς Αλί[8] | 1995 | 1997 |
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης του Τσαντ (1997-2021)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Όνομα | Από | Έως |
|---|---|---|
| Γουαντέλ Αμπντελκαντέρ Καμουγκέ[8][9] | 9 Μαΐου 1997 | 2002 |
| Νασούρ Γκουελεντουξία Ουάιντο[8][9][10] | 10 Ιουνίου 2002 | 23 Ιουνίου 2011 |
| Χαρούν Καμπαντί[11] | 23 Ιουνίου 2011 | 20 Απριλίου 2021 |
Πρόεδρος του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Όνομα | Από | Έως |
|---|---|---|
| Χαρούν Καμπαντί[12] | 5 Οκτωβρίου 2021 | 4 Φεβρουαρίου 2025 |
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης του Τσαντ (2025-)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Όνομα | Από | Έως |
|---|---|---|
| Αλί Κολοτού Τσαϊμί[1] | 4 Φεβρουαρίου 2025 | Σημερινός |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 «Chad | National Assembly». IPU Parline: global data on national parliaments.
- 1 2 3 4 5 6 7 «assemblée-nationale.td - Historique». 23 Ιουνίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2022.
- ↑ «Chad President Idriss Deby killed on frontline, son to take over». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2025.
- ↑ «Chad President Idriss Deby dies on front lines, according to an army statement». Deutsche Welle. 20 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
- ↑ «Chad Sets Up Transitional Military Council Headed By Son Of Late President – Reports». UrduPoint (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
- ↑ «Le CNT cède désormais la place à la 4ème législature». www.cnt.td (στα Αγγλικά).
- 1 2 3 4 5 Azevedo, Mario Joaquin: Roots of Violence. A History of War in Chad
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 «assemblée-nationale.td - Anciens Présidents». 23 Ιουνίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2022.
- 1 2 3 4 Europa World Year Book 2004
- ↑ «CHAD: Parliamentary elections Assemblée nationale, 2002».
- ↑ «IPU PARLINE database: CHAD (Assemblée nationale), ELECTIONS IN 2011».
- ↑ «Chad». Parline: the IPU’s Open Data Platform (στα Αγγλικά). 5 Ιουλίου 2018.
