Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής

Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής
Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής ; Congreso Nacional de Chile
	LVI νομοθετική περίοδος του Κογκρέσου της Χιλής
	εθνόσημο της Χιλής
Είδος
Τύπος	Διθάλαμο
Σώματα	Γερουσία; Βουλή των Αντιπροσώπων
Ιστορία
Ίδρυση	4 Ιουλίου 1811 ; (Πρώτο Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής)
Ηγεσία
Πρόεδρος της Γερουσίας	Μανουέλ Χοσέ Οσαντόν
Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων	Χοσέ Μιγκέλ Κάστρο
Δομή
Έδρες	Σύνολο: 205 ; 50 γερουσιαστές; 155 βουλευτές
Γερουσία πολιτικές ομάδες	Κυβέρνηση (18) Κυβερνητική Συμμαχία (18) PS (7); PPD (6); PCCh (2); FREVS (2); FA (1); ; Εξωτερική στήριξη (5) DC (3); Ανεξάρτητοι (2); Αντιπολίτευση (27) Chile Vamos (22) RN (10); UDI (9); Evópoli (3); ; Άλλοι (5) PSC (2); Δημοκράτες (2); PLR (1); ;
Βουλή των Αντιπροσώπων ; πολιτικές ; ομάδες	Κυβέρνηση (67) Κυβερνητική Συμμαχία (67) FA (23); PS (13); PCCh (10); PPD (9); PL (5); PR (3); AH (2); FREVS (1); Ανεξάρτητοι (1); ; Εξωτερική στήριξη (7) DC (7); Αντιπολίτευση (81) Chile Vamos (48) UDI (22); RN (22); Evópoli (4); ; Άλλοι (33) PLR (12); PSC (7); Δημοκράτες (6); PDG (1); AxCh (1); Ανεξάρτητοι (6); ;
Διάρκεια	Γερουσιαστές: οκταετής θητεία με δυνατότητα επανεκλογής μία φορά; ; Βουλευτές: τετραετής θητεία, με δυνατότητα επανεκλογής έως δύο φορές;
Τόπος συνεδριάσεων
	Κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου; Βαλπαραΐσο; Χιλή
Ιστοσελίδα
	Βουλή των Αντιπροσώπων (στην ισπανική); Γερουσία (στην ισπανική)

Το Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής^[1] (ισπανικά: Congreso Nacional de Chile) αποτελεί τον νομοθετικό κλάδο της Δημοκρατίας της Χιλής. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα (Σύνταγμα της Χιλής του 1980), είναι ένα δικαμεραλιστικό (διθάλαμο) όργανο που αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία. Με βάση τον νόμο υπ' αριθμόν 18678,^[2] επίσημη έδρα του είναι η πόλη του Βαλπαραΐσο.

Το Κογκρέσο της Χιλής είναι το παλαιότερο σε λειτουργία στη Λατινική Αμερική και ένα από τα παλαιότερα στην Ιβηροαμερική. Το Πρώτο Εθνικό Κογκρέσο της Χιλής ιδρύθηκε στις 4 Ιουλίου 1811, προκειμένου να αποφασίσει για την καλύτερη μορφή διακυβέρνησης του Βασιλείου της Χιλής κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του βασιλιά Φερδινάνδου Ζ΄ στα χέρια του Ναπολέοντα.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από 155 βουλευτές (ισπανικά: diputados) που εκλέγονται για τετραετή θητεία. Η επανεκλογή είναι δυνατή για το πολύ δύο φορές, πράγμα που σημαίνει ότι ένας βουλευτής μπορεί να παραμείνει στη θέση του έως και 12 έτη.^[3] Η χώρα διαθέτει 28 εκλογικές περιφέρειες (ισπανικά: distritos electorales), καθεμία από τις οποίες εκλέγει μεταξύ 3 και 8 βουλευτών.^[4]

Η Γερουσία αποτελείται από 50 γερουσιαστές (ισπανικά: senadores) που εκλέγονται για οκταετή θητεία. Η επανεκλογή είναι δυνατή το πολύ μία φορά, πράγμα που σημαίνει ότι ένας γερουσιαστής μπορεί να παραμείνει στη θέση του έως και 16 έτη.^[3] Οι εκλογικές υποδιαιρέσεις της Γερουσίας διαφέρουν από εκείνες της Βουλής. Καθεμία από τις 16 περιφέρειες της Χιλής αποτελεί μια γερουσιαστική εκλογική περιφέρεια (ισπανικά: circunscripción senatorial) που εκλέγει μεταξύ 2 και 5 γερουσιαστών.^[4]

Οι εξουσίες, τα καθήκοντα και οι διαδικασίες του Κογκρέσου ορίζονται στα άρθρα 42 έως 59 του ισχύοντος συντάγματος του 1980 και μέσω του Συνταγματικού Οργανικού Νόμου υπ' αριθμόν 18918^[2] που δημοσιεύθηκε το 1990.

Το τρέχον εκλογικό σύστημα στη Χιλή είναι αναλογικό και συμπεριληπτικό, σύμφωνα με την ενημέρωση του οργανικού νόμου υπ' αριθμόν 18700 (άρθρο 179 bis) το 2015.^[5]

Το Εθνικό Κογκρέσο παρέμεινε κλειστό χωρίς άμεση ανανέωση των μελών των δύο σωμάτων του κατά τη διάρκεια τριών περιόδων: 1924-1925, Ιούνιος-Οκτώβριος 1932 και 1973-1989.

Μια νέα τετραετής νομοθετική περίοδος ξεκινά με την εγκατάσταση του Εθνικού Κογκρέσου. Η 56η νομοθετική περίοδος του Κογκρέσου της Χιλής ξεκίνησε στις 11 Μαρτίου 2022 και θα ολοκληρωθεί το 2026.

Ιστορία

Patria Vieja (Παλαιά Πατρίδα)

Patria Nueva (Νέα Πατρίδα)

Δικτατορία 1973-1990

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1973 η Κυβερνητική Χούντα της Χιλής διέλυσε το Κογκρέσο.^[6]

Κατά τα τελευταία έτη του καθεστώτος του Πινοτσέτ, κατασκευάστηκε το σημερινό κτίριο του Κογκρέσου στην πόλη-λιμάνι του Βαλπαραΐσο, περίπου 140 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας της χώρας, Σαντιάγο. Αυτό το νέο κτίριο αντικατέστησε το Παλαιό Κτίριο του Εθνικού Κογκρέσου, που βρίσκεται στο κέντρο του Σαντιάγο.

Μετάβαση στη Δημοκρατία

Μεταξύ 1989 και 2013, οι εκλογές στη Χιλή διεξάγονταν με βάση ένα διωνυμικό εκλογικό σύστημα, το οποίο είχε θεσπιστεί το 1980 κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας.

Το διωνυμικό σύστημα θεωρήθηκε από τους περισσότερους αναλυτές ως το κύριο συνταγματικό «κλείδωμα» που εμπόδιζε την ολοκλήρωση της μετάβασης της Χιλής στη δημοκρατία.

Δείτε επίσης

Δημοκρατία της Χιλής

Βουλή των Αντιπροσώπων της Χιλής

Γερουσία της Χιλής

Πολιτική της Χιλής

Παραπομπές

↑ Cabrera-Tapia, Roberto (2021). «The Chilean Congress: Bicameralism in a Presidential System» (PDF). PSA Parliaments specialist group.
1 2 Nacional, Biblioteca del Congreso. «Biblioteca del Congreso Nacional | Ley Chile». www.bcn.cl/leychile (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024.
1 2 Congreso Nacional de Chile, Biblioteca (27 Νοεμβρίου 2014). «Limits to the re-election of deputies and senators». Portal de la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
1 2 Congreso Nacional de Chile, Biblioteca (26 Αυγούστου 2024). «DFL 2 FIJA EL TEXTO REFUNDIDO, COORDINADO Y SISTEMATIZADO DE LA LEY Nº18.700, ORGÁNICA CONSTITUCIONAL SOBRE VOTACIONES POPULARES Y ESCRUTINIOS». Biblioteca del Congreso Nacional de Chile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2025. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
↑ Biblioteca, Congreso Nacional de Chile. «Organic law about popular vote». www.bcn.cl/leychile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
↑ "Junta general names himself as new President of Chile". The Guardian. 14 September 1973. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2018.

[1] Cabrera-Tapia, Roberto (2021). «The Chilean Congress: Bicameralism in a Presidential System» (PDF). PSA Parliaments specialist group.

[Nacional-2] 1 2 Nacional, Biblioteca del Congreso. «Biblioteca del Congreso Nacional | Ley Chile». www.bcn.cl/leychile (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024.

[:0-3] 1 2 Congreso Nacional de Chile, Biblioteca (27 Νοεμβρίου 2014). «Limits to the re-election of deputies and senators». Portal de la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

[:1-4] 1 2 Congreso Nacional de Chile, Biblioteca (26 Αυγούστου 2024). «DFL 2 FIJA EL TEXTO REFUNDIDO, COORDINADO Y SISTEMATIZADO DE LA LEY Nº18.700, ORGÁNICA CONSTITUCIONAL SOBRE VOTACIONES POPULARES Y ESCRUTINIOS». Biblioteca del Congreso Nacional de Chile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2025. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

[5] Biblioteca, Congreso Nacional de Chile. «Organic law about popular vote». www.bcn.cl/leychile (στα Spanish). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

[6] "Junta general names himself as new President of Chile". The Guardian. 14 September 1973. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2018.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]