Δημήτρης Δραγατάκης
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Δημήτρης Δραγατάκης | |
|---|---|
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Δημήτρης Δραγατάκης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 4 Φεβρουαρίου 1914 Πλατανούσσα Ιωαννίνων |
| Θάνατος | 18 Δεκεμβρίου 2001 (87 ετών) Αθήνα |
| Τόπος ταφής | Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Σπουδές | Εθνικό Ωδείο |
| Ιδιότητα | συνθέτης[2], βιολονίστας και βιολίστας |
| Κίνημα | κλασική μουσική του 20ού αιώνα, εθνική μουσική σχολή και νεοκλασικισμός |
| Όργανα | βιόλα και βιολί |
| Είδος τέχνης | κλασική μουσική |
| Καλλιτεχνικά ρεύματα | κλασική μουσική του 20ού αιώνα, εθνική μουσική σχολή και νεοκλασικισμός |
Ο Δημήτρης Δραγατάκης (Πλατανούσσα Ιωαννίνων, 4 Φεβρουαρίου 1914 – Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Έλληνας συνθέτης, βιολονίστας και βιολίστας, μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της ελληνικής έντεχνης μουσικής του 20ού αιώνα.
Γεννήθηκε στην Πλατανούσσα Ιωαννίνων. Σπούδασε βιολί και ανώτερα θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Συμμετείχε επί σειρά ετών στην ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1951–1969) και δίδαξε ανώτερα Θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο, όπου διετέλεσε επίσης μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του ιδρύματος (1977–2001). Ένα μεγάλο μέρος της νεότερης γενιάς Ελλήνων συνθετών υπήρξαν μαθητές του (Περικλής Κούκος, Φίλιππος Τσαλαχούρης, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Αλέξανδρος Καλογεράς, Αλέξανδρος Μούζας κ.α.). Ο Δραγατάκης πέθανε στην Αθήνα.[3]
Διακρίθηκε σε πολλούς διαγωνισμούς σύνθεσης, ενώ για το σύνολο του έργου του βραβεύτηκε με το Βραβείο «Μαρία Κάλλας» από το Γ΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και με το Βραβείο «Γ. Α. Παπαϊωάννου» της Ακαδημίας Αθηνών. Το μουσικό του ιδίωμα είναι αρκετά προσωπικό. Στον απόηχο της ελληνικής εθνικής σχολής και του ευρωπαϊκού νεοκλασικισμού, ο Δραγατάκης αφομοιώνει τη μουσική πρωτοπορία, μέσα από τα ηχητικά διδάγματα της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης. Μεγάλο μέρος του έργου του έχει εκδοθεί και δισκογραφηθεί.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Καλογερόπουλος, Τάκης. Το λεξικό της ελληνικής μουσικής. 2. Αθήνα: Εκδόσεις Γιαλλελή. σελ. 124-126. ISBN 960-7555-07-4.
- «Δραγατάκης, Δημήτρης (1914-2001)». collection.melos-project.gr. Κεντρικό Μουσικό Καθιερωμένο Αρχείο.
- «Δραγατάκης, Δημήτρης (1914-2001)». hellenicmusicarchive.gr. Ελληνικό Αρχείο Κοντραμπάσου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Πέθανε ο συνθέτης Δημήτρης Δραγατάκης σε ηλικία 87 ετών». (Ελληνικά) in.gr. 20 Δεκεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2022.
- ↑ (Γαλλικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά) Musicalics. 88713. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2022.
- ↑ Καλοπανά, Μαγδαληνή. «Dragatakis: Piano Works (Complete)». www.naxos.com. Naxos. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Καλοπανά, Μαγδαληνή (2008). Δημήτρης Δραγατάκης: Κατάλογος έργων (Διδακτορική διατριβή). Τμήμα Μουσικών Σπουδών ΕΚΠΑ.
- Καλοπάνα, Μαγδαληνή (2019). Συστηματικός και βιο-βιβλιογραφικός κατάλογος έργων Δημήτρη Δραγατάκη. Αθήνα: Μουσικός Οίκος «Φίλιππος Νάκας». ISBN 9789602906699.
- «Δραγατάκης Δημήτρης». Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου.
- «Δημήτρης Δραγατάκης». composers.musicportal.gr. Ινστιτούτο Έρευνας Μουσικής και Ακουστικής. 22 Μαΐου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011.
- Καλοπανά, Μαγδαληνή (20 Ιανουαρίου 2001). «Dragatakis, Dimitris». www.oxfordmusiconline.com. Grove Music Online.
