close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Διακοινοβουλευτική Ένωση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διακοινοβουλευτική Ένωση
Ίδρυση1889
ΙδρυτήςΦρεντερίκ Πασί,
Ουίλιαμ Ράνταλ Κρέμερ
Νομική υπόστασηΔιεθνής οργανισμός
ΈδραΓενεύη, Ελβετία, Ελβετία
Μέλη183 Μέλη
15 Συνδεδεμένα Μέλη
ΠρόεδροςΤούλια Άκσον[1]
Γενικός ΓραμματέαςΜάρτιν Τσουνγκόνγκ[2]
Ιστότοποςwww.ipu.org

Η Διακοινοβουλευτική Ένωση (IPU· γαλλικά: Union Interparlementaire, UIP) είναι ένας διεθνής οργανισμός εθνικών κοινοβουλίων.[3] Ο πρωταρχικός της σκοπός είναι η προώθηση της δημοκρατικής διακυβέρνησης, της λογοδοσίας και της συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Άλλες πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν την προώθηση της ισότητας των φύλων στα νομοθετικά σώματα, την ενδυνάμωση της συμμετοχή των νέων στην πολιτική και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1889 ως Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη. Ιδρυτές του ήταν οι πολιτικοί Φρεντερίκ Πασί από τη Γαλλία και Ουίλιαμ Ράνταλ Κρέμερ από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίοι επεδίωξαν να δημιουργήσουν το πρώτο μόνιμο φόρουμ για πολιτικές πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, η ιδιότητα του μέλους της IPU προοριζόταν για μεμονωμένους βουλευτές, αλλά έκτοτε έχει μετασχηματιστεί ώστε να περιλαμβάνει τα νομοθετικά σώματα κυρίαρχων κρατών. Από το 2025 τα εθνικά κοινοβούλια 183 χωρών είναι μέλη της IPU, ενώ 15 είναι συνδεδεμένα μέλη, τα περισσότερα από τα οποία είναι περιφερειακά κοινοβούλια.[4][5] Ορισμένα από τα κράτη-μέλη του οργανισμού δεν θεωρούνται δημοκρατικά σύμφωνα με διεθνείς δείκτες.[6][7]

Η IPU διευκολύνει την ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου και των θεσμών, ενισχύοντας τα θεμέλια και ενισχύοντας το όραμα για την ειρήνη και το κοινό καλό, συμπεριλαμβανομένου του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου, της Κοινωνίας των Εθνών και των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης, χρηματοδοτεί και συμμετέχει σε διεθνείς διασκέψεις και φόρουμ, και έχει καθεστώς μόνιμου παρατηρητή στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Κατά συνέπεια, οκτώ άτομα που συνδέονται με τον οργανισμό είναι κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.

Ο αρχικός στόχος του οργανισμού ήταν η διαιτησία των συγκρούσεων. Η IPU έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου στη Χάγη. Με την πάροδο του χρόνου, η αποστολή της εξελίχθηκε προς την προώθηση της δημοκρατίας και του διακοινοβουλευτικού διαλόγου. Η IPU εργάστηκε για την ίδρυση θεσμών σε διακυβερνητικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, έναν οργανισμό με τον οποίο συνεργάζεται και στον οποίο έχει καθεστώς μόνιμου παρατηρητή.

Η έδρα της ένωσης έχει μεταφερθεί αρκετές φορές από την ίδρυσή της. Τοποθεσίες:

1892–1911: Βέρνη (Ελβετία)

1911–1914: Βρυξέλλες (Βέλγιο)

1914–1920: Όσλο (Νορβηγία)

1921–σήμερα: Γενεύη (Ελβετία)

Οκτώ ηγετικές προσωπικότητες της IPU έχουν λάβει Βραβεία Νόμπελ Ειρήνης:

1901: Φρεντερίκ Πασί (Γαλλία)

1902: Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά (Ελβετία)

1903: Ράνταλ Κρέμερ (Ηνωμένο Βασίλειο)

1908: Φρέντρικ Μπάγερ (Δανία)

1909: Ογκίστ Μπερνάρτ (Βέλγιο)

1913: Ανρί Λα Φοντέν (Βέλγιο)

1921: Κρίστιαν Λάνγκε (Νορβηγία)

1927: Φερντινάν Μπουισόν (Γαλλία)

Image
Χάρτης των κρατών-μελών της IPU

Κατά την ίδρυσή της στις 30 Ιουνίου 1889, η Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη είχε οκτώ μέλη: Αυστροουγγαρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Ιταλία, Λιβερία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν επίσης, αλλά δεν υιοθέτησαν επίσημα τη συνθήκη διαιτησίας.[8][9]

Η Διακοινοβουλευτική Ένωση έχει σήμερα 183 μέλη.

Περιφερειακές κοινοβουλευτικές συνελεύσεις μπορεί να γίνουν δεκτές από το Διοικητικό Συμβούλιο ως Συνδεδεμένα Μέλη.

Κάθε Κοινοβούλιο που έχει συσταθεί σύμφωνα με τους νόμους ενός κυρίαρχου κράτους του οποίου τον πληθυσμό αντιπροσωπεύει και στο έδαφος του οποίου λειτουργεί, μπορεί να ζητήσει την προσχώρησή του στη Διακοινοβουλευτική Ένωση. Η απόφαση για την εισδοχή ή την επανεισδοχή ενός Κοινοβουλίου λαμβάνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο.

Είναι καθήκον των Μελών της IPU να υποβάλλουν τα ψηφίσματα της IPU στο αντίστοιχο Κοινοβούλιό τους, με την καταλληλότερη μορφή· να τα κοινοποιούν στην Κυβέρνηση· να προωθούν την εφαρμογή τους και να ενημερώνουν τη Γραμματεία της IPU, όσο το δυνατόν συχνότερα και πληρέστερα, ιδιαίτερα στις ετήσιες εκθέσεις της, σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν.

Σχεδόν όλες οι χώρες έχουν κοινοβούλιο-μέλος της IPU, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και η 12η (1904), η 23η (1925) και η 42η (1953) διασκέψεις φιλοξενήθηκαν στις ΗΠΑ.

Συνδεδεμένα Μέλη

Οι συμμετέχουσες κοινοβουλευτικές συνελεύσεις εκτός από τα εθνικά κοινοβούλια είναι οι εξής:[4]

Όνομα Σχετικός οργανισμός
Κοινοβούλιο των Άνδεων CAN
Αραβικό Κοινοβούλιο
Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής (PARLCEN) SICA
Νομοθετική Συνέλευση της Ανατολικής Αφρικής EAC
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ΕΕ
Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της ΚΑΚ ΚΑΚ
Διακοινοβουλευτική Επιτροπή της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης UEMOA
Κοινοβούλιο της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (PARLATINO) PARLATINO
Παναφρικανικό Κοινοβούλιο ΑΕ
Κοινοβούλιο της Οικονομικής Κοινότητας των Δυτικοαφρικανικών Κρατών ECOWAS
Κοινοβούλιο της Οικονομικής και Νομισματικής Κοινότητας της Κεντρικής Αφρικής CEMAC
Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας (APF) OIF
Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) ΣτΕ
Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου ΟΣΕΠ
Image
Η έδρα της IPU στη Γενεύη (2010)

Τα όργανα της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης είναι:

Συνέλευση (Assembly). Συνέρχεται δύο φορές το χρόνο και αποτελείται από βουλευτές που ορίζονται ως αντιπρόσωποι από τα Μέλη. Η Συνέλευση επικουρείται στο έργο της από Μόνιμες Επιτροπές, των οποίων ο αριθμός και οι αρμοδιότητες καθορίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο· οι Μόνιμες Επιτροπές συνήθως προετοιμάζουν εκθέσεις και σχέδια ψηφισμάτων για τη Συνέλευση. Κανένας αντιπρόσωπος δεν μπορεί να διαθέτει περισσότερες από δέκα ψήφους.

Διοικητικό Συμβούλιο (Governing Council). Το Διοικητικό Συμβούλιο πραγματοποιεί συνήθως δύο συνόδους το χρόνο. Αποτελείται από τρεις εκπροσώπους από κάθε Μέλος. Η θητεία ενός μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου διαρκεί από τη μία Συνέλευση στην επόμενη και όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να είναι εν ενεργεία μέλη του Κοινοβουλίου. Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει τον Πρόεδρο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης για περίοδο τριών ετών. Εκλέγει επίσης τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής και διορίζει τον Γενικό Γραμματέα της Ένωσης.

Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee). Η εκτελεστική επιτροπή αποτελείται από τον Πρόεδρο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 15 μέλη που ανήκουν σε διαφορετικά Κοινοβούλια (εκλέγονται από το Διοικητικό Συμβούλιο· τουλάχιστον 12 εκλέγονται μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου) και την Πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής της Συνάντησης Γυναικών Βουλευτών. Οι δεκαπέντε εκλεγμένες έδρες κατανέμονται στις γεωπολιτικές ομάδες. Μόνο βουλευτές από κράτη όπου οι γυναίκες έχουν τόσο το δικαίωμα του εκλέγειν όσο και του εκλέγεσθαι είναι επιλέξιμοι για την εκτελεστική επιτροπή. Η εκτελεστική επιτροπή είναι το διοικητικό όργανο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης. Η τρέχουσα Πρόεδρος είναι η Δρ. Τούλια Άκσον, Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Ενωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας και η δεύτερη γυναίκα που κατέχει τη θέση, η οποία εξελέγη τον Οκτώβριο του 2023.[10]

Γραμματεία (Secretariat). Η Γραμματεία αποτελεί το σύνολο του προσωπικού του οργανισμού υπό τη διεύθυνση του Γενικού Γραμματέα, σήμερα του Μαρτίν Τσουνγκόνγκ από το Καμερούν.[11]

Η Ένωση Γενικών Γραμματέων των Κοινοβουλίων είναι ένα συμβουλευτικό όργανο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης.

Image
Art Nouveau πλακέτα-μετάλλιο για τη 15η Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη του 1908 στο Βερολίνο

Η Συνέλευση είναι το κύριο πολιτικό όργανο της IPU μέσω του οποίου τα Κοινοβούλια-Μέλη της IPU υιοθετούν κοινοβουλευτικά ψηφίσματα για παγκόσμια ζητήματα. Διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην αντιμετώπιση των ζητημάτων που απειλούν την ειρήνη, τη δημοκρατία και τη βιώσιμη ανάπτυξη, μεταξύ άλλων μέσω των τεσσάρων θεματικών μόνιμων επιτροπών της. Οι Συνελεύσεις της IPU πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο είτε στη Γενεύη είτε φιλοξενούνται από Κοινοβούλια-Μέλη.

#Πόλη φιλοξενίαςΧώρα φιλοξενίαςΈτος
150ή Τασκένδη Image Ουζμπεκιστάν 2025
149η Γενεύη Image Ελβετία 2024
148η Γενεύη Image Ελβετία 2024
147η Λουάντα Image Ανγκόλα 2023
146η Μανάμα Image Μπαχρέιν 2023
145η Κιγκάλι Image Ρουάντα 2022
144η Νούσα Ντούα Image Ινδονησία 2022
143η Μαδρίτη Image Ισπανία 2021
142η Εικονική Εικονική 2021
141ηΒελιγράδιImage Σερβία2019
140ήΝτόχαImage Κατάρ2019
139ηΓενεύηImage Ελβετία2018
138ηΓενεύηImage Ελβετία2018
137ηΑγία ΠετρούποληImage Ρωσία2017
136ηΝτάκαImage Μπανγκλαντές2017
135ηΓενεύηImage Ελβετία2016
134ηΛουσάκαImage Ζάμπια2016
133ηΓενεύηImage Ελβετία2015
132ηΑνόιImage Βιετνάμ2015
131ηΓενεύηImage Ελβετία [12]2014
130ήΓενεύηImage Ελβετία2014
129ηΓενεύηImage Ελβετία2013
128ηΚίτοΙσημερινός (χώρα) Ισημερινός 2013
127ηΠόλη του ΚεμπέκImage Καναδάς2012
126ηΚαμπάλαImage Ουγκάντα2012
125ηΒέρνηImage Ελβετία2011
124ηΠόλη του ΠαναμάImage Παναμάς2011
123ηΓενεύηImage Ελβετία2010
122ηΜπανγκόκImage Ταϊλάνδη2010
121ηΓενεύηImage Ελβετία2009
120ήΑντίς ΑμπέμπαImage Αιθιοπία2009
119ηΓενεύηImage Ελβετία2008
118ηΚέιπ ΤάουνImage Νότια Αφρική2008
117ηΓενεύηImage Ελβετία2007
116ηΝούσα Ντούα, ΜπαλίImage Ινδονησία2007
115ηΓενεύηImage Ελβετία2006
114ηΝαϊρόμπιImage Κένυα2006
113ηΓενεύηImage Ελβετία2005
112ηΜανίλαImage Φιλιππίνες2005
111ηΓενεύηImage Ελβετία2004
110ηΠόλη του ΜεξικούImage Μεξικό2004
109ηΓενεύηImage Ελβετία2003
108ηΣαντιάγοImage Χιλή2003
107ηΜαρακέςImage Μαρόκο2002
106ηΟυαγκαντούγκουImage Μπουρκίνα Φάσο2001
105ηΑβάναImage Κούβα2001
104ηΤζακάρταImage Ινδονησία2000
103ηΑμμάνImage Ιορδανία2000
102ηΒερολίνοImage Γερμανία1999
101ηΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1999
100ήΜόσχαImage Ρωσία1998
99ηΒίντχουκImage Ναμίμπια1998
98ηΚάιροImage Αίγυπτος1997
97ηΣεούλImage Νότια Κορέα1997
96ηΠεκίνοImage Κίνα1996
95ηΚωνσταντινούποληImage Τουρκία1996
94ηΒουκουρέστιImage Ρουμανία1995
93ηΜαδρίτηImage Ισπανία1995
92ηΚοπεγχάγηImage Δανία1994
91ηΠαρίσιImage Γαλλία1994
90ήΚαμπέραImage Αυστραλία1993
89ηΝέο ΔελχίImage Ινδία1993
88ηΣτοκχόλμηImage Σουηδία1992
87ηΓιαουντέImage Καμερούν1992
86ηΣαντιάγοImage Χιλή1991
85ηΠιονγιάνγκImage Βόρεια Κορέα1991
84ηΠούντα δελ ΈστεImage Ουρουγουάη1990
83ηΛευκωσίαImage Κύπρος1990
82ηΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1989
81ηΒουδαπέστηImage Ουγγαρία1989
80ήΣόφιαImage 19711988
79ηΠόλη της ΓουατεμάλαςImage Γουατεμάλα1988
78ηΜπανγκόκImage Ταϊλάνδη1987
77ηΜανάγουαImage Νικαράγουα1987
76ηΜπουένος ΆιρεςImage Αργεντινή1986
75ηΠόλη του ΜεξικούImage Μεξικό1986
74ηΟτάβαImage Καναδάς1985
73ηΛομέImage Τόγκο1985
72ηΓενεύηImage Ελβετία1984
71ηΓενεύηImage Ελβετία1984
70ήΣεούλImage Νότια Κορέα1983
69ηΡώμηImage Ιταλία1982
68ηΑβάναImage Κούβα1981
67ηΒερολίνοImage Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας1980
66ηΚαράκαςImage 19541979
65ηΒόννηImage Γερμανία1978
64ηΣόφιαImage 19711977
63ηΜαδρίτηImage 19451976
62ηΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1975
61ηΤόκιοImage 18701974
60ήΡώμηImage Ιταλία1972
59ηΠαρίσιImage Γαλλία1971
58ηΧάγηImage Ολλανδία1970
57ηΝέο ΔελχίImage Ινδία1969
56ηΛίμαImage Περού1968
55ηΤεχεράνηImage 19641966
54ηΟτάβαImage Καναδάς1965
53ηΚοπεγχάγηImage Δανία1964
52ηΒελιγράδιImage Γιουγκοσλαβία1963
51ηΜπραζίλιαImage 19601962
50ήΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1961
49ηΤόκιοImage 18701960
48ηΒαρσοβίαImage Πολωνία1959
47ηΡίο ντε ΤζανέιροImage Βραζιλία1958
46ηΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1957
45ηΜπανγκόκImage Ταϊλάνδη1956
44ηΕλσίνκιImage Φινλανδία1955
43ηΒιέννηImage Αυστρία1954
42ηΟυάσιγκτονImage 19121953
41ηΒέρνηImage Ελβετία1952
40ήΚωνσταντινούποληImage Τουρκία1951
39ηΔουβλίνοImage Δημοκρατία της Ιρλανδίας1950
38ηΣτοκχόλμηImage Σουηδία1949
37ηΡώμηImage Ιταλία1948
36ηΚάιροImage 19221947
35ηΌσλοImage Νορβηγία1939
34ηΧάγηImage Ολλανδία1938
33ηΠαρίσιImage Γαλλία1937
32ηΒουδαπέστηImage 19201936
31ηΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1935
30ήΚωνσταντινούποληImage Τουρκία1934
29ηΜαδρίτηImage 19311933
28ηΓενεύηImage Ελβετία1932
27ηΒουκουρέστιImage Ρουμανία1931
26ηΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1930
25ηΒερολίνοImage Weimar1928
24ηΠαρίσιImage Γαλλία1927
23η Ουάσιγκτον Image 1912 1925
Οτάβα Image Καναδάς
22ηΒέρνηImage Ελβετία1924
21ηΚοπεγχάγηImage Δανία1923
20ήΒιέννηImage Αυστρία1922
19ηΣτοκχόλμηImage Σουηδία1921
18ηΧάγηImage Ολλανδία1913
17ηΓενεύηImage Ελβετία1912
16ηΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1910
15ηΒερολίνοImage empire1908
14ηΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1906
13ηΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1905
12ηΣεντ ΛούιςImage 18961904
11ηΒιέννηImage Αυστροουγγαρία1903
10ηΠαρίσιImage Γαλλία1900
ΧριστιανίαImage Δανία1899
ΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1897
ΒουδαπέστηImage Αυστροουγγαρία1896
ΒρυξέλλεςImage Βέλγιο1895
ΧάγηImage Ολλανδία1894
ΒέρνηImage Ελβετία1892
ΡώμηImage 18611891
ΛονδίνοImage Ηνωμένο Βασίλειο1890
ΠαρίσιImage Γαλλία1889
Πρόεδρος Έτη Χώρα
Ογκίστ Μπερνάρ (1829–1912) 1909–1912 Image Βέλγιο
Φίλιπ Στάνχοπ(1847–1923) 1912–1922 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Τέοντορ Αντελσουάρντ (1860–1929) 1922–1928 Image Σουηδία
Φερνάν Μπουισόν (1874–1959) 1928–1934 Image Γαλλία
Ανρί Καρτόν ντε Ουιάρ (1869–1951) 1934–1947 Image Βέλγιο
Ουίλιαμ Ουέτζγουντ Μπεν (1877–1960) 1947–1957 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Τζουζέπε Κοντάτσι-Πιζανέλι (1913–1988) 1957–1962 Image Ιταλία
Ρανιέρι Ματσίλι (1910–1975) 1962–1967 Image Βραζιλία
Αμπντεραχμάν Αμπντενεμπί (1914–1990) 1967–1968 Image Τυνησία
Αντρέ Σαντερναγκόρ (1921–2025) 1968–1973 Image Γαλλία
Γκουρντιάλ Σινγκ Ντιλόν (1915–1992) 1973–1976 Image Ινδία
Τόμας Ουίλιαμς (1915–1986) 1976–1979 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Ραφαέλ Καλντέρα (1916–2009) 1979–1982 Image Βενεζουέλα
Γιόχανες Βιρολάινεν (1914–2000) 1982–1983 Image Φινλανδία
Εμίλ Κιβελιέ (1928–2009) 1983 Image Βέλγιο
Ιζ Ελ Ντιν Ελ Σαγιέντ (1934–2009) 1983–1985 Image Σουδάν
Τζον Πέιτζ (1919–2008) 1985 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Χανς Στέρκεν (1923–1999) 1985–1988 Image Δυτική Γερμανία
Ντάουντα Σόου (1933–2009) 1988–1991 Image Σενεγάλη
Μάικλ Μάρσαλ (1930–2006) 1991–1994 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Άχμεντ Φάθι Σορούρ (1932–2024) 1994–1997 Image Αίγυπτος
Μιγκέλ Άνχελ Μαρτίνεθ Μαρτίνεθ (1940-) 1997–1999 Image Ισπανία
Νάζμα Επτούλα (1940-) 1999–2002 Image Ινδία
Σέρχιο Πάες Βερδούγο (1933–2025) 2002–2005 Image Χιλή
Πιερ Φερντινάντο Καζίνι (1955-) 2005–2008 Image Ιταλία
Τέο-Μπεν Γκουριράμπ (1939–2018) 2008–2011 Image Ναμίμπια
Αμπντελουαχάντ Ραντί (1935–2023) 2011–2014 Image Μαρόκο
Σαμπέρ Χοσεΐν Τσουντουρί (1961-) 2014–2017 Image Μπανγκλαντές
Γκαμπριέλα Κουέβας Μπαρόν (1979-) 2017–2020 Image Μεξικό
Τσεν Γκουομίν (υπηρεσιακός) 19 Οκτ. - 4 Νοεμ. 2020 Image Κίνα
Ντουάρτε Πατσέκο (1965-) 2020–2023 Image Πορτογαλία
Τούλια Άκσον (1976-) 27 Οκτ. 2023 – σήμερα Image Τανζανία

Τροποποιήσεις των Καταστατικών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οποιαδήποτε πρόταση για τροποποίηση των Καταστατικών υποβάλλεται γραπτώς στη Γραμματεία της Ένωσης τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη συνεδρίαση της Συνέλευσης. Η Γραμματεία θα κοινοποιήσει αμέσως όλες αυτές τις προτάσεις στα Μέλη της Ένωσης. Η εξέταση τέτοιων προτεινόμενων τροποποιήσεων τίθεται αυτόματα στην ημερήσια διάταξη της Συνέλευσης.

Οποιεσδήποτε υπο-τροποποιήσεις υποβάλλονται γραπτώς στη Γραμματεία της Ένωσης τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν από τη συνεδρίαση της Συνέλευσης. Η Γραμματεία θα κοινοποιήσει αμέσως όλες αυτές τις υπο-τροποποιήσεις στα Μέλη της Ένωσης.

Αφού ακούσει τη γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου, που εκφράζεται με απλή πλειοψηφία, η Συνέλευση αποφασίζει για τις προτάσεις αυτές με πλειοψηφία δύο τρίτων.

Η IPU και τα Ηνωμένα Έθνη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η IPU τίμησε την 50ή επέτειο των Ηνωμένων Εθνών, το 1995, πραγματοποιώντας μια ειδική σύνοδο στην Αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης πριν από την έναρξη της συνόδου,[13] όπου σχεδίασαν στενότερη συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη. Το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης που εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της συνόδου ζήτησε από τον Γενικό Γραμματέα να το θέσει σε εφαρμογή.[14] Μια συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ της IPU και του Γενικού Γραμματέα στις 24 Ιουλίου 1996 και στη συνέχεια επικυρώθηκε με Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης, όπου τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν την IPU ως τον παγκόσμιο οργανισμό των κοινοβουλίων.[15][16] Σύμφωνα με αυτό το ψήφισμα, ο Γενικός Γραμματέας υπέβαλε μια έκθεση[17] η οποία σημειώθηκε με ικανοποίηση από τη Γενική Συνέλευση, η οποία ζήτησε περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας και μια άλλη έκθεση.[18] Αυτή η έκθεση περιέγραφε λεπτομερώς τα μέτρα που είχαν ληφθεί, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος ενός γραφείου συνδέσμου στη Νέα Υόρκη, και τη συνεργασία σε θέματα όπως οι νάρκες ξηράς και η προώθηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.[19] Μετά από μια ολόκληρη πρωινή συζήτηση[20] η Γενική Συνέλευση εξέδωσε ένα ψήφισμα το οποίο απλώς δήλωνε ότι «προσβλέπει στη συνεχή στενή συνεργασία».[21]

Το επόμενο έτος (1999) ο Γενικός Γραμματέας ανέφερε έναν αυξημένο αριθμό τομέων συνεργασίας,[22] το θέμα συζητήθηκε για ένα ολόκληρο απόγευμα[23] (το οποίο διακόπηκε από ενός λεπτού σιγή προς τιμήν του Vazgen Sargsyan, του Πρωθυπουργού της Αρμενίας που είχε μόλις εκείνη τη στιγμή σκοτωθεί από ενόπλους),[24] και εξέδωσε ψήφισμα ζητώντας να επιτραπεί στην IPU να απευθυνθεί απευθείας στη Γενική Συνέλευση της Χιλιετίας.[25]

Μετά από μια άλλη έκθεση,[26] και μια άλλη συζήτηση μισής ημέρας,[27] η Γενική Συνέλευση χαιρέτισε τη διακήρυξη της IPU με τίτλο «Το Κοινοβουλευτικό όραμα για τη διεθνή συνεργασία στην αυγή της τρίτης χιλιετίας» και κάλεσε τον Γενικό Γραμματέα να διερευνήσει νέους και περαιτέρω τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ενισχυθεί η σχέση.[28]

Στις 19 Νοεμβρίου 2002 παραχωρήθηκε στην IPU καθεστώς παρατηρητή στη Γενική Συνέλευση.[29]

Στο Ψήφισμα 59/19, Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ λαμβάνει υπόψη τις συστάσεις σχετικά με τη συστηματικότερη ενασχόληση των βουλευτών στο έργο των Ηνωμένων Εθνών.[30]

Η τελική διακήρυξη της Δεύτερης Παγκόσμιας Διάσκεψης των Προέδρων των Κοινοβουλίων, που φιλοξενήθηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 και είχε τίτλο Γεφυρώνοντας το δημοκρατικό χάσμα στις διεθνείς σχέσεις: Ένας ισχυρότερος ρόλος για το κοινοβούλιο.[31]

Στο Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, 61/6, Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, στις 27 Νοεμβρίου 2006, ζητείται η περαιτέρω ανάπτυξη της ετήσιας κοινοβουλευτικής ακρόασης στα Ηνωμένα Έθνη και άλλων εξειδικευμένων κοινοβουλευτικών συναντήσεων στο πλαίσιο μεγάλων συναντήσεων των Ηνωμένων Εθνών ως κοινών εκδηλώσεων Ηνωμένων Εθνών-Διακοινοβουλευτικής Ένωσης.[32]

Κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης, η IPU διοργανώνει μια Κοινοβουλευτική Ακρόαση.[33] Ένα ψήφισμα για τη συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της IPU επέτρεψε την κυκλοφορία επίσημων εγγράφων της IPU στη Γενική Συνέλευση.

Ο ΟΗΕ και η IPU συνεργάζονται στενά σε διάφορους τομείς, ιδίως την ειρήνη και την ασφάλεια, την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και θέματα δημοκρατίας και φύλου, αλλά η IPU δεν έχει αποκτήσει το καθεστώς επικουρικού οργάνου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη των Προέδρων των Κοινοβουλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τέταρτη παγκόσμια διάσκεψη για την 70ή επέτειο του ΟΗΕ που σηματοδοτήθηκε από τον Ban Ki-Moon ως «UN70» διοργανώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 όπου προσκλήθηκαν Πρόεδροι όλων των κοινοβουλίων-μελών της IPU (Διακοινοβουλευτική Ένωση) και μη μελών κοινοβουλίων από όλο τον κόσμο. Το θέμα ήταν η ειρήνη, η δημοκρατία και η ανάπτυξη.[34]

Εκθέσεις, ψηφίσματα και συμφωνίες των Ηνωμένων Εθνών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 27 Νοεμβρίου 2006.[32]

Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και περιφερειακών και άλλων οργανισμών, 16 Αυγούστου 2006.[35]

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 8 Νοεμβρίου 2004.[30]

Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (βλ. Μέρος 5 του Παραρτήματος), 1 Σεπτεμβρίου 2004.[36]

Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 21 Νοεμβρίου 2002.[37]

Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση: Καθεστώς παρατηρητή για τη Διακοινοβουλευτική Ένωση στη Γενική Συνέλευση, 19 Νοεμβρίου 2002.[38]

  1. «President». Inter-Parliamentary Union. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
  2. «Secretary General». Inter-Parliamentary Union. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
  3. Staff writer (2024). «Inter-Parliamentary Union». UIA Global Civil Society Database. uia.org. Brussels, Belgium: Ένωση Διεθνών Ενώσεων. Yearbook of International Organizations Online. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2024.
  4. 1 2 «Members». Inter-Parliamentary Union (στα Αγγλικά). 13 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.
  5. «Матвиенκο избрана председателем ассамблеи Μεжпарламентского союза». ТАСС (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2017.
  6. «Freedom in the World». Freedom House (στα Αγγλικά). 26 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2025.
  7. «Democracy Index 2020». Economist Intelligence Unit (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2025.
  8. «History of the IPU». Inter-Parliamentary Union.
  9. «Inter-Parliamentary Union | 130 years | 130 ans». Inter-Parliamentary Union.
  10. «Election of the President of the Inter-Parliamentary Union» (PDF).
  11. «Secretary General». Inter-Parliamentary Union (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2020.
  12. «Cameroon: Ipu Urges Members to Stem Indefensible Terrorism and to Protect Human Rights». allAfrica.com - PR Newswire. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2014.
  13. Πρότυπο:UN document
  14. Πρότυπο:UN document
  15. Πρότυπο:UN document
  16. Πρότυπο:UN document
  17. Πρότυπο:UN document
  18. Πρότυπο:UN document
  19. Πρότυπο:UN document
  20. Πρότυπο:UN document
  21. Πρότυπο:UN document
  22. Πρότυπο:UN document
  23. Πρότυπο:UN document
  24. Πρότυπο:UN document
  25. Πρότυπο:UN document
  26. Πρότυπο:UN document
  27. Πρότυπο:UN document
  28. Πρότυπο:UN document
  29. Πρότυπο:UN document
  30. 1 2 Resolution adopted by the General Assembly, 17 December 2004
  31. Bridging the democracy gap in international relations: A stronger role for parliaments UNO Second World Conference of Speakers of Parliaments, New York, 7 to 9 September 2005
  32. 1 2 Resolution 61/6: Cooperation between the United Nations and the Inter-Parliamentary Union, 27 November 2006, at IPU official website
  33. Cooperation with the UN: hearings at IPU official website
  34. «Press Releases». www.hellenicparliament.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.
  35. Etpu
  36. Microsoft Word – 0447505e.doc
  37. Microsoft Word – UND_GEN_N0254074_DOCU_N
  38. Resolution 57/32. Observer status for the Inter-Parliamentary Union in the General Assembly 19 November 2002

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]