Δημήτρης Καταλειφός
| Δημήτρης Καταλειφός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Δημήτρης Καταλειφός (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 22 Μαΐου 1954 Νέα Σμύρνη |
| Κατοικία | Παγκράτι Αθηνών |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ηθοποιός θεατρικός σκηνοθέτης |
Ο Δημήτρης Καταλειφός (Αθήνα, 22 Μαΐου 1954) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και ποιητής.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έχει καταγωγή από τη Σέριφο και τη Σμύρνη. Σπούδασε Νομικά και στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη από την οποία αποφοίτησε το 1975. Έχει συνεργαστεί με διάφορους θιάσους και σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων, ο Αντώνης Αντύπας («Απλό Θέατρο»)[1] και ο Σπύρος Ευαγγελάτος («Αμφι-Θέατρο»).
Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της εταιρίας θεάτρου «Η Σκηνή» και του θεάτρου «Εμπρός» (θεατρικός οργανισμός «Μορφές») στου Ψυρρή(το οποίο με τη λειτουργία του συνέβαλε στην αναμόρφωση της γύρω περιοχής). Και οι δύο αυτές ομάδες υπήρξαν από τους σημαντικότερους θεατρικούς πυρήνες της εποχής τους. Διαλύθηκαν τη δεκαετία του '80 και το 2000 αντίστοιχα.
Παράλληλα, σκηνοθετεί στο θέατρο από το 1998 (Ο Δον Ζουάν έρχεται από τον πόλεμο, Θέατρο «Εμπρός») και διδάσκει χρόνια σε σχολές, μεταξύ των οποίων η Δραματική σχολή του «Εμπρός» (του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος), του «Εθνικού Θεάτρου» του «Ωδείου Αθηνών» και του «Πανεπιστημίου Πατρών». Στον κινηματογράφο, σημαντικές εμφανίσεις του υπήρξαν, μεταξύ άλλων, τα Πέτρινα χρόνια (1985) του Παντελή Βούλγαρη και ο Θεόφιλος (1987) του Λάκη Παπαστάθη -για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο θέατρο, για τη διετία 2002-2004 («Ο ξεριζωμός», «Τρία βήματα πριν»), τιμήθηκε με το Α΄ έπαθλο Αιμίλιος Βεάκης. Για την ερμηνεία του ως Χιού Ο'Ντόνελ στο έργο «Ο ξεριζωμός» (2003) με το Β΄ βραβείο ανδρικού ρόλου, για τον Πάστορα Μάντερς στους «Βρικόλακες» με το Α΄ βραβείο ανδρικού ρόλου, και για τον «Επιστάτη» (2010-11) με το Α΄ βραβείο ανδρικού ρόλου, του περιοδικού Αθηνόραμα. Σημαντικότερες εμφανίσεις του στην τηλεόραση υπήρξαν το Το μινόρε της αυγής (1983-4) του Φώτη Μεσθεναίου και Το 10 της Πηγής Δημητρακοπούλου, για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου, «Πρόσωπα 2008».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη και τα τελευταία χρόνια ζει στο Παγκράτι.
Εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κινηματογράφος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος, σκηνοθεσία | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1978 | 1922 | |
| 1979 | Ανατολική περιφέρεια, του Βασίλη Βαφέα | |
| Στο δρόμο του Λαμόρε, του Δημήτρη Μαυρίκιου | ||
| Εκδρομή στη φύση, του Μιχάλη Λυκούδη (μικρού μήκους) | ||
| 1982 | Ρεπό, του Βασίλη Βαφέα | τελωνειακός |
| 1984 | Αξέχαστες βραδιές, του Κυριάκου Αγγελάκου (μικρού μήκους) | Στρατής |
| 1985 | Πέτρινα χρόνια, του Παντελή Βούλγαρη | Μπάμπης Κιουρτζής [2] |
| 1986 | Ο αυταρχισμός στην εκπαίδευση, των Στέλιου Χαραλαμπόπουλου και Θάνου Λαμπρόπουλου (μικρού μήκους) | αφηγητής (φωνή) |
| 1987 | Θεόφιλος, του Λάκη Παπαστάθη | Θεόφιλος Χατζημιχαήλ |
| 1990 | Τα σημάδια της νύχτας, του Πάνου Κοκκινόπουλου[3] | |
| 1994 | Ιαγουάρος [4] | Ηλίας |
| 1995 | Τριάδα (μικρού μήκους) | |
| 1996 | Καβάφης [4] | Κωνσταντίνος Καβάφης |
| 1998 | Όλα είναι δρόμος | αρχαιολόγος |
| 1999 | Safe Sex | τηλεπαρουσιαστής |
| 2000 | Σημάδια και θαύματα [4] | Ανδρέας |
| 2001 | Το καλοκαίρι της Άννας | Λέων Καστελάνος |
| Ημερολόγια καταστρώματος [5] Γιώργος Σεφέρης | αφηγητής (φωνή) | |
| 2003 | Τα Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών | αφηγητής (φωνή) |
| Η δική μου Μυτιλήνη | ||
| 2004 | Νύφες | καπετάνιος [6] |
| Αλεμάγια [7] | Δημήτρης Παπαγιάννης | |
| 2010 | Ταξίδι στη Μυτιλήνη | θείος Μιλτιάδης |
| 2013 | Η λιμουζίνα: Κωμωδία παρεξηγήσεων | Σάμιουελ Μπέκετ [8] |
| 2015 | Η κόρη του Ρέμπραντ [9] | |
| 2016 | Έτερος εγώ | Αριστοτέλης Αδαμαντινός [10] |
| 2018 | Ο δρόμος μας | αφηγητής (φωνή) [11] |
| 2020 | Μικρά όμορφα άλογα [12] | Αντώνης |
| Νίκος Καρούζος: Ο δρόμος για το έαρ | ερευνητής | |
| Hommage |
Θέατρο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 1976 | Νεφέλαι, του Αριστοφάνους
Λυσιστράτη, του Αριστοφάνους Το ρωμέικο πανόραμα, του Βαγγέλη Γκούφα |
| 1978 | Ταρτούφος, Μολιέρος |
| 1980 | Ιφιγένεια εν Ληξουρίω, του Πέτρου Κατσαΐτη[13] Οι επιτρέποντες, του Μενάνδρου[14] |
| 1981 | Ο Φιάκας, του Δημοσθένη Μισιτζή[15] |
| 1982 | Σπασμένη στάμνα, του Χάινριχ φον Κλάιστ |
| 1983 | Συμφορά από το πολύ μυαλό, του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ |
| 1987 | Οι τελευταίες πόλεις (Φοίνισσαι), του Ευριπίδου [16] |
| 1988 | Βυσσινόκηπος, του Αντόν Τσέχωφ
Ο θάνατος του εμποράκου, του Άρθουρ Μίλερ |
| 1990 | Σωσμένος, του Έντουαρντ Μποντ |
| 1991 | Μικρός Έγιολφ, του Ερρίκου Ίψεν |
| 1992 | Αμερικάνικος βούβαλος, του Ντέιβιντ Μάμετ |
| 1994 | Αγριόπαπια, του Ερρίκου Ίψεν |
| 1995 | Εγώ ο Φόυερμπαχ, του Τάνκρεντ Ντορστ |
| 1996 | Κρυπτογράφημα, του Ντέιβιντ Μάμετ
Η υπόθεση της οδού Λουρσίν, του Ευγένιου Λαμπίς |
| 1998 | Ο Δον Ζουάν έρχεται από τον πόλεμο, του Έντεν φον Χόρβατ |
| 1999 | Μια ζωή θέατρο, του Ντέιβιντ Μάμετ |
| 2000 | Το κουκλόσπιτο, του Ερρίκου Ίψεν |
| 2002 | Ξεριζωμός, του Μπράιαν Φρίελ Οικόπεδα με θέα, του Ντέιβιντ Μάμετ |
| 2003 | Τρία βήματα πριν (Αυτός και το παντελόνι του), του Ιάκωβου Καμπανέλλη
Το κύκνειο άσμα, του Αντόν Τσέχωφ Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ, του Σάμιουελ Μπέκετ |
| 2004 | Βρικόλακες, του Ερρίκου Ίψεν
Ένα αλλιώτικο καλοκαίρι, του Μάικ Κέννυ |
| 2005 | Βασιλιάς Ληρ, του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ[17] Επανασύνδεση, του Ντέιβιντ Μάμετ |
| 2006 | Μαυροπούλι, του Ντέιβιντ Χάροουερ |
| 2007 | Το νερό γνωρίζει, του Δημήτρη Τσεκούρα
Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα, του Ευγένιου Ο' Νηλ |
| 2008 | Ροτβάιλερ, του Γκιγιέρμο Έρας |
| 2009 | Ο πρώτος έρωτας, του Σάμιουελ Μπέκετ
Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, του Έντουαρτ Άλμπι |
| 2010 | Ο επιστάτης, του Χάρολντ Πίντερ |
| 2011 | Ρίττερ, Ντένε, Φος, του Τόμας Μπέρνχαρτ |
| 2012 | Λευκές νύχτες, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι |
| 2013 | Ολεάννα, του Ντέιβιντ Μάμετ |
| 2017 | Φεγγίτης, του Ντέιβιντ Χέαρ |
| 2019 | Το τέλος, του Σάμιουελ Μπέκετ |
Τηλεόραση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1983 | Το μινόρε της αυγής[18] | σκηνοθεσία Φώτη Μεσθεναίου |
| 1984 | Ο γάμος (τηλεταινία) | σκηνοθεσία Λευτέρη Ξανθόπουλου |
| 1987 | Τα καημένα (τηλεταινία) | σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου |
| 2007 | Το 10 | σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου |
| 2016 | Η λέξη που δε λες | σκηνοθεσία Θοδωρή Παπαδουλάκη |
| 2022 | Φλόγα και ανεμος | σκηνοθεσία Ρέινας Εσκενάζυ |
Θέατρο στην τηλεόραση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1990 | Νεκροί χωρίς τάφο, του Ζαν-Πολ Σαρτρ (σειρά: Θέατρο της Δευτέρας) | σκηνοθεσία Στέλιου Παυλίδη |
Θέατρο στο ραδιόφωνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| 1977 | Ο βρικόλακας, του Τζων Ουίλιαμ Πολιντόρι | |
| 1979 | Άρια ντα Κάπο, της Έντνας Μίλει | |
| 1984 | Οι προστάτες, του Μήτσου Ευθυμιάδη | |
| 1988 | Ο βασιλιάς Γκόρντογκαν, του Ράντοβαν Ίβσιτς | |
| 1989 | Τρεις αδελφές, του Αντόν Τσέχωφ
Ο Πόθος πιασμένος απ' την ουρά, του Πάμπλο Πικάσο Η σονάτα των φαντασμάτων, Αύγουστος Στρίντμπεργκ |
|
| 1990 | Το τέχνασμα των μπλεγμένων δαχτυλιδιών
Το μοιρολόγι της φώκιας και άλλα διηγήματα, του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη[19] |
|
| 1994 | Ιντερμέτζο, του Ζαν Ζιρωντού Ο βωμός, του Ιρενέους Ιρεντίνσκι |
|
| 1995 | Η μελαχρινή κυρία των σονέτων, Τζορτζ Μπέρναρντ Σω |
Δισκογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 1998 | Ύμνοι αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων, του Σταύρου Κουγιουμτζή (CD EMI) — "Εισαγωγή" | Αφήγηση |
| 2009 | Ο Δημήτρης Καταλειφός διαβάζει ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη (CD περιοδικού Το δέντρο, τ. 171–172) | Απαγγελία |
Εκδηλώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 2007 | Διοσημία — Τριδιάστατη μουσικοεικαστική προσέγγιση ενός μύθου | Απαγγελία |
| 2011 | Ένα καράβι για τη γάζα - Οδύσσεια | Ανάγνωση |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2011.
- ↑ «Θέμις Μπαζάκα: Στα «Πέτρινα Χρόνια» ήμουν άστεγη». Έθνος. 1 Ιανουαρίου 1980. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Τα σημάδια της νύχτας». in2life.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- 1 2 3 «Δημήτρης Καταλειφός - Θέατρο των Αλλαγών». www.totheatrotonallagon.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ http://www.ert-archives.gr/V3/public/d--index-archive-search.aspx?q=%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%82#results%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- ↑ «Παραγωγή με διεθνή ονόματα…». Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Αλεμάγια». Ριζοσπάστης. 28 Ιανουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Η Λιμουζίνα: Κωμωδία παρεξηγήσεων». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ Χιονίδης, Παναγιώτης. «Η Κόρη του Ρέμπραντ». Independent. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ Αχείλα, Κωνσταντίνα (2 Φεβρουαρίου 2022). «Του χρόνου θα έρθει η τρίτη σεζόν του "Έτερος Εγώ"». IGN Greece. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ Fragoulis, Giannis (29 Νοεμβρίου 2018). «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΑΣ». filmandtheater. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «Mικρά Όμορφα Άλογα». LiFO. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ http://www.ert-archives.gr/V3/public/page-assetview.aspx?tid=63708&tsz=0%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=63708&tsz=0&act=mMainView%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- ↑ http://www.ert-archives.gr/V3/public/page-assetview.aspx?tid=22710&tsz=0%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011.
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011.
- ↑ http://www.nt-archive.gr/playDetails.aspx?playID=588%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- ↑ http://www.ert-archives.gr/V3/public/d--index-archive-search.aspx?q=%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%82%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- 1 2 http://www.e-tetradio.gr/ar6188el_paramonikaixristoygennastotritoprogramma.html
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cine.gr, Φιλμογραφία:Δημήτρης Καταλειφός
- Εθνικό Θέατρο Ψηφιοποιημένο αρχείο[νεκρός σύνδεσμος]
- Ωδείο Αθηνών , Δραματική Σχολή Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
- ΕΡΤ, Εκπομπή: "Στα Άκρα".
- Tospirto, Ο Δημήτρης Καταλειφός μιλάει στον Γιώργο Μητρόπουλο
- Tospirto, Makeing of Επιστάτης
- Tospirto, Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γούλφ (YouTube)
- ΕΡΤ, Εκπομπή: "Θεατροπληξία"[νεκρός σύνδεσμος], 2003
- Μυρτώ Λοβέρδου (5 Δεκεμβρίου 1999). «Τέχνες-Καλλιτέχνες». Το Βήμα. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2009.
- Γιώτα Συκκά, Ο μεγαλύτερος βρυκόλακας είναι η εικόνα[νεκρός σύνδεσμος] Εφημ. Η Καθημερινή, 12/12/04
- Σταύρος Διοσκουρίδης, Το δέκα το καλό Εφημ. LIFO 07/12/17
- Γιώτα Συκκά, Με το θέατρο έγινα καλύτερος άνθρωπος[νεκρός σύνδεσμος], Εφημ. Η Καθημερινή, 16/12/2007
- Γιάννης Παπαιωάννου (21/01/08) Ένα σοβαρό παιχνίδι Περιοδικό Homme no.55
- Αφροδίτη Γραμμένη, Έχω ακόμη νεανική ορμή και ενθουσιασμό, Εφημ. Το Βήμα, 26/04/2009
- Ιωάννα Κλεφτογιάννη, Ουρές για Μπέκετ στην επαρχία , Εφημ. Ελευθεροτυπία, 22/04/2009
- Κυριακή Τσολάκη, Αφηγητής ενός μοναδικού έρωτα[νεκρός σύνδεσμος] . Εφημ. Μακεδονία, 29/03/09
- Μυρτώ Λοβέρδου, «Βολεύονται όλοι στον μικρόκοσμό τους», Εφημ. Το Βήμα, 12/12/2010
