Γουλιέλμος Δ΄ του Ανγκουλέμ
| Γουλιέλμος Δ΄ του Ανγκουλέμ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 10ος αιώνας |
| Θάνατος | 6 Απριλίου 1028[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Γκέρμπεργκα του Ανζού[2] Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού |
| Τέκνα | Γοδεφρείδος του Ανγκουλέμ Alduin II of Angoulême |
| Γονείς | Αρνόλντ Β΄ του Ανγκουλέμ |
Ο Γουλιέλμος Δ΄, γαλλ.: Guillaume II Taillefer, comte d’Angoulême (π. 952 – Μάρτιος 1028) από τον Οίκο των Ταγιεφέρ, ήταν κόμης του Ανγκουλέμ από το 987. Ήταν γιος του Αρνόλντ Β΄ Μάντσερ κόμη του Ανγκουλέμ και εγγονός του Γουλιέλμου Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ . Ήταν επικεφαλής της οικογένειας που έλεγχε όχι μόνο το Ανγκουμουά, αλλά και το Αζεναί και μέρος του Σαιντόνγκ. Μέχρι το τέλος του ήταν «ο κορυφαίος μεγιστάνας [στη δυτική] Ακουιτανία [, αλλά] η εξοχότητά του... αποδείχθηκε προσωρινή και απατηλή», εξαφανίζοντας με το τέλος του διαμάχες διαδοχής, εξεγέρσεις και τις επιδρομές των πρώην συμμάχων του. Οι κύριες πηγές που καλύπτουν τη σταδιοδρομία του Γουλιέλμου, είναι ο Αντεμάρ ντε Σαμπάν και η ανώνυμη Historia pontificum et comitum Engolismensium.
Μεταξύ 994 και 1000 ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκετην Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα, χήρα του Κόναν Α΄ δούκα της Βρετάνης και αδελφή του Φούλκωνα Γ΄ κόμη του Ανζού, ο οποίος κατείχε από τον Γουλιέλμο μερικά κάστρα στο Σαιντόνγκ και το Πουατού ως φέουδα (pro bene ficio). Ο Γουλιέλμος ίσως αντιμετώπιζε την αυξανόμενη δύναμη των κομήτων του Λα Μαρκ στη βόρεια Ακουιτανία, από τότε που η οικογένειά τους έλαβε την κομητεία του Περιγκόρ, η οποία προηγουμένως κυριαρχούνταν από το Ανγκουλέμ, το 975. Ο Φούλκων Γ΄ ήταν επίσης σύμμαχος του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Ακουιτανίας, κατ' όνομα επικυρίαρχου του Ανγκουλέμ, και ο Γουλιέλμος Δ΄ συνήψε τη συμμαχία τους μέσω γάμου. Είναι επίσης πιθανό ο Φούλκων Γ΄ να θεωρούσε τον Γουλιέλμο Δ΄ ως πιθανό σύμμαχο εναντίον του δούκα και της κομητείας του στο Ανγκουλέμ, ως προμαχώνα ενάντια στις επιθέσεις που στόχευαν στην πρόσφατη απόκτηση του Σαιντ και τού οχυρού του, του Καπιτωλίου, από τον Φούλκωνα Γ΄. Ο Γουλιέλμος Δ΄, ασκώντας τον κοσμικό έλεγχο της εκκλησίας, που ήταν τυπικός για εκείνη την εποχή, παρέδωσε το αβαείο του Αγίου Κυβάρδου και αργότερα την επισκοπή του Ανγκουλέμ στον Γκριμοάρδ, αδελφό του Ισλό, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Φούλκωνα Γ΄ μέσω γάμου, και υπηρετούσε ως επίσκοπος στην πόλη του Φούλκωνα Γ΄, το Σαιντ.
Ο Κόμης Γουλιέλμος Δ΄ βοήθησε τον δούκα εναντίον του Μπόζο Β΄ του Λα Μαρκ, και σε αντάλλαγμα ο δούκας υποστήριξε την επέκταση τής εξουσίας τού κόμη στο Μπορντώ. Ο Γουλιέλμος Δ΄ ήταν τακτικά παρών στην Αυλή του δούκα από περίπου το 1000 έως τον Οκτώβριο του 1010, όταν έλαβε χώρα μία σημαντική συνάντηση στην εκκλησία του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, στην οποία συμμετείχαν ο δούκας, ο βασιλιάς Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας, ο Σάντσο Γ΄ της Ναβάρρας και ο Σάντσο ΣΤ΄ δούκας της Γασκώνης . Η απουσία του από αυτή τη συνάντηση, πιθανώς υποδηλώνει την αυξανόμενη έχθρα μεταξύ του Γουλιέλμου Δ΄ και του Φούλκωνα Γ΄ του Ανζού.
Αν και τα φέουδά του (honores) αρχικά κυριαρχούσαν στα σύνορα μεταξύ Σαιντόνζ και Πουατού (όπου υπέταξε μερικά στον Φούλκωνα Γ΄), μέχρι το 1024 ο Γουλιέλμος Δ΄ ασκούσε εξουσία σε όλη τη Σαιντόνζ. Στο Πουατού ο Γουλιέλμος έλεγχε την υποκομητεία του Μελ, και το ισχυρά οχυρωμένο castrum (φρούριο) της. [3] Σε μία περίπτωση, ο Γουλιέλμος Δ΄ παραχώρησε απευθείας μία εκκλησία, που ανήκε στον «πιστό του [άνθρωπό]» Ιτέριο, γεγονός που καταδεικνύει πώς η φεουδαρχική πρακτική τής παραχώρησης γης σε ευεργεσία, δεν είχε κατακλύσει πλήρως τη νότια Γαλλία. Το 1020 ο Γουλιέλμος Δ΄ του Ανγκουλέμ ενίσχυσε την επιρροή του στη Γασκώνη, νυμφεύοντας τον γιο του με μία κόρη του Σάντσο ΣΤ΄.
Στις 6 Μαρτίου 1025 μία μεγάλη συνέλευση Ακουιτανών ιεραρχών και βαρόνων συγκλήθηκε, για να συζητήσει την αξίωση τού γιου τού Γουλιέλμου Δ΄, Γουλιέλμου ΣΤ΄ του Παχύ, για το βασίλειο της Ιταλίας. Ο Γουλιέλμος Δ΄ και ο μεγαλύτερος γιος του ήταν παρόντες. Την 1η Οκτωβρίου 1026 ο Γουλιέλμος Δ΄ αναχώρησε για προσκύνημα στον Πανάγιο Τάφο. Ταξίδευσε στην Ουγγαρία και τη Σλαβονία, παρόλο που αυτές οι περιοχές γενικά αποφεύγονταν εκείνη την εποχή από τους προσκυνητές, καθώς μόλις πρόσφατα είχαν ασπαστεί τον Χριστιανισμό, σύμφωνα με τον Aντεμάρ.
Ο Γουλιέλμος απεβίωσε τον Μάρτιο του 1028 , και τάφηκε στο μοναστήρι του Αγίου Κυβάρδου. Μία συνέλευση των πριγκίπων και ευγενών της Ανγκουλέμ, του Περιγκόρ και του Σαιντόνζ συγκεντρώθηκε, για να δικάσει τη γυναίκα που κατηγορήθηκε ότι τον δηλητηρίασε. Τον Γουλιέλμο Δ΄ διαδέχθηκε στο Ανγκουλέμ ο μεγαλύτερος γιος του, Αλντουίν Β΄, του οποίου ο μικρότερος αδελφός Γοδεφρείδος διαφώνησε μαζί του για την κληρονομιά στο Μπορντώ. Ξεκίνησαν εξεγέρσεις στο Σαιντόνγκ, όπου μέσα σε μία δεκαετία η εξουσία του Ανγκουλέμ είχε εκλείψει εντελώς.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ www
.genealogics ..org /getperson .php?personID=I00140001&tree=LEO - ↑ p65459.htm#i654582. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Bachrach, Fulk Nerra, 163.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- BS Μπαχράχ . «Η Στρατηγική των Ανδεγαυών για την Κατασκευή Κάστρων κατά τη Βασιλεία του Φούλκ Νέρρα, 987–1040». The American Historical Review 88 (1963): 533–60.
- BS Μπαχράχ. «Προς μια επανεκτίμηση του Γουλιέλμου του Μεγάλου, Δούκα της Ακουιτανίας (995–1030).» Journal of Medieval History 4 (1979): 11–21.
